Adalet Zulmün Temelidir

02 Mart 2013 Cumartesi

Yeni bir şey söylemiş olmadığımı biliyorum.

\n

Çünkü artık ülkemizde adaletin mülkün temeli olduğuna inanan birilerinin kaldığını pek sanmıyorum.

\n

Buradaki mülkkavramı, ülke, ülkeye ve devlete ait olan her şey demektir

\n

Adalet kuşkusuz bütün bunların temeli, güvencesi olmalı.

\n

Bizde her şey gibi bu kavram da tersine döndü,

\n

Türkiyede adalet artık zulmün temelidir.

\n

***

\n

Sondan başlayalım

\n

Bingölde 19 yaşındaki lise öğrencisi Gülsüm Koçu, gizli tanıklık denilen ahlâksız uygulamaya dayanarak ve söz konusu suçta (polis aracına silahlı saldırı) ölüm olayı yokken, ömür boyu hapse mahkûm eden yargıç acaba nasıl biridir?

\n

Böyle bir cezayı talep etmişse, savcı acaba nasıl bir insan, nasıl bir hukukçudur?

\n

Söz konusu hükme dayanak olmuş bir ceza yasası maddesi varsa, nasıl bir yasadır?

\n

Ve bu çocuğa bu cezanın verildiği ülkenin insanları olarak bizler, olağan yaşamlarımızı hiçbir şey olmamışçasına sürdürmeye devam edebiliyorsak, nasıl insanlarız?

\n

(Gülsüm Koçun avukat ya da avukatlarından, Sanatçılar Girişiminin [email protected] ileti adresine ayrıntılı bilgi iletmelerini bekliyoruz. Bu zulmü reddediyoruz. Bu hukuksuzluğun izini sürmeye, hesabını sormaya kararlıyız...)

\n

Böyle bir ülkede adalet mülkün değil, zulmün temeli olabilir.

\n

***

\n

Cezaevlerinden gelen mektuplar, kısa sürede dosyalar dolusu oyluma ulaşıyor.

\n

Aslında hepsinde tek ve aynı şeyden söz edilmekte:

\n

Gözaltına alınma, yargılanma, tutuklanma ve mahkûmiyet kararlarındaki adaletsizliklerle cezaevlerindeki insanlık dışı koşullar ve uygulamalar

\n

Bütün bunları bir arada düşündüğünüzde, nasıl bir polis devletinde yaşadığınızı ve adalet kurumunun, yargılama ve infaz süreçleriyle birlikte, nasıl sistematik bir zulüm makinesine dönüşmüş olduğunu görüyorsunuz.

\n

Aldığım son mektuplardan biri Sincan 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumundan

\n

Mektubu yazanlar Barış Önal ve İlhan Kaya adında iki mühendis.

\n

Özetledikleri suçları, Kürecikte kurulan füze kalkanına karşı yürüyüşte yer almak, ölümcül hasta bir tutuklunun serbest bırakılması için AKP önünde açılan direniş çadırının örgütleyicilerinden olmak, 1 Mayısa katılmak vb

\n

Mektuplarının bir yerinde diyorlar ki: Bizler mühendisiz ama, halkın evini başına yıkan, dere yatağına ev yapan, sit alanına HES yapıp köylülerin en temel hakkı ve gereksinimi olan suyu ellerinden alan tekellerin, TOKİnin mühendisleri değiliz…”

\n

11 aydır tutuklularİddianameleri tutukluluklarının 10. ayında açıklanmışİlk duruşma 13 Martta Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinde görülecek

\n

Okurlarımın, özellikle de Ankaradaki yazar ve sanatçı arkadaşlarımın, 13 Marttaki duruşmayı izlemelerini dilerim

\n

***

\n

Mehmet Perinçek 12 Şubat tarihli mektubunda, kendisine yöneltilen suçlamaların hukuksuzluğunu, örneklerle anlatıp gösteriyor. Telefon dinlemelerininresmi kayıtlarını, bu ülkede adaletin utanç belgeleri olarak mektubuna eklemiş. Bir ülkede güvenlik ve yargı kurumları ispiyonculuğu”, “röntgenciliğimeslek edinmişse; hukuk, adalet şurada dursun, hangi sıradan ahlâktan söz ediyoruz?

\n

Bir yazımda Mehmet Perinçek neden hapistediye sormuştum. Soruyu tekrarlıyorum: Şu günlerde Rus Devlet Arşivlerinden 150 Belgede Ermeni Meselesiadlı uluslararası önemde bir kitabının daha yayımlandığı bu genç araştırmacı neden hapiste?

\n

Mektubundan şu satırları birlikte okuyalım:

\n

Hakkımda tek bir tanık beyanı olmamakla birlikte heyet ve savcılar tarafından tanıklara hakkımda tek bir soru sorulmamıştır. Davayla ilgili tek alâkam tutukluluğumdur…”

\n

Sadece bu son cümle bile, bütün bir Kafka dünyasının, yaşamakta olduğumuz cehennemin özeti gibidir

\n

Türkiyede adalet bir zulüm makinesine dönüşmüştür.

\n

Bunu olanca sesiyle dile getirmeyen, buna karşı çıkmayan herkes, suça ortak demektir

\n

\n


Yazarın Son Yazıları

Tevfik Fikret'e 23 Kasım 2020
RTÜK nedir? 30 Eylül 2020
Paçavra 23 Eylül 2020
Eylül 2 Eylül 2020
Halk 26 Ağustos 2020
Yetenek ve tutku 12 Ağustos 2020
Başkalarının hikâyesi 5 Ağustos 2020
Ne yazmalı? 29 Temmuz 2020
Melek Çetinkaya 22 Temmuz 2020