Traktörüne akaryakıt alırken ödemek zorunda olduğu ÖTV, bir zamanlar “milletin efendisi” diye övgü düzülen köylümüzü, mali açıdan perişan etmektedir. Oysa ki özel yat ve tekne sahiplerine, ÖTV ödemeden akaryakıt alma ayrıcalığı tanınmıştır! Ayrıca elmas, pırlanta gibi mücevheratı almak isteyen “tuzu kuru” toplum kesimi için nedense ÖTV ödeme zorunluluğu kaldırılmıştır! (ÖTV yasası, 1.8.2002 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp daha sonraki tarihlerde birkaç kez güncellenmiştir.)
Deniz aracı sahiplerinin, yurtiçi ve yurtdışı turistik gezilerinde sefa süren vatandaşların zevkli yaşamları elbette yasal haklarıdır. Ancak akaryakıt alımında özel yat sahiplerine tanınan ayrıcalık ve vergi avantajı, tarımsal üretim için ter döküp çaba sarf eden çiftçi kesimine nedense verilmemiştir!
Toplumumuz yeterince farkında değil ama özel yat sahiplerine tanınan vergi avantajının bütçemize yüklenen mali bedelini, kendi çocuklarını ekonomik yoksulluktan okullarına aç göndermek zorunda kalan bir kesimin öğrenci velileri de yüklenmiş olmaktadır!
Tarım üreticisi traktörü için aldığı akaryakıtına ÖTV öderken, ekonomik gelir düzeyi yüksek özel yat ve tekne sahipleri için akaryakıt alımında ÖTV’nin sıfırlanması haksız ve insafsız bir ekonomik ayrıcalıktır. Sadece ekonomik gelir düzeyi yüksek toplum kesimi lehine yaratılan ayrıcalıklı vergi uygulaması, sosyal devlet anlayışıyla bağdaşmayan, hukuksal ve vicdani açıdan adaletsizliktir, bir vergi haksızlığıdır. Yasa ile yaratılan bu haksız ve dengesiz ayrıcalığın ivedilikle giderilmesi, zorunlu ve toplumsal bir gereksinme olduğundan düzeltilmelidir!
AV. KEMAL ONUR
EMEKLİ MEB TEFTİŞ KURULU MÜŞAVİR MÜFETTİŞİ
