Dün 90’lı yıllardan bu yana merkez solu irdeleyip bugüne bağlamıştık. Yazı değişik şekillerde yankılandı. Cumartesi günü arkasını getireceğiz.
Bugün de merkez sağın yine 90’lı yıllardan bu yana sürecini İYİ Parti bağlamında sütuna yatıralım...
Erdoğan’ın yüzde 25’le İstanbul Büyükşehir Belediye başkanı olduğu o seçimde merkez sağın iki büyük partisi DYP ve ANAP başa baştı. Tansu Çiller liderliğindeki DYP 21.4, Mesut Yılmaz liderliğindeki ANAP 21.1 oy almıştı. İki lider 90’lı yıllar boyunca birbirine vura vura barajın altına indi.
Demirel’in 1993’te cumhurbaşkanı olmasının ardından Çiller-Yılmaz çekişmesi merkez sağın da çökmesine neden oldu.
***
Akşener, Çiller’in kurduğu hükümette içişleri bakanı olarak görev yaptı. 2001’de AKP’nin kuruluşuna teğet geçip MHP’ye yöneldi. 25 Ekim 2017’de kurulan İYİ Parti’nin genel başkanı olarak yeni bir siyasi serüvene atıldı. Partinin kuruluşunda MHP, RP, ANAP, DYP, DSP kökenliler vardı ama ağırlık MHP’den kopanlardı. Önünde iki ana yol vardı:
MHP’nin yerini alıp, milliyetçi sağın büyük partisi olmak ya da çöken merkez sağı ayağa kaldırıp siyasi yelpazenin dengesini kurmak.
Bu ikilem halen devam ediyor. Dün MHP kökenli Koray Aydın’ın grup başkanı olmasıyla birlikte tartışmanın süreceği anlaşılıyor.
24-25 Haziran’da İYİ Parti’nin olağan kongresi var. İYİ Parti olağan kongrelerden olağanüstü gerilimlerle çıkıyor. Meral Hanım kongre sonrası dağınıklığı birkaç ayda toparlayıp dışa dönebiliyor.
Bu kez 6’lı masa, 14-28 Mayıs seçimleri de irdelenecek. Bunun hangi zeminde olacağı Akşener’in il başkanlarıyla yaptığı toplantıda filizlenmiş görünüyor. Basına yansıyan haberlere göre il başkanları ittifakın kendilerine zarar verdiğini düşünüyor. Bu anlayış İYİ Parti’de aylar öncesinde ortaya çıkmıştı. Akşener’in 3 Mart’ta masayı devirip 6 Mart’ta masaya dönmesine neden olan da bu ikilemdi.
3 Mart planı şuydu:
Masayı devirir, tek başımıza yürürsek AKP ve MHP’den bıkanlar, kopanlar bize gelir, CHP’yi geçeriz...
Öyle olmadı, İYİ Parti tabanındaki CHP renginin daha baskın olduğu ortaya çıktı.
***
Bize öyle geliyor ki İYİ Parti 3-6 Mart’ı hâlâ iyi analiz edemedi. Bunda kendi gücünü olduğundan biraz daha fazla görmesinin payı var.
Yürekten beklentimiz şu:
Merkez sağ toparlansın ki siyasi yelpaze sağlıklı zemine otursun.
Erdoğan tam bir yapı bozumcu olarak sadece devlet dengelerini bozmadı siyasetin dengelerini de altüst etti.
Türkiye’de geleneksel olarak merkez sağ Cumhuriyet değerlerine, laikliğe bağlı bir yapıydı. Kimi cemaat ve tarikatlar da merkez sağın şemsiyesi altında yaşardı. AKP bunu tersine çevirdi. Merkez sağ AKP’nin bir parçası oldu.
AKP nasıl başkalaştı? Bu ayrı yazı konusu.
İYİ Parti, AKP iktidarı sonrası kurulup barajı geçmeyi başarmış ilk ve tek parti olarak önemli bir işleve sahip.
Kendisini oluğundan daha yüksekte görmesine saygı duyuyoruz. Beklediği yüksekliğe ulaşamamasından kaygı duyuyoruz.
İYİ Parti’nin genişlemek için CHP tabanına değil, AKP tabanına yönelmesi kendilerine ve Türkiye’ye “iyi” gelecek!
