Gerçek DemokrasiyleYol Ayrımı Sınavı...

30 Haziran 2011 Perşembe
\n

\n

Ne zamandır dünya medyasında Türkiyeden söz edilirken İslam demokrasisikavramının kullanılması yeğleniyor... Evrensel insan hakları, demokrasi ilkelerinin değişmez olduğu, dünyada inançlar, dinler üzerinden ayrı ayrı demokrasi ilkeleri olamayacağına göre de neyin kastedildiği sorgulandığında hemen özür dileniyor... Ama tıpkı Yeni Osmanlı”, “İslam dünyasında rol model oluşturmakavramları gibi yaygın kullanımı, besbelli bilinçli, amaçlı sürdürülüyor... Bir adım ileri, etkin düşünce kuruluşları, Türkiyenin gelecek politikalarında etkin söz söyleme haklarını kendilerinde görenlerin, İslam dünyasında iktidarda bulunan diktatörlüklere karşı başkaldırı, bir o kadar da çaresizliğin, kaosun simgesi patlamaların, bataklığın, iç savaşların içine Türkiyenin sokulması telkinleri bir tür baskıya dönüşüyor...

\n

Ne menem çelişkidir ki, ABD Meclisi Obama iktidarına BMden onayı alınmış NATO Lübnan bombardımanının hesabını sorar, onay vermezken Dünya Bankası adına Türkiyeye İslam dünyasına egemen olma adına bir tür Marshall yardımı planı uygulaması öneriliyor. 2. Dünya Savaşına son dakikada bulaşmış, bedel ödememiş ABD koşullarında, savaştan yıkımla çıkmış Almanya başta dünya ülkelerine uygulanmış yardım planları ile uzun dönemli iktidar, çıkar yaratma tablosu ortada... Türkiyenin, hangi veriler ve kaynaklarla, serseri mayın gibi, çok haklı ama çok çaresiz İslam ülkelerindeki yoksullar paylaşım savaşlarındaki kaosa; en altta kalmamak üzere en ilkel koşullarda yaşanan mezhepler, aşiretler arası kanlı, birbirinin zıddı çatışmalarına bulaştırılmasının sonuçları sorgulandığında hık-mıkşeklinde sinirli tepkiler veriliyor...

\n

Dünya piyasalar düzeninin büyük ekonomik krizinde, zengin kuzey dünyasının başını çeken ülkeler kendilerini kurtarma adına kabuklarına çekilirlerken, ABD işgal ettiği ülkelerden bile askeri gücü ile kaçarken AB ülkeleri zaten var olmayan askeri güçlerle sorumluluk almamanın ötesinde, işin içinden en az siyasal zararla sıyrılmanın yollarını ararlarken, Türkiye’de ustalık dönemine geçtiğini iddia eden Erdoğan iktidarları o kadar akılsız mıdırlar ki yeni Osmancılık düşü ile bataklığın içine saplanıp kalsınlar? Cumhuriyet birikimlerine de güvenerek tuzağa düşmeyeceklerine inanmak, istemek hakkımız. Ancak son günlerin cemaat, yandaş medyada öne çıkan Suriyeyi fethetme düşlerinden, kamuoyu oluşturma çabalarından da ürkmemek elde değil. Yani yüz yüze geldiğimiz Batılı uzman(!), gazetecilerin,İslam dünyası Erdoğana tapıyor. Çok güçlüsünüz. Sizi rol model almak istiyorlar. Saygınlığını kaybeden Suudilerin yerine geçebilir, İslam demokrasisi yaratmada öncü, merkez ülke olabilirsiniz..telkinlerini yemesek, tuzağı görebilsek de iktidarın üstlendiği yeni rollerden kaygılanmamak elde değil... Hele de komşularla sıfır sorunla çıkılan yolda, yıllardır yürütülen politikalarda günübirlik zikzakları, çelişkileri yaşarken..

\n

***

\n

Türkiyenin, Batı komşusu Yunanistandan piyasalar düzeninin büyük krizi, Suriyeden İslam dünyasındaki en altta kalanlar, ötekilerin başkaldırılarında iç savaş içeriği kazanmış, kaos mezhep-cemaat-aşiret çatışmalarının uzantısı kaçanlar çadırları ile sıkıştırılmış bir zaman diliminde, Meclisin açılışında Cumhuriyet tarihinin en büyük bunalımı ile yüz yüze gelmesinin asla bir rastlantı olmadığının altını çizmek istiyorum... AKP, Erdoğan hükümetleri yönetim üslubuna yansıyan boyutu, dışardan hesap sorulmayacağına güvenli, pohpohlanmada istediğini yapabilecek konum algılaması 2002’li yıllarda gerçek demokrasiden sapma, İslam demokrasisi adı altında rejim değişikliği, iktidar gücünü kullanmada keyfiliğe kaçış eğilimleri çok daha sınırlı, kontrollü olabiliyordu...

\n

Demokrasinin olmazsa olmaz ilkelerinden sapmalar, yasal sosyal devlet, hak düzeninden, sendikal haklar, iş yasaları güvencelerinden kaçışlar olarak öne çıkarken iktidar kaynaklarının sadaka düzeninde, biat kültürü yaratmaya yönelik kullanımı, iktidar gücünün katlanması sonucunu üretiyordu. ABye uyum süreci ise karşılıklı uzlaşma ile, AKP iktidarlarının önünün, gücünün arttırılması biçiminde işletiliyordu.

\n

Yine de demokratik düzenin kuralları içinde, araçları kullanılarak iktidarda güçlenme stratejisi geçerli vitrini vardı. Demokrasinin olmazları, yasama, yürütme, yargı bağımsızlığı ilkelerinin ayaklar altına alınması, koşar adım antidemokratik düzenlemeler, keyfi yönetim, kurumların ele geçirilmesi operasyonları içerde büyük medya güdülemesi ile seçmenin algılamasının dışında tutuluyor, dışarda ise zaten önemsenmiyordu. İktidarda büyüme, baskı gücünün katlanmasıyla, gerçek demokrasi aleyhine bozulan tabloda dönemeç noktası AKPnin 12 Eylül referandumu... Direnecek demokratik güç odaklarının, örgütlerinin kırılması ile de son seçimler sürecine, sonuçlarına gelindi...

\n

AKP oy oranını arttırmış olsa da istediğini yapabilecek Meclis gücünü yakalayamamış, büyük hesap tutmamıştı. Hatip Diclenin yerine bir AKPli, tutukluları bir bir getirmeme hesapları, ayakları bundan olabilir mi?.

\n\n

Yazarın Son Yazıları

Hitler faşisti gibi.. 26 Eylül 2020
Ruhi Su’yu anma.. 22 Eylül 2020
Batan geminin malları.. 19 Eylül 2020
Yalancının mumu.. 15 Eylül 2020