Cumhuriyet
Gonçalo M. Tavares: ‘Benim için yazmak bir bakıma vahşi bir at sürüşüdür!’ Gonçalo M. Tavares: ‘Benim için yazmak bir bakıma vahşi bir at sürüşüdür!’ Sıra dışı hayal gücü, yaratıcılığı ve kelimelere olan bağlılığıyla çağdaş Portekiz edebiyatında belirgin bir kırılma yaratmış, elliyi aşkın yapıtı bulunan Gonçalo M. Tavares, dilimize çevrilen Kudüs ve Beyefendiler gibi kitaplarıyla ülkemizde de geniş bir okur kitlesine ulaştı. Yazar, geçtiğimiz aralık ayında yayımladığı ve henüz dilimize çevrilmeyen epik romanı O Fim Dos Estados Unidos da America ile yeniden okuyucularla buluştu. Tavares ile dilimizde yayımlanmış yapıtlarının temel dayanaklarından ve yeni kitabının felsefesinden yola çıkarak bir yazarın hayal gücünü nasıl beslediğini ve yaratıcı okuma-yazma biçimlerini konuştuk.
Saray önünde isyan Saray önünde isyan Şimdiye kadar sıklıkla Portekiz’deki müzelerden, bahçelerden, yazar ve şairlerden bahsettim.
Hannah Arendt: Lizbon’da üç ay Hannah Arendt: Lizbon’da üç ay Geçtiğimiz hafta Hannah Arendt’in siyah beyaz fotoğrafının basılı olduğu bir poster çıktı karşıma.
Lizbon hikâyesi: Bir öykü, bir ağaç Lizbon hikâyesi: Bir öykü, bir ağaç John Berger bir öyküsünde Lizbon’daki bir ağacı tarif ediyor...
Diktatörlüğün gölgesinde mimari değişimler Diktatörlüğün gölgesinde mimari değişimler Diktatör Salazar, en büyük hayal kırıklığını kendi ideolojisinin taşıyıcısı olarak gördüğü Coimbra Üniversitesi’yle ilgili yaşadı. İtalyan ve Alman faşist mimarisinden esinlenen mekânlar, 1960’lardan itibaren öğrenciler tarafından muhalefetin odağına dönüştürüldü. Özellikle Coimbra Üniversitesi Matematik Fakültesi binası 1969 öğrenci ayaklanmasının kıvılcımı olarak işlev gördü.
Gezi’ye felsefeyle bakmak Gezi’ye felsefeyle bakmak Yazıya bu başlığı verirken Ioanna Kuçuradi’nin “Sanata Felsefeyle Bakmak” kitabının isminden esinlendim. Gezi’yi felsefi bir bakış açısıyla görebilmek, onun sanatla benzeşen yönlerini ayırt edebilmek için...
Madrid, sanat ve isyan - Ayşenur Tanrıverdi Madrid, sanat ve isyan - Ayşenur Tanrıverdi 1982’de Juana de Aizpuru Sanat Galerisi tarafından kurulan ArcoMadrid, diktatörlükten demokrasiye geçiş yapan İspanya’da hızlı bir modernleşme döneminde bir galeri fuarı olarak başladı.
Portekiz’in dağları: Serra da Estrela Portekiz’in dağları: Serra da Estrela Serra da Estrela’nın kıvrımlı yollarından Rossim Vadisi’ne (Vale do Rossim) doğru tırmanıyoruz, biraz sonra soğuk havanın buğusunda ışıltılı bir güzellikle tüten lagüne ulaşacağız.
Santarem’de bir gezinti - Ayşenur Tanrıverdi Santarem’de bir gezinti - Ayşenur Tanrıverdi Lizbon’a yaklaşık bir buçuk saat uzaklıkta, Tagus Nehri’nin kuzeyindeki Santarem’e gidiyorum. Şehrin pastoral atmosferiyle harika bir tezat içinde yükselen gotik mimarisi nedeniyle burası Portekiz’in gotik kenti olarak biliniyor.
Melo köyünde edebi bir sığınak - Ayşenur Tanrıverdi Melo köyünde edebi bir sığınak - Ayşenur Tanrıverdi Gouveia’nın Melo köyündeki bu Sarı Ev, tıpkı bu müzik kutusu gibi sessiz sakin görüntüsüne karşın küçük bir etkiyle harekete geçebilecek bir canlılık barındırıyor.
Portekiz’de grevler ve gündelik yaşam - Ayşenur Tanrıverdi Portekiz’de grevler ve gündelik yaşam - Ayşenur Tanrıverdi Portekiz’de çalışanlar sık sık greve gidiyor. Son olarak Metal İşleme İşçileri Sendikası’nın 29 Kasım grev bildirisini görüyorum. “Grev” için İspanyollar “huelga”, İtalyanlar “sciopero”, Galiçyalılar “slack” kelimesini kullanmış. Kökenini Paris’teki zemini çakıl taşları ve kumlarla kaplı geniş bir meydan olan Place de Grève’den aldığı biliniyor.
Bir şair: Sophia de Mello Breyner Andresen - Ayşenur Tanrıverdi Bir şair: Sophia de Mello Breyner Andresen - Ayşenur Tanrıverdi 20. yüzyıl Portekiz şiirinin en önemli isimlerinden biri olan Sophia de Mello Breyner Andresen, Camoes Ödülü’ne layık görüldü. Şiirlerinde Salazar’ı “yaşlı akbaba” olarak betimledi. Siyasi Mahkûmlara Destek Ulusal Komisyonu’nun kurucusu ve Sosyalist Parti meclis üyesiydi. Aristokrat bir aileden geliyordu ancak onların dünyasını da eleştirmekten geri kalmıyordu.
Bir İtalyan’ın düşlerinde Lizbon - Ayşenur Tanrıverdi Bir İtalyan’ın düşlerinde Lizbon - Ayşenur Tanrıverdi Lizbon’da geçen “Requiem” romanını yazmadan önce Tabucchi ölen babasıyla ilgili bir rüya görür ve rüyasında Portekizce konuşmaktadır. Rüyadan sonra artık romanı İtalyanca yazamayacağının ve tek yönlü bir yolculuğa çıktığının farkındadır.