Trabzonspor cephesinde değişen bir şey yok. Boşa geçen bir ilk yarı. Eyüpspor'un bir iki cılız atağı var. Trabzonspor'a oranla daha derli toplu. Ayağa paslarla oyunun kontrolünü elinde tuttu. Bordo Mavililerin ön alan baskısını kolay kırdılar. Oyunun hiç bir bölümünde zorlanmadılar. Zaten maç çok düşük bir tempoda oynandı.
Eyüpspor'un tam istediği bir ortam doğdu. "Trabzonspor uyusun. Fırsatını bulup golü atayım, puan ya da puanları kazanayım" düşüncesindeydi. Nitekim gol dışında ilk yarı her şey istediği gibi gitti...
Devre arasında Fatih Tekke mutlaka sert uyarıda bulunmuş olacak ki, Trabzonspor maça hızlı başladı. Tempoyu yükseltti.
Ne var ki Eyüpspor'da aynı dirençle karşılık verdi Bordo Mavililere. Hatta Legowski öyle net bir pozisyon kaçırdı ki... Kolayı yapamadı, zoru başardı. Trabzonspor'da yürekler ağza geldi. Şayet bu pozisyon gol olmuş olsa maçın seyri de rengi de değişecekti.
Evet, kötü oynayabilirsiniz. Ancak kötü mücadele edemezsiniz. İlk devre ile ikinci devre arasındaki en büyük fark, mücadele. İlk devre mücadeleyi unutan Bordo Mavililer, ikinci yarı hatırlayınca en azından duyguları biraz olsun okşayan futbol oynadı. Yoksa ekran başındakiler uykuya dalabilirdi.
Tabi nerede hareket varsa orada bereket vardır. Trabzonspor ikinci devredeki mücadelesinin karşılığını, karambolden de olsa bulduğu golle aldı.
Tekke'nin ikinci devreye Lovik ve Umut'u dışarı alıp, Augusto ve Pina hamlesi yapması da takımı olumlu yönde etkiledi.
Maçın gizli kahramanı kuşkusuz Ozan Tufan. Sağa koyuyor oynuyor, sola koyuyor oynuyor. Kompleks sıfır. Formunu buldu. Kritik müdahaleleri ve kademeleriyle takımına hayat verdi.
Orta alanda çalışkanlığı ile Folcarelli'de takıma büyük katkı yapıyor.
Trabzonspor ikinci yarıda oynadığı oyunla maçı hak eden taraftı.
Eyüpspor'un oynadığı oyunla ligde bulunduğu yer ters orantılı.
