Diyarbakır’da BDP’li Kadın Belediye Başkanlarıyla...

27 Kasım 2012 Salı

Ölüm oruçlarının 64. gününde Diyarbakırdaydım. Pek çok yerden gelen pek çok kadın örgütü temsilcileriyle birlikteydim. Hepimizin yüzünde endişeli bir ifade; ya ölüm olursa?”, bunu düşünmek bile tüyler ürperticiydi, hiçbir şey benim daha önce tanık olduğum ölüm oruçlarına benzemiyordu. Bütün bir kent, daha doğrusu bütün bir bölge ayaktaydı. En çok da kadınlar...

\n

Uzun zamandır düşündüğüm bir şeyi gözlerimle gördüm, bölgede muhalefet kadınların bir başarısı. Diyarbakırda, Vanda BDPli kadınlar hayatın hemen her yerinde ve en çok onlar muhalifler.

\n

BDP pek çok nedenden eleştirilebilir ama gerek genel, gerekse yerel seçimlerde yüzde 40 kadın kotasını uyguyayarak bölgede ataerkil bir yaşam tarzından ötürü sürekli ikinci planda kalan kadın nüfusunu harekete geçirdiği, hayatın içine kattığı bir gerçek!

\n

Kızımdan küçük Bismil Belediye Başkanı Cemile Eminoğluna bakıyorum ve onun belediye başkanı olması beni mutlu ediyor. Türkiyenin her yerinde, Cemileler çoğalsın istiyorum. O anda bana Demokrasiden ne anlıyorsundiye sorsanız, yanıtım işte Cemileolur.

\n

Genç dememişler, kadın dememişler, Bismilliler onu belediye başkanı seçmişler.

\n

Sadece Cemile mi? Diyarbakırın Lice ilçesinin belediye başkanı da bir kadın, Fikriye Aytin.

\n

Lice zor bir ilçedir. Erkek başkanlar bile orada korumasız gezemezler ama bu genç kadının koruması yok. Ya da ben görmedim. Fikriyenin işi zor. Licede gençler işsiz, törenin hası orada var. Kadınların büyük çoğunluğu okuma yazma bilmiyor, Türkçe bilmiyor.

\n

Zaten bölgede kadınların büyük çoğunluğu Türkçe bilmiyor, bu nedenle iş bulmaları daha da güçleşiyor.

\n

Diyarbakırda Bağlar adlı bir bölge var. Bu bölge Diyarbakırın en çok göç alan bölgesi. Savaş nedeniyle boşaltılan köylerden gelenler, Bağlara sığınmışlar. Sorunlar diz boyu, özellikle çocuklar Çocuklar okuldan daha çok kent içinde çalışmaya zorlanıyor. Çünkü ailenin erkek fertleri için iş yok. Çocuklar sattıkları üç beş kuruş mendil parasıyla ev geçindirmeye çalışıyorlar. Bu nedenle gene kadın bir başkan, Yüksel Baranın bir dakikası boş değil. O ve ekibi sürekli projeler üretmek, kadın istihdamını artırmak, çocuklar için oyun bahçeleri, bilgisayarlı etüt merkezleri kurmak zorundalar. En önemlisi de projelerini hayata geçirmek için para bulmak zorundalar.

\n

Her üç başkan da geceyi gündüze katmışlar, çoğunluğu kadınlardan oluşan ekiplerle işsizlik başta olmak üzere bölgenin sorunlarına hal çaresi arıyorlar. Hayat dolu ve neşeyle.

\n

Ben Diyarbakırdayken, Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir açlık grevindeydi ve Başkan Yardımcısı Hafize İpek işbaşın-daydı.Onunla belediyede buluştuk ve ben belediyenin duvarlarındaki çocuklar tarafından yeniden yorumlanan Frida Kahlo ve Vang Gogh resimlerine hayran kaldım. Belediyeden adliyeye gitmek zorundaydım, Sizi biz bırakalımdedi, kapıya çıktığımda belediyenin araçlarından biri beni bekliyordu ve şoför yerinde küçücük bir kız oturuyordu. Doğrusu yadırgadım, şoför yerinde oturan kıza önce pek bir mana veremedim, özel bir arabaydı herhalde. Arabaya oturdum konuşmaya başladık, Fatoş belediyenin şoför kadrosunda bir elemanmış. Belediyede böyle beş kadın şoför varmış. İki yıl kurs görmüşler, sonra ehliyetler alınmış. Şimdi Fatoş bir resmi şoför. Diğer arkadaşları belediye otobüslerini kullanıyorlarmış. Bu durum acayip hoşuma gidiyor, Fatoşun ne kadar şanslı olduğunu düşünüyorum. Acaba hiç aklından şoför olacağı geçmiş miydi?Yokdiyor, ama kursu görünce bana bir cesaret geldi, girdim”.

\n

Akşam yemekteBaşka bir belediyede kadın şoför var mıdiye soruyorum, Hafize Hanım biraz da övünerek,Bir tek Adana Belediyesinde vardiyor.

\n

Diyarbakırdan dönerken, henüz ölüm oruçları bitmemişti ama şoför Fatoşun kendine güveni beni öyle heyecanlandırmıştı ki, bu orucun biteceğini düşündüm. Bitmeliydi...

\n

Yazarın Son Yazıları

Belleğimdeki deprem 1 Kasım 2020
Koronayla söyleşi (3) 13 Eylül 2020
Alkollüydüm abi! 23 Ağustos 2020