İktidar terörü bitiren hükümet olarak siyasal kazanç sağlamak amacıyla “terörsüz Türkiye” sloganı ile yeni bir açılım süreci başlatmıştır. Bu sürecin yöntemi terör örgütü ile savaşımı (mücadeleyi) bırakıp örgütün silah bırakması karşılığında istediklerini vererek terörü bitirmektir. Kısaca “ver kurtul” yöntemidir.
Terör örgütü başarısız ve inandırıcı olmayan bir halkla ilişkiler kampanyası ile birkaç silahını yakmıştır. Geriye kalan silahlarının cinsi, miktarı, yeri ve ne durumda oldukları bilinmemektedir. Bu nedenle örgütün silah bıraktığı kuşkuludur.
Kaldı ki terör örgütü Türkiye ile sınırlı değildir. Suriye ve Irak’ta sınırımızın hemen ötesinde ABD tarafından örgütlenen, donatılan ve eğitilen uzantıları bulunmaktadır. Son olarak ABD Başkanı Trump, İran’daki Kürtlere de silah verdiklerini açıklamıştır. Örgüt Türkiye’de silahlarını bıraksa bile yurtdışındaki uzantıları tehdit olmaya devam etmektedir.
ÖRGÜTÜN İSTEMLERİ
Örgüt göstermelik silah bırakma karşılığında elebaşısına kimi hakların verilmesini, ayrıcalıklı bir konum (statü) kazandırılmasını ve kimi yasal düzenlemelerin yapılmasını istemektedir. Bu amaçla TBMM’de özel bir komisyon kurulmuş, örgütün isteği doğrultuşunda alınacak önlemleri saptamıştır.
Sıra bu önerilerin Genel Kurul’da görüşülmesine ve yasalaşmasına gelmiştir.
Egemenlik ulus ve vatan gibi bir devletin temel öğelerinden birisidir. Ulusun can ve mal güvenliği başta olmak üzere temel hak ve özgürlüklerden yararlanması ve adil bir şekilde yönetilebilmesi için gerekli kuralları koyma ve bu kuralları zorla uygulatma yetkisidir. niteliği gereği bölünemez, paylaşılmaz ve vazgeçilmezdir.
Egemenlik aynı zamanda o ülkede silahlı güç kullanma tekelidir. Başka bir güç silah kullanarak kural koydurabiliyorsa egemenlik bölünmüş demektir.
Büyük Atatürk’ün öncülüğünde verilen bağımsızlık savaşında 600 yıldır Osmanlı hanedanında olan egemenlik hanedandan alınsak ulusa verilmiştir.
Ulus egemenliğini yetkili organlar eliyle kullanır Anayasa bu organları yasama, yürütme ve yargı olarak belirlemiştir (AY Md.5-8).
ÇOK YÖNLÜ SAVAŞ
Terörsüz Türkiye bu satırları yazan da dahil tüm yurttaşların istediği bir şeydir ancak bu hedefe nasıl ulaşılacağı önemlidir. Terör iki şekilde sona erdirilebilir:
Birincisi, terörle savaşımı teröristlerle silahlı savaşıma indirgemeden, çok yönlü bir strateji ile bir yandan dağdaki teröristleri etkisiz hale getirirken öte yandan yeni teröristlerin dağa çıkmasını önleyici sosyal, psikolojik, ekonomik, eğitimsel önlemler alınır ve dış desteği kesilen, gücü tükenen ve devletin gücü karşısında sonuç alamayacağını gören örgüt terörü sonlandırır. Terör çok yönlü bir olgudur. Terörle savaşım da çok yönlü olmak zorundadır. Salt silahlı savaşıma indirgenemez.
İkinci yöntem, şimdi yapıldığı gibi örgütün istekleri kabul edilerek silah bırakması istenir. Bu yöntemde örgüt, “İstediklerimi yapmazsanız silah bırakmam” demektedir. Bu yöntem teröre boyun eğmektir. “Terörle bir yere varılamaz” söylemini boşa çıkartır ve “Terörü bitirmek bu kadar kolay idi ise 40 yıldır bunca şehidi, gaziyi neden verdik? Bunca ekonomik yüke neden katlandık?” sorularını akla getirir.
Terörsüz Türkiye açılımında örgütün isteği doğrultusunda yasal önlemler alınırsa bu önlemleri alan TBMM ve hükümet ulus adına kullanmaları gereken egemenlik yetkisini örgüt adına kullanmış olur. Bu egemenliğin bölünmesidir ve anayasanın 5. maddesindeki “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” ilkesine aykırıdır; 106. yılını kutlayan TBMM’ye yakışmaz.
Bu nedenle;
1) Terör örgütünün tüm silahlarını bıraktığından emin olmadıkça,
2) Örgüt üyeleri yasalarımıza uygun cezalandırılmadıkça,
3) Yurtdışındaki bağlantıları tehdit olmaktan çıkartılmadıkça örgütün, istediği yasal ve idari önlemler alınmamalıdır.
Böyle yapılmazsa ileride aynı veya başka bir terör örgütü aynı yöntemi deneme cesaretini gösterebilir.
DR. CİHANGİR DUMANLI
EM. TUĞGENERAL, HUKUKÇU.
