Atiba’n varsa

Oğuzhan oynatılabilirse Beşiktaş da oynuyor. Tabii Atiba gibi gizli bir kahraman olursa. Daha ilk dakikada Beşiktaş’tan özlediğimiz o Oğuzhan’la başlayan Quaresma’yla biten hoş bir atak izledik zaten. Bu arada kadro yine değişmiş Beşiktaş’ta. Cezalı Caner’in yerine Şenol Güneş, Medel’i yerleştirince Atiba’yla birlikte Ljajic de orta alanda kendisine forma bulmuş. Santrforda ise ‘belki bu kez olur’ düşüncesiyle Love var. Love’ın en önemli faydası Güneş’in kesin talimatıyla topun havalandırılmaması olmuş. Bu yüzden Quaresma’nın bile en az topu yükselttiği maçtı bu. Ama bununla bitmiyor. Takım altı - dört ikiye ayrılınca akıcılık olmuyor. Olmadığı gibi rakibin de orta alanı çabuk geçmesine yol açıyor. Oysa ki kanatların pas alışverişine katılarak orta alanı kalabalık tutmaları gerek. Böyle olmayınca net pozisyon yakalamakta zorlanıyor Kartal. Hatta ilk dakikaların baskısı azalınca Kayseri de dikine hızlı çıkışlarıyla tehlikeli oluyor. Kana-Biyik’ın 29’da sağ çaprazdan müthiş vuruşunu Karius da müthiş kurtarmasa ilk golü bulan Kayseri olabilirdi pekâlâ. Ama ilk gol 34’te Beşiktaş’tan geliyor; yerden hızlı oynayınca. Quaresma, Love ile yerden yaptığı duvar pasında gole sebebiyet veriyor. Ve Love belki de şeytanın ayağını kırıyor. Quaresma bu maçtan ders çıkarır, topu havalandırmaktan artık vazgeçer mi diyeceğim ama ümitsizim. Golün ardından Love geniş alan aramayı ve Babel’le yer değiştirmeyi sürdürüyor. İlk oyuncu değişikliğinde yine Oğuzhan çıkıyor. Oysa ki Beşiktaş 2. golü bulamazsa sıkıntı olacağı açık. Ama bu sıkıntıya Quaresma 71’de son veriyor. Ljajic de kanattan nasıl yerden gelinir dersi veriyor. Zaten Ljajic kanatta daha iyi. Sonuç: Beşiktaş Atiba’yla başka oynuyor. Not: Beşiktaş maçında orta alanda bile rakibin itirazıyla VAR’a bakılması ilginç.