Tarihimizde pek çok zafer var.
Kanımca bu zaferlerin en büyüğü, Kurtuluş Savaşımızı noktalayan 30 Ağustos
zaferidir. Benzeri diğer zaferler örneğin Malazgirt, İstanbul’un Fethi veya
Mohaç önemsiz mi? Elbette ki hepsi önemlidir. Ancak 30 Ağustos diğer tüm
galibiyetlerden farklı bir anlam taşımaktadır. 30 Ağustos benzerleri içinde
tektir. Niçin?
30 AĞUSTOS’UN BENZERSİZLİĞİ
30 Ağustos Başkomutanlık Meydan Muharebesi dışındaki tüm zaferlerimiz öncelikle toprak kazanmak, bunun bir parçası olarak da gelir elde etmek amaçlıydı. Tüm ülkeler eski savaşları nüfuz bölgelerini genişletmek, güçlerini artırmak, esir ve altın benzeri zenginlikler elde etmek için yaparlardı. (Savaşların temel mantığı günümüzde de değişmemiştir, eskinin yağmacılığına bugün petrol, maden, tarihi eser eklenmiştir yalnızca.) Bu yüzden eski savaşların yedekleri vardı.
Bir kaleyi
ilk sefer alamazsanız, geri döner, başka sefer alırdınız. Örneğin
Kostantinapolis’i Müslümanlar ve Türkler çeşitli defalar kuşatmışlardı, sonunda
1453’te zapt ettiler. Yüzyıllar boyunca Türkler, Asya’nın doğusundan batısına
doğru önlenemez bir yürüyüşü gerçekleştirdiler. Yürüyüşleri zaman zaman
kesintiye uğradı ancak bu durum fetihlerinin sonu olmadı. Eğer Sultan Alpaslan
Malazgirt Savaşı’nı kaybetseydi kısa süre sonra o veya başka bir Türk komutanı
Anadolu’nun kapıları yine de açacaktı.
Kısacası güç ve ganimet elde etmek için yapılmış savaşları kaybetmek ölüm-kalım meselesi değildi. Fakat Başkomutanlık Meydan Savaşı (Dumlupınar Savaşı) bir ölüm-kalım savaşıydı.
Eğer
bu savaşı kaybedecek olsaydık, “Önemli değil, bir dahaki sefere kazanırız”
diyecek durumumuz yoktu. Çünkü 30 Ağustos’ta son kurşunlarımızı namluya, son
askerlerimizi cepheye sürmüş bulunuyorduk. Tüm savaşların bir rövanşı
bulunabilir ancak 30 Ağustos’un rövanşı mümkün değildi. Bu yüzden 30 Ağustos
Türk tarihinin en önemli zaferidir.
Osmanlıya dayatılan Sevr, 30
Ağustos’ta yırtılmıştır. (30 Ağustos’ta başlayan yırtma süreci Lozan’da
tamamlanmıştır.) Batı Sevr ile bizi Anadolu’nun ortasında mecburi ikamete
zorlamıştı. 30 Ağustos zaferiyle bu dayatma geçersiz kılındı. 30 Ağustos Zafer Bayramı bunun yanı sıra hem
Cumhuriyet’e hem de çağdaş medeniye giden yolu açtı. Tarihteki zaferlerde bir
kale veya bir ülke ele geçirilir. 30 Ağustos Zaferi ile tarihten silinmek
istenen bir ülke, modern bir görünümle ve modern bir zihniyetle ortaya
çıkmıştır.
SUYUN UCU
Su geleneksel kültürümüzde
önemlidir. Bir Orta Asya türküsünde defalarca “Suyun ucu, suyun ucu” denilir.
Türkler, Asya’nın doğusundan batısına doğru yürürken bir anlamda suyun ucuna ulaşmaya
çalışmışlardır ve galiba suyun ucu Akdeniz’di. 31 Ağustos sabahı baş komutan,
“Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri” demişti.
NANKÖRLÜĞÜ AFFETMEYEN NAPOLYON
Yakın geçmişte bazılarınca kanaat önderi sayılan bir kişi “Kurtuluş Savaşı’nı keşke Yunanlar kazansaydı” demişti. Bazen bir ergen anne ve babasına, “Keşke sizin çocuğunuz olmasaydım” der. Ergen olduğu için bunu hoş görürüz. Ancak yaşını başını almış bir kişi “Kurtuluş Savaşı’nı Yunanlılar kazansaydı” dediğinde onun nankörlük ettiğini düşünürüz. Nankörlük deyince de akla Napolyon gelmektedir. Napolyon, “Her türlü hatayı affedebilirim ama nankörlüğü asla” demiş. Bizde birisi ülkesi için bir şey yapmamış olabilir, bari nankörlük etmesin.
