Öncelikle şunun altını, her şeyden arınmış, saf gerçek olarak çizelim: Ukrayna, Doğu ile Batı’nın etki alanları mücadelesidir. Şüphesiz bunun Çin tarafı da vardır.
Bu etki alanları – hegemonya mücadelesi zaten öteden beri hiç durmadı.
Soğuk Savaş bitmemişti, aslında Rusya’nın eski nüfuz bölgelerinde, sınırdaki yeni bağımsız ülkeler üzerinden alabildiğine sürüyordu.
2008 Gürcistan, 2014 Kırım savaşları bu nüfuz bölgeleri mücadelesinin askeri yansımalarıydı. (Daha önceki “Portakal-Gül devrimleri” siyasi arenadaki meydan savaşlarıydı!)
Şimdi bu mücadele Ukrayna bağlamında, Avrupa üzerinde bir üst düzeye yükselerek siyasi arenada güç mücadelesinden koptu ve büyük bir askeri– ekonomik bir karaktere dönüştü.
DOĞU’NUN VE BATI’NIN FARKLI ARAÇLARI
Ukrayna tipi ülkelerin Batı’ya, Batı refahına-zenginliğine, parasına puluna yönelişi var.
Batının silahı: Zenginlik-refah. Bugünkü “kavimler göçü”nün ana itici gücü budur,yani Batı’nın refahıdır: Doğu’dan Batı’ya!
Türkiye’nin de burada bir geçiş ülkesine ama gelenlerin Batı’ya göç olanakları sınırlı olduğu için ağırlıklı olarak göç edilen ve kalınan ülkeye dönüştüğünü biliyoruz.
Etki alanları mücadelesinde Batı’nın silahı daha iyi refah, iş, zenginlik rüyasıdır. Bu amacına uygun olarak, parlamenter sistem seçimlerine ağırlığını koyar, kulvarına girmiş partileri her türlü destekler ve iktidara gelen “batıcı partilerin” AB/ Avrupa nüfus sahasına intikalini sağlar.
Demokrasi ve özgürlükler de güçlü araçlarıdır.
Şüphesiz bu ülkeler AB’nin büyük zenginliğinden de yararlanırlar, daha iyi maddi –ekonomik koşullara da sahip olurlar... En azından bugünkü tablo, bu sistemin başarıyla işlediğini göstermektedir.
DOĞU’NUN SİLAHI İSE...
Doğu’ya gelince, Rusya, etkisi altındaki Batı’ya yakın neredeyse tüm ülkeleri Batıya “kaptırmıştır”, SSCB’nin dağılmasıyla.
Moskova, Bağımsız Devletler Topluluğu birliği ile bu nüfus bölgelerinin Batı egemenliği altına girmesini engelleyen politikalar izledi.
Rusya’nın ise Batı’nın zenginliğine, “demokrasi” vaatlerine karşı en etkili silahı dili, kültürü, ortak tarih, ekonomik ilişkileri oldu. Ve aynı zamanda yaygın Rus nüfusu..
Mesela Beyaz Rusya ile birlik üstü bir ittifak anlaşması var. En sıkı iki ülke!
Bir de bunlar yetmezse “askeri gücü”nü devreye soktu..
GÜRCİSTAN ÜZERİNDE HEGEMONYA SAVAŞI
Batı-Rusya çatışmasında Gürcistan, Ukrayna öncesinde, büyük gerilim ve neredeyse bugünkü benzer savaşın ülkesi oldu 2008’lerde.
ABD, Gürcistan’ın yine AB’ye, NATO’ya girmek isteyen yönetimini askeri bakımdan eğitti, donattı, destekledi. (AKP’nin de 50 milyon dolarlık askeri desteğinden bahsedilir!)
Ama Rusya askeri gücünü devreye soktu. Güney Osetya ve Abhazya’nın Gürcistan’dan ayrılıklarını destekledi. Gürcistan ile savaştı. Bugünkü gibi! Askeri işgale kalkışmasa da iki bölgenin ayrılmasını sağladı.
ABD/AB Gürcistan’da başarsaydı, Karadeniz’de Gürcistan siyasi-askeri üsleri olacak, Karadeniz’de Ukrayna-Gürcistan ittifakı ile Rusya’yı bu kez güneyden kuşatacak, Karadeniz’i Ruslara tamamen kapatmaya varan politikaları izler olacaktık!
Şimdi Moskova, Ukrayna’nın Karadeniz ile bağlantısını kesecek askeri operasyonlar yapıyor. Bu Batı planını tamamen saf dışı bırakma niyetiyle.
ALT AŞAMADA DOĞU-BATI SAVAŞI
Ukrayna, Rusya-Batı arasındaki savaşın, daha öncekilerle kıyaslanamayacak askeri ve ekonomik üst aşamasıdır.
Yani büyük bir tırmanma söz konusudur.
ABD ve AB, Rusya ile tüm köprüleri atmış durumda.
Milyarlarca dolarlık askeri yardımla Ukrayna’yı Rusya karşısında destekliyorlar. Giderek daha büyük ve daha güçlü askeri silahlar gündemde.
Batılıların askerleri yok, ama silahları var.
Bir de dünya üzerindeki ekonomik büyük güçleri... Maliyesi, bankaları, tüm bunları çalıştıran kendi kontrolleri altındaki sistemleri. Dünya kurumları... Ticareti güdüyorlar.
Bu en büyük ekonomik silahlarını Rusya’yı çökertmek ve boyun eğdirmek için kullanıyorlar.
En büyük güçleri de kendi pazarları. Doğu için Avrupa ve ABD büyük pazar.
ABD Çin’i de yaptırımlara katılması için tehdit ediyor..
Burada keseyim. Yarın Putin’in kazancı ne, ABD ve Avrupa’nın ne, savaş nereye evrilir ve Çin konusuna gireceğim.
