“Kadir İnanır halktır, Anadolu’dur ve bütün halkların dostudur.” Sevenlerinin oluşturduğu büyük bir kalabalıkla dün son yolculuğuna uğurlanan Kadir İnanır’a hayat arkadaşı Jülide Kural bu sözlerle veda etti. Kural’ın da vurguladığı gibi İnanır’ı yurttaşlar son yolculuğunda yalnız bırakmadı. Geri dönüşüm işçileri de hayranları da Muhsin Ertuğrul Sahnesi’nin önünde pankartlar açtı. Tören boyunca yapılan konuşmalarda emeğe saygı, onurlu duruş, vicdan ve kardeşlik gibi kavramlar en çok öne çıkan başlıklar oldu. Sevenleri, Kadir İnanır’ı anma töreninin yapılacağı salona saatler öncesinden akın etti. Öyle ki törenin başlamasına bir saat kala salonda boş koltuk kalmadı; merdivenler doldu, kalabalık önce fuayeye ardından Muhsin Ertuğrul Sahnesi’nin önüne taştı. Dışarıya da büyük ekran konarak vatandaşların töreni takip etmesi sağlandı. İnanır’ın cenazesi Türk Bayrağına sarılırken tören başlayana dek sanatçının derleyicisi olduğu “Hekimoğlu” türküsü salonda çalındı.
KILIÇDAROĞLU’NA PROTESTO
Usta oyuncu için düzenlenen törene katılanlar arasında yer alan CHP’nin seçilmiş il başkanı Özgür Çelik, salona girdiği anda yurttaşlardan yoğun destek gördü. Sahnede CHP’nin cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nun, CHP’nin seçilmiş genel başkanı Özgür Özel’in, İBB Başkanvekili Nuri Aslan’ın, Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy’un çelenkleri yer aldı. Mahkeme kararıyla CHP Genel Başkanlığı’na atanan Kemal Kılıçdaroğlu’nun gönderdiği çelenk ise binaya sokulmadı. Kılıçdaroğlu, katıldığı cenaze töreninde ise cami avlusunda yurttaşların tepkisiyle karşılaştı. Konuşmalardan önce İnanır’ın kendi sesinden yaşamının dönüm noktalarını anlattığı bir belgesel gösterimi yapıldı.
Gösterimde Kadir İnanır’ın tam bağımsız Türkiye’ye vurgu yaptığı cümlelerden sonra sık sık alkış ve ıslıklarla destek sesleri yükseldi. Salonu dolduranlar gösterim ve konuşmalar sırasında gözyaşlarını tutamadı. Öte yandan belgeselde ekrana gelen Kenan Evren görüntüsünü yurttaşlar yuhalayarak protesto ederken bir kişi, “Yuhaladığınız kişi Genelkurmay başkanı, yapmayın” diye tepki gösterince yurttaşların hedefi haline geldi ve salonu terk etmek zorunda kaldı.
Kadir İnanır daha sonra Barbaros Hayrettin Paşa Camisi’nde yapılan cenaze töreninin ardından Ulus Mezarlığı’nda toprağa verildi.
‘EN BÜYÜK AŞKI SİNEMA...’
İlk konuşmayı Kadir İnanır’ın 27 yıllık yaşam arkadaşı Jülide Kural yaptı. Kural, “Kadir’in söylemek istedikleri, haykırmak istedikleri o kadar büyük ki kalbimin buna dayanabileceğini sanmıyorum. Aslında onu hepiniz tanıyorsunuz. Haksızlık karşısında taşan öfkesini, yoksulluk ve adaletsizlik karşısında şahlanan vicdanını, gözyaşlarının o güzel gözlerinin dostu olduğunu, insanlığını biliyorsunuz.
Hayatının en büyük aşkı olan sinemada kendi oyunculuğunu inşa ederken kalbi, sezgileri, merakı ve hayata gülerek bakabilme cesareti ona hep yol gösterdi. Ben bütün bu süreçlere tanıklık ettim. Bu benim için büyük bir ayrıcalık ve çok özel bir deneyimdi. Kadir İnanır, bir bakışıyla seyircisinin hafızasında yıllarca yaşayacak unutulmaz bir isim oldu. O herkesin ağabeyi, dayısı, sevgilisi ve babasıydı. Aslında halkın kendisiydi. Anadolu’ydu ve bütün halkların dostuydu. Bu yüzden de Rumdu, Ermeniydi, Türktü, Araptı, Boşnaktı, Kürttü.
Bu dünyadayken de ayrılırken de memleketine bıraktığı en büyük vasiyeti barış oldu. ‘O büyük barışı mutlaka biz kuracağız, halklar kuracak’ derdi ve bunu dünyanın en güzel gülümsemesiyle söylerdi. Bu vasiyet artık bizim sorumluluğumuzdur. Bir gün mutlaka sevgilim, mutlaka...
‘KOCAMAN BİR İNCİR AĞACIYDI’
Çok uzun yıllardır dostu olan Menderes Samancılar ise “Hayatın zor anları vardır; bugün de bizim için o zor anlardan biri. Kalbimizde dostça sarıldığımız, kocaman bir incir ağacıydı benim için. Barış, kardeşlik ve sevgi dolu bir yürekti” diye konuştu.
Levent İnanır da yaptığı konuşmada şu ifadeleri kullandı: “Kadir dayım... Dayım diye başlayacağım. Yıllar önce verdiği bir röportajda, ‘Türkiye’deki bütün evlerden cenazem kalkacak’ demişti. Gerçekten de öyle oldu. Yine kendi sözleriyle, ‘Benim bedenim gider ama yaptığım filmler yıllar sonra da keyifle izlenmeye devam eder’ derdi. Bütün filmleri nitelikliydi. Canlandırdığı kahramanlar içimizden çıkan insanlardı. Senaryolarına bile iz bırakan bir sanatçıydı. Ben onunla vedalaşmıyorum. O, içimizde yaşamaya devam edecek. Zaten yaşıyor
