Eşek bir kör kuyuya düştü...
\nKuyunun başına toplananlar “Nasıl düştün böyle?” diye seslendiler...
\nEşek yanıtladı:
\n“Eşekliğimden...”
\n“Nasıl yaptın eşekliği?..”
\n“Bakmadık, görmedik, anlamadık yani...”
\n“Seninki de tam eşeklik ama... Biraz bakmaz mı adam nereye gidiyorum diye?.. Baktın önünde karanlık var, düşmeyeceksin...”
\n*
\nEşeği kurtarmaya karar verdiler...
\nAma düşmek kolaydır da çıkmak zordur kör kuyulardan...
\nHerkes bir şey söyledi:
\nKimisi “Eğitim...” dedi...
\nKimisi “Müstahak, çıkartırsak yine düşer, bırakın aklı başına gelsin” diye ekledi...
\nKimisi “Çıkmayacağına göre, ona yardım gıda paketi verelim, otursun oturduğu yerde, sesini kessin” önerisinde bulundu...
\nKimisi farklı teklif getirdi:
\n“Ona aslında iyi bir noktada olduğunu söyleyelim... Önündeki kör kuyuyu göremeyip düştüğüne göre, ne halde olduğunu da anlamaz eşek...”
\n*
\nSonunda....
\nSonunda kuyunun başındakiler eşeği kurtarmanın zor olduğunu düşündüler... Eşekten vazgeçip üzerine toprak atarak kuyuyu doldurmaya karar verdiler...
\nKararlarını eşeğe bildirdiler...
\nEşek sordu:
\n“Hani bizi kurtaracak çılgın projesi yok mu?..”
\n*
\nKimse onu dinlemedi...
\nKüreklerle kuyuyu doldurmaya başladılar...
\nEşek, üzerine gelen her toprağı silkeledi, ayaklarının altına düşen toprağın üzerine çıktı, böylece yavaş yavaş yükseldi...
\nVe kuyu dolduğunda...
\nEşek kuyudan çıkmıştı...
\n*
\nÜzerine gelen felaketi silkeleyip atamayan, razı olan, katlanan ve tepki göstermeyen eşekler içindir bu hikâye aslında...
\nEğer eşek üzerine gelen felakete tepkisiz, sessiz kalıp katlansaydı...
\nGitmişti...
\n*
\nHikâyenin tam burasında size “kıssadan hisse” demem gerekiyor ya...
\nBunun doğrusu “eşekten hisse”dir...
\n\n
