Ruşen Keleş’in aşkı... Adnan Binyazar’ın yazısı...
Cemal Edhem Yeşil’in 1918 yılında, Ruşen Keleş’in yetiştiği Mülkiye’ye adadığı şiirde yer alan şu dizelerin içeriği, yazının konusu o seçkin biliminsanının nasıl derin bir “aşk” yaşadığının özüne inilmeyi gerektiriyor:
“Başka bir aşk istemez aşkınla çarpar kalbimiz,/ Ey vatan gözyaşların dinsin, yetiştik çünkü biz,/ Gül ki sen, neşenle gülsün ay, güneş, toprak, deniz...”
Keleş, topraktan beslenen insanı, kişiliğinin temelini oluşturan bilimsel verilerle, doğayı ışıtan ayın, güneşin yansıttığı parlaklıkla sonsuzluğa erdirmeye çalışmıştır. Bilimin amacını gerçekleştiren o yola denizler güldüren yetkinlikle, ona özgü bilimsel önseziyle koyulmuştur.