CHP Ankara Milletvekili Semra Dinçer, Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) yayımladığı Yaşam Memnuniyeti Araştırması sonuçlarını, ülkedeki ekonomik tabloyla karşılaştırarak yazılı bir açıklama yaptı. Dinçer, resmi veriler ile vatandaşın yaşadığı ekonomik sıkıntılar arasındaki farkın giderek büyüdüğünü belirtti.
KİŞİ BAŞINA BORÇTA YÜKSEK ARTIŞ
Dinçer, Türkiye’de kişi başına düşen ortalama borcun son bir yılda yüzde 42,5 arttığını, borç tutarının 95 bin TL’den 135 bin 500 TL’ye çıktığını ifade etti. Bu miktarın yaklaşık 5 asgari ücrete karşılık geldiğini vurgulayan Dinçer, şu ifadeleri kullandı:
Vatandaşı beş asgari ücret tutarında borç batağına mahkûm eden AKP iktidarı, halkın mutfağındaki yangını istatistik oyunlarıyla bastıramaz. Sizin 'istatistik' dediğiniz o rakamlar, kirasını ödeyemeyen vatandaşın, çocuğuna süt alamayan anne babaların, borcunu borçla kapatmaya çalışan esnafın derdini gizleyemez.
TÜİK VERİLERİNE OECD KARŞILAŞTIRMASI
TÜİK’in 2024 yılında yüzde 49,6 olarak açıkladığı mutlu olduğunu beyan edenlerin oranını 2025’te yüzde 53,3’e çıkarmasını eleştiren Dinçer, bu tabloyu “hayal ürünü” olarak nitelendirdi. Eurostat ve OECD verilerine göre Türkiye’nin yaşam memnuniyetinde 31 ülke arasında son sırada yer aldığını belirten Dinçer, açıklamasını şöyle sürdürdü:
Türkiye OECD ülkeleri arasında yaşam memnuniyetinde en mutsuz ülke konumundayken, TÜİK eliyle mutluluk masalları anlatmak halkı kandırmaktan başka bir şey değildir. Ekonomik krizi TÜİK’in pembe tablolarıyla gizleyemezsiniz.
GELECEK BEKLENTİSİNDE SERT GERİLEME
Dinçer, TÜİK’in 2003 yılından bu yana yayımladığı “gelecek beklentisi” verilerini de değerlendirdi. Gelecek yılın daha iyi olacağını düşünenlerin oranının yüzde 44,6’dan yüzde 25,2’ye gerilediğini, daha kötü olacağını ifade edenlerin oranının ise yüzde 9,2’den yüzde 25,3’e yükseldiğini kaydetti.
Dinçer açıklamasında şu ifadeleri kullandı:
2003 yılında bu ülkede ‘bir yıl sonrası daha iyi olacak’ diyenlerin oranı yüzde 44,6 idi. Bugün bu oran yüzde 25,2’ye kadar geriledi. Buna karşın ‘daha kötü olacak’ diyenlerin oranı yüzde 9,2’den yüzde 25,3’e fırladı. Yani halkın geleceğe dair umudu yarı yarıya azalırken, karamsarlığı üç kat artmış. Şimdi soruyorum; Geleceğinden bu kadar kaygılı olan bir millet, nasıl oluyor da aynı TÜİK’in anketinde yüzde 53,3 oranında 'mutlu' çıkabiliyor? Bu hangi kitabın matematiğidir?
