YOLSUZ; yolunu kaybetmiş, yanlış yollara sapmış, uygunsuz işler yapan anlamında dilimize yerleşmiş.
YOLSUZLUK; parasal işlerde çıkar sağlamak için yapılan girişim anlamına geliyor.
ÇULSUZ; yoksul, hiçbir para ve mal varlığı olmayan kişi demek.
Ülkemizde garip bir birliktelik var.
ÇULSUZLAR YOLSUZLARI destekleyerek iktidar yapıyor.
YOLSUZLAR kendi yolunu ‘buluyor’.
ÇULSUZLAR kendi çulunu bulamıyor.
Yalnız günümüzün değil, geçmişin de iktidarları YOLSUZLUK olaylarıyla büyüdü.
ÇULSUZLAR ise YOLSUZLAR’dan hiç vazgeçmedi.
Artık iyice ortalara çıkan Şaban Dişli olayına bakınız.
Deniz Baykal doğru söylüyor:
‘Olay artık Şaban Dişli değil, AKP olayıdır.’
Her iktidar kendi YOLSUZLAR’ını yaratıyor.
İmar YOLSUZLARI hep ön planda.
İhale YOLSUZLARI.
Banka, borsa YOLSUZLARI.
Krediler, açılan işler, genç işadamları.
Elbette yasalara uygun işler.
Elbette YOLUNU BULANLAR.
ARA YOLLAR’da doğup OTO-YOLLAR’a sıçrayanlar.
YOLUNU BULMAK
Güzel deyimdir.
Bu arada ÇIKAR YOL BULAMAYANLAR.
ÇULSUZLAR.
Hep, başkalarına YOL AÇANLAR.
Arkalarından bakıp umutlananlar.
Bir gün biz de YOLUMUZU BULACAĞIZ diye avunanlar.
Hep başkalarının AÇIK YOLLARI’na bakıp duranlar.
Hep böyle mi olacak?
Gerçekten hep böyle mi olacak?
***
Ünlü Kartacalı komutan Hannibal öyle demişti:
‘Ya YOL BULACAĞIZ ya YOL YAPACAĞIZ.’
DOĞRULARIN YOLU hiç bulunamayacak mı?
Elbette ki bulunacak.
Hep bulunmuştur.
Geçici dönemler kimseyi yanıltmasın.
DOĞRULARIN YOLU her zaman bulunmuştur.
Hep güç olmuştur.
Kimi zaman geç olmuştur.
Ama bulunmuştur.
ÇULSUZLAR da görmeleri gerekeni görmüşlerdir.
Bilmeleri gerekeni bilmişlerdir.
Günü geldiğinde YOLSUZLARA YOL GÖRÜNÜR.
Böyle giderse
AKP YOLCUDUR...
