Türkiye'nin yeni öğrencileri: Uçak geçtiğinde sınıfta yere yatıyorlardı

Ülkelerinde iç savaş başladığından bu yana eğitimlerine zorunlu olarak ara veren Suriyeli çocuklardan şanslı olanlar yeni eğitim öğretim dönemiyle birlikte sıralardaki yerlerini aldı. Suriyeli çocuklar bazı devlet okullarının kendileri için ayrılan bölümlerinde, kamplarda, Suriyeliler’in açtığı özel okullarda ya da dini dernek ve vakıfların kurslarında eğitim görüyor.

17 Eylül 2014 Çarşamba, 11:23
Abone Ol google-news

Şanssız çoğunluk ise okul yerine sokaklarda yaşam mücadelesi veriyor. İstanbul, İzmir ve Adana’dan Suriyeli çocukların hikâyeleri okula gitseler de gitmeseler de yürek burkuyor.

Gece spor gündüz ders

İstanbul’da Fatih Çarşamba’da Mavi Haliç Gençlik ve Spor Kulübü Derneği’nin binasında yaklaşık 3 aydır, yaşları 7 ile 13 arasında değişen 95 Suriyeli çocuk eğitim alıyor. Öğrenciler, gönüllü öğretmenlerini can kulağı ile dinliyor ve önlerinde bulunan plastik rahlelere koydukları defterlerine notlarını alıyor. Eğitimlerini anadilleri olan Arapça ile alan çocuklar, günde yaklaşık 4 saat ders görüyor. İki eğitimci, bir mühendis, bir avukat ve bir grafiker tarafından verilen dersler tamamen ücretsiz gönüllü olarak veriliyor. Okulda matematik, fen, İngilizce, Arapça gibi temel dersler veriliyor.

Dilenen mendil satan çocuklara eğitim

Eğitimci Fas asıllı Nasıra Boudıh, “Bu çocukların ne pasaportları ne ikametleri var. Böyle olunca Türk okuluna gidemiyorlar. Özel okullara da parası olanlar gidiyor” diyor.

Adana’da 5 okul

Adana’da, Suriyeli çocuklar için biri özel olmak üzere 5 okul mevcut. Adana’da ziyaret ziyaret ettiğimiz okul, 4 katlı bir imam hatip lisesi. Okulun son katı Suriyeli öğrencilere tahsis edilmiş. Kitaplar genellikle Suudi Arabistan’dan geliyor, kırtasiye ihtiyaçları ise yardımseverlerce karşılanıyor. Okulda kızlar ve erkekler aynı saatlerde ve aynı sınıflarda eğitim görüyor ancak belli bir yaşın üstündeki tüm kızlar tesettürlü. 11 yaşındaki 4. Sınıf öğrencisi Ali Kaddab savaşta babası ve abisini kaybetmiş. Ziraat Mühendisi olmak istiyor. “Çünkü” diyor, “Ülkemizde çok tarlamız var. Geri dönüp onları ekeceğim. Burada mutlu değilim. Ülkemi, akrabalarımı, arkadaşlarımı özledim.”

Benden bile korkuyorlar

Suriyeli öğrencilerin Türk öğretmeni Deniz Sayın, okulda yaşadıklarını şu sözlerle anlatıyor: “Derslere ilk başladığımızda, okulun üstünden uçak geçtiğinde çocuklar yere yatıyordu. Titreyenler, ağlayanlar oluyordu. Hâlâ bu çocuklarda ciddi bir güven eksikliği var, hâlâ bu öğretmen bize zarar verir mi diye korkuyorlar benden.”

Onlara zil çalmadı!..

Adana ve İstanbul’daki örnekler sadece istisna. Suriyeli çocukların büyük bölümü sokaklarda ya mendil satıyor ya dileniyor. Örneğin İzmir’de 100 binin üzerinde Suriyeli yaşıyor. Geçen yıl Hamdi Dalan İlköğretim Okulu tahsis edilmişti. Suriyeliler, kendi dernekleri aracılığıyla burada eğitim faaliyeti yürütecekti. Ancak eğitim-öğretime başlanamadan, valilik tahsisi geri aldı. Üstelik hiçbir gerekçe gösterilmeye gerek duyulmadı. Bu yıl da Suriyeli ailelerin çocuklarını gönderebilecekleri hiçbir kurum yok. Göçmen derneklerinin yöneticileri, çocukların suça itilmemesi için eğitim haklarının verilmesi gerektiğini vurguluyor.