Alp Dağları’nın eteklerinde, gölün yüzeyi henüz sabahın ilk ışıklarıyla parıldarken Annecy, sıradan bir Fransız kasabası gibi görünüyor. Dar sokaklarda birkaç bisikletli, göl kıyısında yürüyüş yapanlar, yeni açılan kafeler… Birkaç saat sonra aynı sokaklar dünyanın dört bir yanından gelen animatörler, yönetmenler, yapımcılar ve öğrencilerle dolup taşıyor. Annecy bir hafta boyunca hayal gücünün başkentine dönüşüyor. 1960’tan beri devam eden festival her geçen yıl daha da büyüyerek dünyanın dört bir yanına hitap ediyor.
66 yıldır düzenlenen Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali, bugün yalnızca animasyon sinemasının en saygın festivallerinden biri değil; sektörün geleceğinin konuşulduğu en önemli buluşmalardan biri. Buraya gelenler yalnızca film izlemiyor; yeni ortaklıklar kuruyor, teknolojiyi tartışıyor ve geleceğin hikâyelerini birlikte kuruyor.
Festivalin en dikkat çekici yanı gösterişten uzak atmosferi. Burada kırmızı halılar değil, eskiz defterleri ilgi görüyor. Bir kafede Oscar ödüllü bir animatör kahvesini yudumlarken birkaç masa ötede ilk kısa filmini çizmeye çalışan genç bir öğrenci oturuyor. Aynı masada fikirler konuşuluyor, deneyimler paylaşılıyor. Unvanlardan çok yaratıcılığın değer gördüğü ender festivallerden biri Annecy. Rekabetten çok paylaşımın öne çıktığı bir yaratıcı buluşma.
Animasyon dendiğinde birçok kişinin aklına hâlâ çocuk filmleri geliyor. Oysa festival salonlarında bambaşka hikâyeler anlatılıyor. Savaş, göç, iklim krizi, kadın hakları, yalnızlık, bellek… Çizgiler bazen kameranın anlatamadığını anlatıyor. Gerçeği yumuşatmıyor; tam tersine görünür kılıyor. Annecy’de animasyon, gerçeklerden kaçmanın değil, onlarla yüzleşmenin en yaratıcı yollarından biri.
Festivalin görünmeyen kalbi ise MIFA, Uluslararası Animasyon Film Pazarı. Burası animasyon dünyasının mutfağı.
Disney’den Pixar’a, DreamWorks’ten Sony Pictures Animation’a, Warner Bros. Animation’dan Netflix ve Apple TV+’a, Paramount Animation, Illumination ve Aardman’a kadar sektörün en büyük oyuncuları her yıl yeni projelerini önce Annecy’de tanıtıyor. Japon anime dünyasının önde gelen stüdyoları da aynı masalarda geleceğin yapımlarını anlatıyor. Bugün dijital platformlarda ya da sinema salonlarında izlediğimiz birçok animasyon filminin ilk sunumu yıllar önce bu küçük Fransız kentinde yapılıyor. Annecy bu yüzden yalnızca bir festival değil, animasyon dünyasının araştırma ve geliştirme laboratuvarı.
TEKNOLOJİ Mİ İYİ BİR HİKÂYE Mİ?
Festivalde bu yılın en hararetli tartışması yapay zekâydı.
Genç kuşak teknolojiyi yaratıcı süreci hızlandıran güçlü bir yardımcı olarak görüyor. Deneyimli animatörler ise aynı soruyu soruyor: Kusursuz çizgiler üretmek mümkün olabilir. Peki bir çocuğun korkusunu, sürgünün yalnızlığını ya da bir annenin sessizliğini algoritmalar gerçekten hissedebilir mi?
Yanıtlar farklı olsa da ortak düşünce aynı noktada buluşuyor. İyi bir filmi unutulmaz yapan şey teknoloji değil, insana dokunan bir hikâye. Annecy’nin koridorlarında en çok duyulan sözcük de bu yüzden “hikâye” oluyor.
Festival yalnızca salonlarda yaşanmıyor. Akşam olduğunda göl kıyısına kurulan dev perdelerde binlerce kişi aynı gökyüzünün altında film izliyor. Kafeler çalışma masalarına, parklar genç çizerlerin portföylerini sergilediği açık atölyelere dönüşüyor. Kentin tamamı, bir hafta boyunca dünyanın en büyük yaratıcı kampüsünü andırıyor. Festival sona erdiğinde kalabalık dağılıyor. Göl yeniden sessizleşiyor. Dar sokaklar eski ritmine dönüyor. Ama burada kurulan hayaller yolculuğuna yeni başlıyor.
Ve her yaz, Alp Dağları’nın eteklerindeki bu küçük kent, o hayal gücü ile gerçek dünya yaşamına yeniden ev sahipliği yapıyor.
