Cumhuriyet gazetesinin 100. yılı, 7, 8, 10 Mayıs günlerinde İstanbul, Ankara ve İzmir’de kutlandı. Üç güzel u-mutluluk dolu Cumhuriyet gecesi yaşadık.
İstanbul’da Cemal Reşit Rey (CRR) Konser Salonu, Ankara’da Doğan Taşdelen Çağdaş Sanatlar Merkezi, İzmir’de Ahmet Piriştina Kent Arşivi ve Müzesi; Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhuriyet’ine ev sahipliği yaptı.
Hiçbir parça bütünden önemli değildir. Cumhuriyet’in her kesimden okurlarıyla, muhabirinden yazarına bütün çalışanlarıyla birlikte köklü bir geçmişten büyük bir ideale yürüdüğünü gösteren buluşmalar yaşadık.
Bilmek yetmez, görmek de gerekir. Bütün kuşaklardan Cumhuriyet sevdalılarıyla göz göze gelmenin enerjisi ayrıca güzeldi.
***
29 Ekim 1923’te ilan edilen Cumhuriyet, özünde bir kadın devrimidir. Atılan her adım kadınları çağa taşıdı. Cumhuriyet gazetesinin 100. yılda kadınların ve gençlerin omuzlarında yükselmesi, geleceğin de habercisiydi.
CRR’deki programın sonunda bütün
Cumhuriyet çalışanlarının sahneye
çıkması istenince biz de fırladık. Fırladık
ama bizden hızlıları var elbette. 20-25
yaş kuşağından onlarca genç amfiden
çıkarcasına sahneye yöneldi. Her biri
çocuğumuz yaşındaki gençleri görünce,
9 Ocak 2024’te yitirdiğimiz şair Süreyya
Berfe’nin dizesini anımsadık:
“Çocuklar hayatın ölüme verdiği
gözdağıdır!”
Kuşaklar arası diyalog ülkemizde ciddi
sorundur ama her kuşaktan Cumhuriyet
okurunun Türkiye üzerine kaygısı
birbirine çok yakındı. Her üç gecede de
farklı kuşaklara gazeteden beklentilerini
sorduğumuzda yanıt neredeyse ortaktı:
- Öncelikle kimliğini koruyun. Bu bile
başlı başına önemli!
Rejim tartışmasının yaşandığı ülkelerde
bundan en çok fikir gazeteleri etkilenir.
Pek çok Cumhuriyet kurumunun
içinin boşaltıldığı ya da başkalaştırıldığı
bir dönemde gazete okuru, geçmişte
olduğu gibi bugün de her şeyin
ayırdında.
Bu, gazetenin değişimin dışında kalması anlamına gelmez.
Cumhuriyet gazetesine adını veren, gazetenin ruhunu biçimlendiren Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk’ta 783 kez telgraftan-telgrafçılardan söz eder. “Kurtuluş Savaşı’nı telgraf telleriyle kazandık” sözü iletişimin gücünü ne kadar içselleştirdiğini gösterir.
Atatürk telgrafla haberleşti diye bugün
o yöntemi kullanmak ne kadar aklın
ve bilimin dışında ise değişime kapalı
olmak da aynı sonuca varır. Cumhuriyet
kâğıda dayalı yayının yanı sıra bütün
dijital alanlarda olmanın çabasını
sürdürüyor. 100. yıl kutlamasında
tüm yayın yelpazesi buluştu. Okurun,
Cumhuriyet’in bütün mecralarına
katılması ne güzel olur.
***
100. yıl kutlamasının 31 Mart
seçimlerinden sonraya denk gelmesine
ayrıca değinmek gerek. Yıllardır
devam eden umutsuzluk sarmalının
kırıldığına bir kez daha tanık olduk. Her
üç ilin en yüksek yerel yöneticisinin
Atatürk Cumhuriyetinin temel ilkelerini
benimsemiş kişiler olduğunu yaşadık.
Önceki gün ODTÜ Mezunları
Derneği’nin üniversitenin hemen
yanındaki Vişnelik tesislerinde
“Kitap Şenliği” vardı. Bir mühendisle
konuşurken konu beyin göçüne geldi.
Hollanda’da büyük bir şirketin Ar-Ge
katına “Aselsan koridoru” adı verildiğini
duymuştuk. Mühendis şunu ekledi:
“Orada toplantılarda Türkçe
konuşuluyormuş. Tüm mühendisler
Türkiye’denmiş...”
Bir ülke için en büyük tehlike gençlerinin ülkesinden umudunu yitirmesidir. Cumhuriyet buna karşı da büyük bir kale.
Gerçekçiliği ve umudu birbirinden
ayırmayan Cumhuriyet’in ikinci yüzyıldaki
yolculuğu kutlu olsun!
