‘Ayhavar’ Can Baba’ya

29 Ağustos 2012 Çarşamba
\n\n\n

Hörmetli ohurlar, bu ayın ana dilimdeki yazısını böyük şair ve yürekli aydınımız Can Yücel için galeme aldım çünkü o hamımızın Can Babasıydı..\n

\n

Bilirsiz, Karsta 50li yıllarda Ekinci Pedalhanesinde (matbaasında) basılan, hagigatleri gülmeli bir dille anladan mizah ruznamesi (gazetesi) Ayhavar, bu yazılarıma da ilham verir. Emektarlarının toprağı bol olsun…\n

\n

Keçenlerde Cumhuriyette ohudum ki Can Yücelin arvadı ve hayat yoldaşı Güler Yücel, Datçadaki evlerinin heyatında (bahçesinde) tikilen Can Yücel Kültür Evini ziyaretçilere gapatıp; 1999daki ölüm günü olan 12 Ağustosda gebri başındaki anma töreni de iptal edip Güler Hanım deyip ki: Geçen yıl mezarına saldıranların cezaları verilmeden burayı açmayacağım. Mekânım Datça olsun demişti; mekânını cehenneme çevirdiler…” (8 Ağustos)\n

\n

Ne yapsın yazıh; bahtı ki gebri balyozlarla parçalayan o gara beyinliler hele cezalarını çehmirler; bu pervasızlığı tezeden ahla getirmeh için demeh istiyir ki; Bu kültür evini görmeh isteyenler de gebre saldıranların tapılması için çağrıda bulunsunlar, Can Yücelin ölüsüne bile tüşmançalık besleyenlerin cezasız galmamasını istesinler..”\n

\n

‘Hususi Müsaade’liydi\n

\n

Yaz aylarında günde 200 kişinin ziyaret elediği Can Evinin mimarı Ersen Gürseldi. Bulunduğu gedim (eski) mahalleye saygıyla tasarlanan tek gatlı taşdan ve ağaçdan binanın, şairin öz evinin heyatına tikilebilmesi için Koruma Kurulu’”nun müsaadesi lazımdı Ancah, imar şartlarına göre bir parsele ikinci bina yapmah mümkün değildi.\n

\n

Menim de mimar azası olduğum kurul, hem projenin gedim gomşulara saygısına, hem Can Yücel özünün (kendisinin) bir kültür mirası olmasına hem de bu evin kültüre yapacağı gatgılara ehemniyet vererek, feget (sadece) bu binada imar şartlarını bir kenara goydu.\n

\n

Kurulun müsaade gerarında denirdi ki: Cumhuriyetin yurtsever şairini yeni nesillerle buluşturacak özenli ve alçakgönüllü bir kültür mekânının tarihi dokuya uyumlu katılımı, kamu yararınadır.”\n

\n

Datça’nın Hemşehrisi\n

\n

Can Baba Datçayla elesine pütünleşmişti ki, birkaç yıl evvel de bir yazımda ahtardığım vasiyet şiirinde bahın ne deyirdi:\n

\n

Beni kuzum Datçaya gömün / Geçin Ankara İstanbulu! / Oralar ağzına kadar dolu / Alabildiğine de pahalı, / Örneğin Zincirlikuyuda / Bir mezar 750 milyona / Burası nispeten ucuzluk / Ortada kalma tehlikesi de yok / Hayır dua da istemez, / Dediğim gibi beni Datçaya gömün / Şu deniz gören mezarlığın orda, / Gömü sanıp deşerlerse karışmam ama!\n

\n

Güler Hanıma yerden göğe gadar hak verirem. Heç Müsülmanlıhta gebre saldırmah olar? Datçanın müftüsü bile neden sesini çıhartmır?\n

\n

Men de Can Evine müsaade eden olarah deyirem ki; beynavalar (beyinsizler) cezalarını alana geder ne o eve girilebiler, ne de gebri başında tören yapılabiler..

\n\n

Yazarın Son Yazıları Tüm Yazıları

Gürhan Tümer... 3 Ekim 2013