Sonbahar güneşinin altında yürüyen adsız çocukları düşünüyorum yine... Bedenlerin gölgesinde gibi, açan yaprakların altında.
\nVar olmadığım tarihler, dünler ve yarınlar...
\nKayıp bir hava, bir esinti.
\nÖylesine bunalmışım ki, kayıp kentleri arıyorum düşlerimde...
\nBelli belirsiz patikalarda ilerlerken, kaybolmuş bir evin duvarlarına bakıp, taşların özgürlüğünü görüyorum.
\nYüzlerimizin yarısı dolu yüzler, kapanmış gözler... Umutlar, unuttuğumuz şiirler, türküler, şarkılar.
\nBir ateş yanıyor çok uzaklarda... Titrek bir ışık süzülüyor gökyüzüne...
\nUykunun ellerimize dokunduğu saatlerde büyümemiş çocuklara masallar anlatıyorum.
\nBizi aydınlıktan ayıran şeyi... Kanadı kırık bir kuşu, yakılan ormanlarımızı, kirlenen ırmaklarımızı ve göllerimizi...
\nSonu gelmeyen o yolculuğu, ölen çocuklarımızı, kahramanlarımızı...
\n***
\nMaraş’ta askerlik yapan Eren Özel’i...
\nİntihar mı etti yoksa kaza sonucu mu öldü Eren...
\nEr Eren Özel’in kuzeni, “Biz Malatyalıyız... Hem Kürt hem Aleviyiz... Eren’in babası 20 yıldır Edirne F tipi Cezaevi’nde tutuklu” deyip anlatıyor:
\n“Eren, bir gece önce ailesiyle konuşmuş, iyi olduğunu söylemiş... Sabah ise ölüm haberini almış annesi...”
\nEren’in ailesi bu ölüme kuşkuyla bakıyor...
\nBir toplum kuşkuyla, korkuyla yaşıyor benim ülkemde...
\nYurdumun insanı bir türlü gözlerini açmıyor neler olup bittiğini görmek için.
\nKöşeye sıkışmış, çivilenmiş bir toplum mu olduk yoksa?
\nYıllardır bu düşünce sarmalında yaşıyorum...
\n***
\nIşıltılı güz sabahında Abdülvahap El Beyati’nin “Fırtına” şiiri geliyor aklıma...
\nMırıldanmaya başlıyorum:
\n“Öldüremeyeceksiniz beni
\nKaçıramayacaksınız
\nIşığından güneşin
\nNe de şiir söyleme sevincinden
\n.........
\nKuramayacaksınız darağacını
\nAşka şiire güle karşı
\nYıkamayacaksınız sarayını düşlerimin
\nkorkutamayacak zincirleriniz küçük çocuklarını ülkemin
\nKirletemeyeceksiniz sanatın surlarını
\n..........
\nAncak karşınızda
\nKüllerin ölümün tanburlarını bulacaksınız
\n..........
\nHayatım
\nUzatıyor kollarını ışığa doğru
\n..........
\nGeriye uşaklar
\nDönünüz geldiğiniz yere”
\n***
\nIraklı şairin dizelerinde Nâzım’ı buluyorum....
\n“Özlem Kuşu can yoldaşım ölünceye dek / Gençliğim son aşkım / Kuşumdu, yoldaşımdı özlem...”
\nElimin ve yüreğimin titreyişi...
\nBak, penceremin dışında karşı sokakta kilisenin bakır damında güvercinler kanat çırpıyor.
\nBak güneş nasıl ısıtıyor insanı...
\nHaydi haykır ve gözlerini aç, olup bitenleri gör!
\nBaşkası çeksin acıların çilesini, mazlum ülkeler değil... Yaşam sevinci bizim olsun, Güney’in varsıl ülkelerinin değil.
\nAçan güz gülleri yüreğimizin yatağı olsun menekşelerle birlikte...
\nNicedir katılaşmış yüreklerimiz çiçeklensin!
\nGüneşin kucakladığı o soğuk dallarda, bir yaşam oluşsun, alın terimizin karşılığı ayrılık olmasın.
\n***
\nGördüğüm ve sustuğum korkutmasın seni Jaques Dupin’in dizelerinde avunurken... Gel Ahmed Arif’i anlatayım sana, Oktay Rifat’ı, Turgut Uyar’ı, Hasan Hüseyin’i...
\n“Vurulmuşum
\nDüşüm gecelerden kara
\nBir hayra yoranım çıkmaz
\nCanım alırlar ecelsiz
\nSığdıramam kitaplara
\nŞifre buyurmuş bir paşa
\nVurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız
\n.........
\nKirvem hallarımı aynı böyle yaz
\nRivayet sanılır belki
\nGül memeler değil
\nDomdom kurşunu
\nParamparça ağzımdaki”
\n***
\nAdsız çocukları düşünüyorum... Yalın bir ışık altında...
\nDostluklar, sevgi, aşk, umut kayalıklar altında kalmış, gördünüz mü?
\nO zaman açın gözlerinizi bir bakın çevrenize!
\nYazıma noktayı koyarken Zeynep Göğüş’e “Cumhuriyet’e hoş geldin” diyorum.
\nİyi ki geldin!..
\n\n\n
