Sevgili okurlarım, bu Pazar adalet mekanizmasıyla ilgili iki önemli bilgiyi dikkatinize sunmak istiyorum:
Biri olumsuz bir süreci ve bunun düzeltilmesini, öteki ise devam eden çok eleştirel başka bir süreci yansıtıyor!
***
Birinci bilgi, “Gizli kalması gereken bilgileri açıklamak” suçundan 5 yıl 10 ay hapis cezası alan CHP’li Enis Berberoğlu’nun başvurusunda, hak ihlaline ilişkin olarak AYM’nin OYBİRLİĞİYLE verdiği kararın gerekçesi hakkında.
(Bu gerekçenin açıklanmasından hemen sonra MHP’nin AYM’ye karşı başlattığı yıpratma kampanyasını çok sert eleştirilerle tırmandırdığını da kaydetmeliyim.)
DHA’nın haberine göre AYM, tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını, TBMM’nin dokunulmazlığı yeniden kaldırması koşuluna bağlıyor.
Gerekçede, “Yeniden milletvekili seçilmesine karşın hükmen tutuklu olarak kovuşturma sürdürülüp infaza geçilerek başvurucunun (yani Berberoğlu’nun, E.K.) yasama dokunulmazlığını koruyan anayasanın 83’üncü maddesi hükmüne aykırı davranıldığı...
Dolayısıyla anayasanın 67’nci maddesinde güvence altına alınan seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkının ihlal edildiği sonucuna ulaşılmıştır” deniliyor.
Kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlaline ilişkin başvuru konusunda ise:
“Başvurucunun 24 Haziran 2018 genel seçimlerinde yeniden milletvekili seçilmesi dolayısıyla, milletvekili seçildiği tarih itibarıyla tekrar yasama dokunulmazlığından yararlanmaya başladığı...
Bu nedenle anılan tarihten sonra tutulmaya devam ettirilmesinin anayasayla bağdaşmadığı” belirtiliyor.
***
İkinci bilgi, artık BİR HAKSIZLIK VE HUKUKSUZLUK SİMGESİ HALİNE GELMİŞ OLAN OSMAN KAVALA’nın tahliye edilmek üzereyken tekrar tutuklanmasından sonra yazılan yeni iddianameye karşı üç avukatı tarafından yapılan açıklama.
Bu açıklamada özet olarak şöyle deniliyor:
“Öncelikle belirtiriz ki söz konusu iddianame CMK 170. maddede yer alan yasal unsurları taşımamaktadır...
Somut delillere dayanmayan ‘varsayımsal kurgular’dan öte değildir...
Tarafımızca herhangi bir hukuki değer taşımamaktadır...
Kaldı ki yasanın aradığı ‘suçun işlendiğine dair yeterli şüphe’ iddianamenin en önemli yoksunluğudur.
İddiaların tamamının dayandırıldığı ve Osman Kavala’ya ait olduğu ileri sürülen görüşmelere dair herhangi bir iletişim tespit ya da fiziki takip tutanağı dahi sunamayan iddianame, çareyi İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2015/74 No’lu Gezi Dosyasına sarılmakta bulmuştur.
Vahim olan husus, bu dosyadan verilen beraat kararı adeta saklanarak, Gezi Dosyasının iddianamesinin sistemli bir şekilde Ağır Ceza Mahkemesinin beraat kararının önüne geçirilerek sanık lehine olan hükümler ve deliller gizlenmek suretiyle savcılık görevi gereğinin yerine getirilmemiş olmasıdır.
...İddiaların yegâne delili ‘örtüşen HTS baz istasyonu sinyalleri’dir:
Bu konuda ulusal yasal düzenlemeler bir yana, AİHM’nin oybirliğiyle aldığı ve kesinleşen hak ihlali kararında yer alan ‘HTS kayıtlarının ve aynı baz istasyonu verilerinin delil niteliğinde olmadığı’ yönündeki kararı göz ardı edilerek...
Sanık lehine olan bir diğer yasal delil özenle iddianameden uzak tutulmuştur.
...Ağır Ceza Mahkemesi, bugün itibarı ile imza altına almış olduğu tensip zaptının 1. maddesinde Osman Kavala’nın ‘TCK 309. maddeden Tutukluluğunun Devamına’ karar vermiştir, oysa Osman Kavala hakkında TCK 309. maddeden verilen bir tutuklama kararı bulunmamaktadır.”
(Bu son cümlede tam bir hukuk skandalından söz edilmektedir.)
***
Sevgili okurlarım, devlette FETÖ’den boşalan yerlere başka tarikat ve cemaatlerin yerleştiği iddiaları artık medyada alenen ve ayrıntılı olarak tartışılıyor.
Böyle bir ortamda, bu bilgileri özet halinde de olsa, okurların dikkatine sunmak istedim.
BİR DEVLETİN GÜVENLİK GÜÇLERİ VE ADALET MEKANİZMASI, O DEVLETİ AYAKTA TUTAN EN TEMEL KURUMLARDIR.
GÜVENLİK VE ADALET, YÖNETİCİLER VE/VEYA TARİKATLAR ELİYLE YOZLAŞTIRILIRSA, O DEVLETİN TEMELLERİ ÇÖKER!
