Ceylanlar Nereye Koşuyor?

05 Kasım 2011 Cumartesi
\n

\n

Ceylan doğanın en zarif yaratıklardan biridir

\n

Belki de bu nedenlerle Ceylan ismi bende önyargılı bir sempati oluşturmuştur bu adı taşıyanlara karşı.

\n

Hele bir de bunlar sanatçıysalar

\n

Hele hele başarıları uluslararası çevrelerde kabul görmüşse

\n

Ve üstüne üstlük bir de evliyseler

\n

İşte o zaman orada bir olağanüstülük aramak ve Ceylanlar nereye koşuyor? diye sormak gerekir!

\n

***

\n

Ceylanlar sanata koşuyor:

\n

Güzelliğe

\n

Yaratıcılığa

\n

İnsanlığa katkıya

\n

Ve başarıya!

\n

***

\n

Ebru Ceylan:

\n

Bir fotoğraf sanatçısı.

\n

Nuri Bilge Ceylan:

\n

Sanatı uluslararası jüriler tarafından da kutsanmış bir film yönetmeni.

\n

Türkiye önce, Ceylanlar’dan Nuri Bilgeyi tanıdı

\n

Ebru ise onun oyuncularından ve senaristlerinden biri olarak duyuldu.

\n

Oysa Ebru Ceylan, bir oyuncu ve bir senarist olmaktan öte, aynı zamanda çok değerli bir fotoğraf sanatçısı.

\n

Ben kamuoyunun aksine, önce Ebruyu, sonra Nuri Bilgeyi tanıdım

\n

Elbette adlarını duymaktan değil, şahsen tanışmaktan söz ediyorum:

\n

Çağdaş Eğitim Vakfının, içinde benim de yer aldığım bir projesi için sevgili dostum Berrin Yoleri ile Cumhuriyete fotoğrafımı çekmeye gelmişti.

\n

Stajyer bir üniversite öğrencisini andıran bu genç kızın kim olduğunu ancak gazeteden ayrıldıktan sonra anladım

\n

Ve tabii çok utandım.

\n

Şimdi her karşılaşmamızda kendimi hâlâ ezik hissediyorum!

\n

En son Teşvikiyedeki Milli Reasürans Sanat Galerisinde iki gün önce açtığı sergide karşılaştık

\n

Ve eserlerine bakarken fark ettim ki, insana odaklanmak sadece Nuri Bilge Ceylanın değil, Ebru Ceylanın da sanatının temel ögesi!

\n

***

\n

Nuri Bilge Ceylan sinemasını Türk sinemasının gelişme çizgisi içine oturtursak, onu Ömer Lütfi Akad sineması ile Yılmaz Güney sinemasının yenilikçi ve özgün bir sentezi olarak niteleyebiliriz.

\n

Sinematografik açıdan Yılmaz Güneyin görsel zekâsını ve Ömer Lütfi Akadın etkileyici üslubunu almış, kendi kişiliğinin ve sanatının öğeleriyle bütünleştirmiş, Türkiye gerçeğinde güncelleştirmiş.

\n

Üstelik sinema sanatının simgesi olan Cannesdan ödüller alarak kendi sinemasının özgünlüğünü ve başarısını tescil ettirmiş.

\n

***

\n

Ebru Ceylanın Dünya içimde karanlık oyunlar oynuyor anne! adını verdiği sergisi esas olarak çocukların dünyasını yansıtıyor:

\n

Ne yazık ki karanlık ve acılı bir dünya bu

\n

Ama sanatçı belki de bu karanlık ve acılı dünyayı dengelemek için doğa fotoğraflarıyla çeşitlendirmiş sergisini.

\n

Bunlar arasında özellikle dört fotoğraf beni çok etkiledi:

\n

Uzakta bir at, ağaçlar arasında bir köpek, bir köpek silueti ve perdeleri uçuşan bir pencere:

\n

Sanatçı, durağanlıkla hareketliliği bütünleştirmiş doğanın güzelliğinde.

\n

Çocuk fotoğraflarında ise hep bir saklanmışlık, bir kaçış, bir gizemli hava var

\n

Ve acı!

\n

***

\n

Serginin açılışında Nuri Bilge Ceylanla ayaküstü kısa bir sohbet olanağı buldum:

\n

Keyfi yerindeydi

\n

Her zamanki cool havasıyla (biliyorum yabancı bir sözcük ama, sakin”, “serinkanlı”, “soğukkanlı”, “ağırbaşlı” “yakışıklı”, “hoş gibi kelimeler onu anlatamıyor) Bir Zamanlar Anadoludanın Fransada o gün gösterime girdiğini ve gelen ilk haberlere göre ilginin beklenenden iyi olduğunu söyledi.

\n

***

\n

Ceylanlar Tutkuyla sevdikleri, yalnız ve güzel ülkeleri adına koşuyor!

\n

Ebrunun sergisine, Nuri Bilgenin filmine gidin, Ceylanlar’ın bu koşusuna siz de tanıklık edin:

\n

Milli takım maç kazandığında hissettiğiniz duyguları yaşayacaksınız!

\n\n

Yazarın Son Yazıları Tüm Yazıları