Haziran ayı boyunca ülkemin birçok yerinde Nâzım Hikmet anıldı. Sadece ölüm yıldönümü olan 3 Haziran’da değil, bütün ay boyunca onun şiirleri her yerdeydi. Bunlardan biri de İstanbul’un Eyüpsultan ilçesindeydi.
Son zamanlarda Eyüp’e gittiniz mi? Ben gittim. Eski Eyüp’le ilgisi yok. Sakin, doğaya uyumlu restorasyonla, karanlık sokaklar renklenmiş, aydınlanmış. Her yer tertemiz. Müzeler, galeriler, kütüphaneler arasında parklar ve yeşillikler bakımlı mı bakımlı. Hafta içi bir akşamüstü, saat altı sularıydı. Millet kadınlı erkekli, çoluklu çocuklu ağaçlar altında piknik yapıyordu.
İttim çünkü Eyüpsultan Belediyesi’nden bir çağrı almıştık. “Biz” dediğim, Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı. Bizden, bir program istiyorlardı.
HAZİRANDA ÖLMEK ZOR
“Haziran’da Ölmek Zor” başlığı altındaki etkinlik, “Galeri Eyüpsultan”ın bahçesinde, açık havada, akşam 19’daydı. Bu iki katlı galeride ressam Haydar Özay’ın eserleri, Âşık Veysel’den Yaşar Kemal’e, Petöfi’den Nâzım Hikmet’e farklı yorumlarla çeşitli portreler yer alıyordu (Sergi 15 Temmuz’a dek açık). Bir önceki sergi Taviloğlu Koleksiyonu’nu içeren “Koleksiyoner Hikâyesi” gibi bu sergi de çok geniş ilgi görüyordu.
Bizim programımızı, Nâzım Hikmet Vakfı’nın başkanvekili Özcan Arca ile ben hazırladık. Şairin yaşamı, düşünceleri ve eseri üzerine bir buçuk saatlik bir sunumdu. Konuşmalarımızın arasında, Ruhi Su, Zülfü Livaneli ve Cem Karaca ekrandan bize Nâzım şarkılarıyla katılıyordu.
Programı, sevgili Genco Erkal’ın İKSV’nin İstanbul Tiyatro Festivali için hazırladığı “Nâzım’a Armağan” eserinin finaliyle bitiriyorduk. O unutulmaz finalde Yıldız Kenter, Ayla Algan, Işık Yenersu, Zeliha Berksoy, Tilbe Saran, Zuhal Olcay, Jülide Kural, Zeynep Tanbay’ın “Dostların Arasında/ Güneşin sofrasında” şölenine tüm izleyicilerin de katılması görülecek bir şeydi.
NE BÜYÜK HASRETMİŞ
Bunu niye sizlerle paylaştım? Çok uzun yıllar sonra Nâzım Hikmet’in sesi soluğu Eyüp semalarında ilk kez duyulduğu için. Evet, o uzun yıllardan sonra yerel seçimde Eyüp CHP’ye geçmişti de o sesi bu sayede duyabildik. Doğrusu İstanbul’un “en mutaassıp” ilçelerinden biri olarak bildiğimiz yerde böyle kalabalık, böyle ilgili, böyle sarıp sarmalayıcı bir izleyici kitlesi bulacağımızı tahmin etmiyordum. Program bitti, insanlar ayrılamıyor. Sarılmalar, kucaklaşmalar bitmek bilmedi. Bu ne büyük hasret, özlemmiş. İnsanlar sanata aç, şiire aç, umuda aç...
Eyüpsultan Belediye Başkan Yardımcısı Özgür Nemutlu’nun, açılış konuşmasında sadece şairi değil, yeni kaybettiğimiz Ferdi Zeyrek’i de anarken “Bu acı olay, insana dokunan siyasetin ne kadar değerli olduğunu bir kez daha hatırlattı” demesi, bize de yitirdiğimiz tüm değerler üzerine konuşma fırsatı verdi.
Zor da olsa Eyüpsultan Galeri’den ayrılırken milletin en çok en çok iyiliğe, güzelliğe, değerlere, dayanışmaya, umuda hasret kaldığını anımsattı. Teşekkürler Eyüpsultan Belediyesi.
BAŞIMA GELENLER!
Nazım Alpman adı birçoğunuz için yabancı değildir. Arkadaşım gazeteci yazar. Kitaplarını, makalelerini, TV programlarını kaçırmam. Günün birinde (Geçen yaz temmuzdu), seninle bir röportaj yapalım, diye tutturdu. Kendisinde biraz şeytan tüyü vardır. Tamam yapalım, dedim.
Dünya tatlısı bir yazarı, televizyona “Kadın Farkı” programları yapan, romanları yayımlanan Merve Küçüksarp’ı karşıma dikti. Röportaj uzadıkça uzadı! Hem o hem yönetmen Murat Toy (Belgesel Habitat TV genel yayın yönetmeni) hem de niceleri... Beni uzun uzun konuşturdular. (Kurgu yönetmeni: Münevver Anaman. Görüntü: Oğuz Özdemir. Yapım sorumlusu: Yıldız Köse.)
Uzatmayayım: Sonunda 45-50 dakikalık bir film çıktı ortaya. Bu filmin ilk gösterimi, İstanbul Metrohan’da (İstiklal Caddesi Tünel) 17 Haziran Salı akşamı saat 19.00’da. (Filme öyle iddialı bir isim koymuşlar ki burada yazmaya utandım.) O akşam başka işi olmayan okurları bekleriz.
