Önce kuşkuya düştüm.
“Acaba anayasa değişti de bizim haberimiz
mi olmadı?” diye.
Hani bir KHK çıkar, anayasa değişmiş olur
mu?
Sonra yok, dedim, öyle olmaz. Anayasa
Meclis’te değişir.
Hemen anayasayı okudum.
Anayasa madde 1- Türkiye Devleti bir
cumhuriyettir.
Anayasa madde 2- Türkiye Cumhuriyeti,
toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına
saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere
dayanan, demokratik, laik, sosyal bir hukuk devletidir.
Anayasanın ilk iki maddesi böyle ve bu
maddeler değiştirilemez nitelikte.
Yani, “Türkiye Cumhuriyeti ....
demokratik, laik,sosyal bir hukuk devletidir.” Nokta.
Neden mi böyle bir kuşkuya düştüm? Çünkü
AKP reisi ve Cumhurbaşkanı, 6. Din Şûrası’nda bir konuşma yapmış ve şunları
söylemiş:
“İslam bize göre değil, biz İslama göre
hareket edeceğiz.”
Cumhurbaşkanı, temsil ettiği görev gereği,
hepimizi temsil ettiği (ya da temsil etmesi gerektiği) için, sözleri bütün
toplumu bağlamaktadır. Ve devam etmiş:
“Dinimiz İslam, hayatın tüm alanlarını
kuşatan, kucaklayan, ihata eden kurallar, yasaklar manzumesidir. Ticaretimizden
beşeri münasebetlerimize, eğitim öğretimden evliliğe, temizlikten kılık
kıyafete, yaşantımızın her safhasını düzenleyen bir dine inanıyoruz.”
İslam dininin dünyadaki yaşamı, yaşamın
her safhasını düzenlemesinin adı, eğer doğru biliniyorsa, şeriattır.
Bu da İslam esaslarına göre yönetilen bir
ülke için doğrudur ama bizim anayasamız “Türkiye Cumhuriyeti.... demokratik,
laik, sosyal bir hukuk devletidir” diyor.
Cumhurbaşkanı, bu göreve gelirken bu
anayasaya göre ant içmiş, bu ilkeleri koruyacağını taahhüt etmiştir.
Bu noktada açıklanması zorunlu bir çelişki
vardır.
Bu sözler bir niyet midir, temenni midir,
karar mıdır?
Bu soruların yanıtları açıkça
bilinmelidir.
Laiklik kalktı mı?
Seküler yaşamın, laiklik kavramının
epeydir zorlandığı bu toplumun yaşadığı gerçektir.
Eğitimin dinselleştirildiği, anaokullarına
(3-6 yaş çocuklarına) din ve Arapça öğretilmesinin kararlaştığı, her düzeyde
eğitim kurumunda din derslerinin zorunlu olduğu biliniyor. Eğitimde
tarikatların, cemaatlerin etkisi giderek artıyor.
Bu gidiş, laik eğitimin zorlanmasıdır.
Müftü nikâhlarının evlilik akitlerinde
geçerli olması bir süredir uygulamadadır. İsteyen çiftlerin dini nikâh
yapmaları bile yeterli sayılmaktadır.
Kılık kıyafet konusunda kadınların maruz
kaldıkları davranışlar, kadınların konuşup gülmeleri, oturup kalkma biçimleri
bile baskı altına alınmaktadır. Kadın cinayetlerinde bile, kadına karşı tutumun
etkileri vardır.
Yeme içmede, helal gıda uygulamaları, içki
yasakları giderek artan oranda dinsel plana kaymaktadır.
Bütün bunlar bir araya gelince sorulması
gereken soru şu olmaktadır:
Laiklik hâlâ yürürlükte midir? Yoksa
fiilen ortadan kaldırılmakta mıdır?
Bu sorunun da açıkça yanıtlanması
gerekiyor.
Ya İslam ahlakı?
Cumhurbaşkanı, konuşmasında İslam ahlakını
da dile getirmiştir.
Faiz, yalan, zulüm, kibir, iftira,
tecessüs, zan, hırsızlık, masumu öldürmek “yasak olmaya devam edecektir.”
Faiz yasak, öyle mi? Öyleyse nasıl oluyor
da Cumhurbaşkanı faizlerle ilgili “yüksektir, indirilsin” kararlarını
veriyor?
Yalan yasak mı gerçekten? Şu Rıza
Sarraf olayında kendi bakanlarının ortaya çıkan yalanları yeter de
artar.
Zulüm yasak mı? İşlerinden atılan binlerce
kişi ne oluyor?
Kibir yasak öyle mi? Hiçbir şey
söylemeyelim.
İftira yasak mı? Duyduklarımı okuduklarımı
unutayım, en iyisi.
Tecessüs, zan? Dolmabahçe konuşmaları
mıydı?
Hırsızlık? Herhalde hiç hırsızlık
olmamıştır.
Eğer bu ahlaki kurallar uygulansa idi,
ortada “kendine Müslüman diyen” kim kalırdı, merak ederim.
Ahlak öyle bir şeydir işte.
Ahlak vicdandır vicdan. Varsa vardır,
yoksa yoktur.
Bizler mi?
Bizler, Atatürk Cumhuriyeti’nin
insan haklarına saygılı, demokrasiye inanmış, laik yaşamı, evrensel ahlakı
benimsemiş yurttaşlarıyız.
Bu Cumhuriyetin kuruluş felsefesine
bağlılığımız, bağımsızlık, laiklik, uygarlık, yaşamımızı adadığımız andımızdır.
Bizler, milyonlarca insan, hep birlikte
insanca yaşayacağız.
Birlikte, kardeşlikle, eşitlikle,
barışla...
