Kestirmeden söylenen şudur: Cumhurbaşkanı bizde. Meclis çoğunluğu bizde. Yargı bizde. Medya bizden yana. Millet arkamızda. Kime karşı, neyin muhalefetini yapacaksınız? Millete karşı muhalefet etmeyin. “Türkiye yüzyılı”nın önünde takoz olmayın.
Türkiye’nin en büyük çaresizliği, “güçlü lider” etrafında biçimlenen ve giderek kalıcılaşan demokrasiye kapalı otokrasiye açık siyasal ortamdır. Lideri etrafında kenetlenmiş, muhalefetsiz “lider ülke Türkiye” arzusudur. Muhalefeti adeta suç örgütü gibi gösterip, toplum önünde onu çaresiz bırakmayı seçim başarısı sayan, bu uğurda her türlü gayri meşru yola başvurabilen, toplumu kutuplaştıran, aykırı düşünceleri suç sayan, elindeki yargıyı bu yönde harekete geçiren gerici siyasal ittifaktır.
2024 yılı mart ayındaki yerel seçimlerde iktidar blokunun özellikle İstanbul ve Ankara büyükşehir belediyelerini hedef alarak aynı kutuplaştırıcı kirli propaganda dilini sürdürüp halk üzerinde büyük baskı kurmaya çalışacağı açıktır. Başta İstanbul ve Ankara olmak üzere, geçen dönem seçilen belediye başkanları yeniden aday gösterilmeli, halkın önüne büyük bir özgüvenle çıkmaları sağlanmalıdır.
Ekrem İmamoğlu; siyasette kariyer planlaması yapmak istiyorsa, öncelikle 2024 yerel seçimlerinde yeni bir seçim başarısıyla güven tazelemelidir. Sonrası zaten gelir.
SERT TARTIŞMALAR
Muhalefet partilerinde seçimlerden sonra sert tartışmaların olması olağandır. Tartışmaların sonuca bağlanacağı yer kurultaylardır. Cumhurbaşkanı Erdoğan, muhalefetin lideri kim ise onun kişiliğine göre kutuplaştırıcı, hatta hedef gösterici bir dil kullanarak seçim meydanlarında onu sürekli yıpratmaktadır. Bu seçimde Kılıçdaroğlu için dolaşıma sokulan kaba, kışkırtıcı, gayri meşru kötü dil önümüzdeki yerel seçimlerde belediye başkan adayları için de karşımıza çıkacaktır. Erdoğan, aslında muhalefetin liderlerinden çok, onların örgütlü yapıları olan partileri “dizayn” etmeye çalışmaktadır.
SİYASAL BAŞARI
Propaganda aracına dönüştürülmüş bir “toplumsal bellek” ile bugün her siyasal başarıyı elde etmek mümkündür. Sistem tarafından yıllar içinde sürekli olarak pekiştirilen, hafızalara kazınan bu tuhaf toplumsal bellek her seçimde farklı biçimde karşımıza çıkmaktadır. Muhalefetin karşısında aslında bir parti ya da ittifak yoktur; “Camiler ahıra çevrildi, Kuran okumak yasaklandı, binlerce din adamı şapka giymedi diye İstiklal Mahkemeleri’nde asıldı, Menderes’i İnönü astırdı, Kabataş’ta benim başörtülü bacıma saldırıldı, camide bira içildi, Kandil’de halaylar çekildi, ama montaj, ama şu ama bu...” diyen devasa bir “toplumsal bellek” vardır. İçine ne koysan almaktadır.
Öte yandan, muhalefetsiz bir Türkiye arzusuna karşı, halkın oldukça diri, güçlü, özgüvenli, umut dolu bir “Mücadeleye devam” mesajı vardır. Halkın “değişim” talebinin özü budur.
İBRAHİM BERKSOY
MAKİNE MÜHENDİSİ
