Uluslararası sivil havacılık haritaları incelendiğinde Asya’nın ortasında dikkat çekici bir boşluk göze çarpıyor. Avrupa–Asya ve Amerika–Asya hattındaki uzun menzilli uçuşların büyük bölümü bu bölgeyi pas geçiyor. Söz konusu alan, Çin yönetimi altındaki Tibet.
Uzmanlara göre Tibet’in küresel uçuş rotalarının dışında kalmasının nedeni, coğrafi koşullar, teknik riskler ve siyasi kısıtlamaların bir araya gelmesi.
YÜKSEK RAKIM UÇUŞ GÜVENLİĞİNİ ZORLUYOR
Tibet Platosu, ortalama 4 bin 500 metreyi aşan rakımıyla dünyanın en yüksek yerleşim alanlarından biri olarak biliniyor. Bu yükseklik, yolcu uçakları için ciddi bir güvenlik sorunu yaratıyor. Olası bir motor arızasında uçakların güvenli biçimde alçalabileceği irtifa sınırı, Tibet üzerinde büyük ölçüde ortadan kalkıyor. Bölgedeki acil iniş yapılabilecek havaalanlarının sınırlı olması da riski artıran unsurlar arasında yer alıyor.
SERT HAVA KOŞULLARI VE TÜRBÜLANS RİSKİ
Himalaya Dağları’nın etkisi altındaki Tibet’te hava koşulları ani ve sert değişiklikler gösterebiliyor. Güçlü rüzgârlar, jet akımları ve yoğun türbülans, özellikle uzun menzilli sivil uçuşlar açısından öngörülemez riskler barındırıyor. Bu nedenle havayolu şirketleri, daha istikrarlı hava koşullarına sahip alternatif rotaları tercih ediyor.
KABİN BASINCI VE OKSİJEN SORUNU
Yüksek irtifa, kabin basıncıyla ilgili olası teknik arızaları da daha tehlikeli hale getiriyor. Uzmanlar, kabin basıncının düşmesi durumunda Tibet üzerinde yapılacak acil alçalmanın, yolcular için hayati riskler doğurabileceğine dikkat çekiyor. Düşük oksijen seviyesi, bu tür acil durumlarda kritik bir faktör olarak öne çıkıyor.
HAVA SAHASI SIKI DENETİM ALTINDA
Tibet’in hava sahası, Çin tarafından stratejik gerekçelerle sıkı biçimde kontrol ediliyor. Bölge, askeri ve siyasi hassasiyetler nedeniyle uluslararası sivil uçuşlara büyük ölçüde kapalı tutuluyor. Bu durum, teknik risklerle birleştiğinde Tibet’i küresel havacılık ağının dışında bırakıyor.
Uluslararası uçaklar Tibet semalarında nadiren görülse de, bölge içi ulaşımda kara ve demiryolu yatırımları dikkat çekiyor. Son yıllarda inşa edilen demiryolu hatları ve karayolları, Tibet’i Çin’in diğer bölgelerine bağlamayı hedefliyor.
