Kaygı çığlığa dönüştü meydanlarda diye yazmışım 2007 Ağustos’unda:
12 Eylül’de sindirilen ve artık yalnızca cenazelerde bir araya gelebilen insanlar mitinglerle yeniden buluştu yıllar sonra.
Onların çocukları hayatlarında ilk kez bir mitinge katılmanın coşkusunu yaşadı, mitingin ne anlama geldiğini öğrendi.
Cumhuriyet mitingleri, yıllardır süren karşıdevrimin yüreklerde tortulaştırdığı kaygının Cumhuriyet sevdasıyla bilince çıkarılması, kaygının “Gayrik yeter!” çığlığına dönüşmesidir.
27 Mayıs ve 61 Anayasası’yla soluk almaya başlayan devrimci derleniş rüzgârının toplanması, 12 Mart’la durdurulmaya çalışılan 68 Kuşağı’nın sevdasının meydanlarda büyümesidir.
12 Eylül’de “Gelincikleri çiğneyen gergedanlar”ın bataklığa gömülmesidir.
Kendisini kul olmaktan çıkarıp insan kılan Cumhuriyete borçluluk duyanların kardeş ellerde büyüttükleri ve hep hırpalanmış olan sevgilerinin yaşamı sahiplenmesidir.
Cumhuriyet mitingleri, Ulusal Kurtuluş Savaşı’yla mazlum uluslara önderlik eden bir tarihin sömürgeleştirme, çağdışı bir düzene sürükleme, barbarlığa yöneltme çabalarına dur demesidir.
Bu tehlikelere karşı türkülerle, şarkılarla, şiirlerle bayrama, şenliğe, çığlığa dönüşen yurt sevgisinin “Hepimiz Mustafa Kemal’iz!” sözüyle ölümsüzleşmesidir.
Cumhuriyet mitingleri, yanlış önderliklerle ve politikalarla ürkütülen, çaresizliğe, umutsuzluğa terk edilen aydınlık arayıcılarının özgür iradelerinin meydanlara taşmasıdır.
Yılların mücadele birikiminin yanlış yönlendirilmeye “Dur” demesidir.
Çeşitli örgütlenmelerde birim birim, fısıltılarını sese dönüştürmeye çabalayanların doğru yönlendirilmeyle bütünleştirilerek ateşlenmesidir.
CHP’nin kendisinin ve temellerinin farkına varması, cumhuriyetçilerin doğru politikaya yönelme adımları atmasıdır.
Emperyalizmin “böl ve yönet” politikasına karşı bütünleşme bayrağının açılmasıdır.
Halkın kaygısını göremeyen, önderliği beceremeyenlerin aynalarda vicdanıyla baş başa kalmasıdır.
Güce dönüşen halk bilgeliğinin yaşamı ışıklandırmasıdır.
Türkiye sevdalısı gençlerin vatan satmayı erdem belleyenleri yarasa karanlıklarına kovalamasıdır.
ÖĞRETMENİM AŞK OLSUN!
Cumhuriyet mitingleri, Cumhuriyet gazetesinin “Tehlikenin farkında mısınız?” kampanyasının zafere ulaşması, günümüzün en etkin silahı olan medyanın en zor koşullarda bile akıllıca ve doğru kullanılmasıyla nelerin gerçekleştirebileceğinin kanıtıdır.
Yanlış kullanılan, körleşen, sağırlaşan, dilsizleşen medyanın halkın gücüyle hizaya getirilmesidir.
Anadolu’nun dört bir yanında yakılan çoban ateşlerinin kırmızı beyaz devrimi dalgalandırmasıdır.
Sessiz kahramanların sessiz çoğunluğa öncü ses olmayı başarması, halk gücünü ayağa kaldırmasıdır.
Cumhuriyet mitingleri, Cumhuriyet sevdasının bilincinin, kararlılığının her tehlikeyi yenecek güçte olduğunu gösteren, “Çok şükür, çok şükür bugünü de gördük!” dedirten bir öğretmen olmuştur.
GÖREV SİYASETİN
Cumhuriyet mitingleri, ne yazık ki sönümlendi.
Altı yıl sonra yaşadığımız “Gezi” de sönümlendi.
“Kalabalık/ Yücedir/ Kalabalık/ Vatandır” güzelliği şimdi yine olanca gençliğiyle ayakta.
Toplumsal muhalefet daha ne yapsın, Cumhuriyet sevdalısı kıvancımız gençlik daha ne yapsın?
Şimdi; yaşananları deney kıldığını, “Cumhuriyet mitingleri”nden ve “Gezi”den gerekli dersleri çıkardığını umduğu cumhuriyetçi, laik siyasi örgütlenmeden (CHP) doğru önderlikle, umudu zaferle taçlandırmasını beklemek toplumun hakkıdır.
Erdal Atabek’in Erken Büyüyen Çocuklar adlı kitabında anımsattığı “Ey yolcu, patika nerede diye sorma. Sen yürüyeceksin, orası patika olacak” özdeyişinin ışığında haydi, “Aşk olsun!” dedirtin yurdumuza.
