Bayramın son gününde Ankara olağandışı bir şekilde hareketlendi. Onbinler Kızılay’da toplandı. İlk dikkat çeken şu: Özel, yerleşik “70 yaş” siyasetinin tamamen dışına çıkıyor. Ankara’nın merkezindeki Güvenpark’ta yapılacak mitingi yerinde gözlemlemek, insanların yüzüne bakmak, hissiyatını anlamak için oraya gittik. Burada hemen vurgulamakta fayda var. Özgür Özel’in ilginç bir tavrı var. Şöyle anlatalım: Genel merkezi polisin işgal etmesinden sonra kısa bir konuşma yapmıştı. Herkes binip arabasına gitmesini bekliyordu. Öyle yapmadı, TBMM’ye yürümeye başladı. Polisin kilometrelerce uzaktan kurduğu abluka nedeniyle en fazla yüz kişi vardı etrafında. Yani yürüyüş bu kadarcık kişiyle başladı. Çok sönük geçecek diye düşünmeye başlamıştık. Üstüne üstlük yürüme güzergahı da yerleşim yeri değil ve insanların yaşam alanına çok uzaktı. Adeta insanlar yerden bitercesine çoğalmaya başladı. Özel’in hızlı temposuna karşın, yürüyüş kolu Genelkurmay Kavşağı’na vardığında kalabalığın sonu görünmüyordu. Bir kere daha şaşırdık, nereden toplanmıştı bu kitle? Öncesinde bir duyuru bile yapılmamıştı. Duyanın gelmesiyle bu kitle toplanıyorsa, Özgür Özel’in siyaseti farklı bir noktaya gidiyor bizce.
Bu saptamalar aklımızda Güvenpark’a vardık. Ses sistemi yok, otobüs derme çatma. Ankara’nın yarısı kent dışında. Biz en fazla 5-10 bin kişi katılır diye bekliyorduk. Yok yine aştı beklentimizi katılım. Saptamalarımız şöyle: 70 yaşındaki insanlar da, 19 yaşındakiler de geliyor. Hali vakti yerinde olan da, yoksul olan da meydandaydı. Liberal-solcuların “CHP’li laik teyzeler” diye kendilerince niteledikleri insanların Özgür Özel’e bireysel haykırışlarını duyduk. Farklı bir bağ kuruluyor seçmenle lider arasında bizden söylemesi.
Aynı şekilde Kılıçdaroğlu’nun genel merkezde yaptığı toplantıyı da arkadaşlarımız izledi. Katılım açısından bir kıyaslama yapmayacağız. Kimse de yapmasın. Katılım, heyecan, coşku açısından karşılaştırılabilecek bir durum yok ortada.
BEKLENMEYEN SİYASET TARZI
Özel konuşmasının ardından, yine kimsenin beklemediği bir şekilde, “Şimdi Anıtkabir’e yürüyoruz, yürüyelim arkadaşlar” deyince, biz günün sürprizinin bu olduğunu da anladık. Kumrular Sokak’tan başladı yürüyüş. Özel’in yürüyüş temposuna ayak uydurmak da kolay değil. Bunun için biraz yavaş yürümesi önerildi. Ankaralılar, Gençlik Caddesi üzerinden Anıtkabir’e aktı. Yürüyüş kolunun önüne Aslanlı Yol’da Özgür Özel geçti. Bu sırada yürüyenlerin bir ucu Kumrular Sokağı yeni çıkmıştı. Biz önden girdik, arkadan gelen muhabir arkadaşımız Emirhan Çoban epeyce sonra Anıtkabir’e ulaştı. Aslanlı yolda kitle sessizleşti. Herkes birbirini uyardı, “burası özel bir yer slogan atılmaz”. AKP’lilerin yapmadığını insanlar kendiliklerinden yaptı. Çimlere basanları önce askerler, ardından yürüyenler uyararak disiplini sağladı. Askerlere kibar davranmasını isteyenler de vardı: Askerler bizim çocuklarımız, onların dediğini yapın… Özel, partisinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’e saygısını ve çelengini sundu. Sonra merdivenlere çıktı. Anıtkabir’e yürüyenlerin yarısı saygı alanını doldurmuştu. Slogan atanlar yoktu. Ama ses sistemi bile olmadan Özel’le birlikte İstiklal Marşı’nı söyleyen kitle vardı.
SUÇLAMADAN SUÇLAMA BEĞEN
CHP’nin siyaset yapma şeklini mahkeme aracılığıyla Saraya bağlamak, ruhu ortadan kaldırmıyor. Bu hamle de boşa çıkmaya mahkum. Özel’in durmaya niyeti yok. Kılıçdaroğlu, kendi döneminde CHP siyasetine katılanları şimdi yolsuzlukla suçlamaya başladı. Ortada kesinleşmiş yargı kararı bile yokken, buna kim inanır, siyasi sorumluluğunu kime yıkar? “FETÖ artıkları” iddiasına gelince… Bu tükenmişliğin ilk belirtisi. Ekrem İmamoğlu’nun yargılandığı, Merdan Yanardağ’ın da son dönemde eklendiği yargılamaları anımsarsak, insan, sırada hangi suçlamalar var, diye sormak istiyor. Çünkü, Yanardağ’a casus dediler, düşünebiliyor musunuz? İmamoğlu’nu casusluğun yanı sıra, fuhuşla bile suçluyorlar. Bu iddiaları ve daha fazlasını Özel için gündeme getirebilirler. Halk ise farklı noktada; bırakın inanmayı, dinlemeye bile tahammülleri yok bunları…
