Pazar günü seçimin ikinci turu yapılacak. Partiler, ittifaklar, adaylar kendilerini yeniden konumlandırdılar. ATA İttifakı’nın bileşenleri diğer iki ittifak arasında bölündü. Zafer Partisi ve Adalet Partisi Kılıçdaroğlu’nu, ittifakın cumhurbaşkanı adayı Oğan ise Erdoğan’ı destekleyecek. Türkiye ilk kez deneyimlediği ikinci tur propaganda dönemini büyük oranda tamamladı, pazar günü ise sandık aşaması tamamlanacak.
İki turlu seçimlerin sürüp sürmeyeceği de bu seçime bağlı olacak. Zafer Partisi lideri Özdağ’la protokol imzalayan Kılıçdaroğlu, bir uzlaşı örneğinin daha politik yaşama katılmasını sağladı. Zafer Partisi’nin birtakım sert söylemleri, protokole yumuşatılarak yansıdı. Belediyelere kayyum atama uygulamasının sürmesini isteyen Özdağ, bunun yargı kararına bağlı olmasını kabul etti.
Diğer yandan Yeşil Sol Parti, Zafer Partisi’nin vereceği desteği iki gün boyunca değerlendirdi. Ancak varılan nokta Türkiye’nin kazanımı olarak görülmelidir. Çünkü ayrıntılarda ayrışmak yerine hedefte bütünleşme sağlanmış oldu. Yeşil Sol Parti; temel hedefini, “iktidar değişimi, sandığa gitme ve demokrasi yönünde oy kullanma” şeklinde açıkladı.
İkinci tur, sandığa giden gitmeyen, birinci tura göre tercihini değiştiren değiştirmeyen, birinci turda desteklediği adayı yeniden destekleyen seçmenleriyle yeni bir seçim olacak. Ve toplamda, siyasetçilerin önüne bir sonuç koyacak.
AKP, 21 yıldır ülkeyi yönetiyor. Dünyada bu kadar uzun süreli iktidar örneği fazla değil. Türk toplumunun değişim isteyip istemediği pazar gününün ilerleyen saatlerinde belli olacak. Birinci turun ardından muhalefet seçmeninde ve muhalif toplum tabanında sonuçtan kaynaklı doğal bir moral bozukluğu yaşanmıştı. Zaman ilerledikçe bu değişmeye başladı, pazar günü yeni bir hevesle seçmenin sandığa gideceği gözleniyor.
Duygusal bir toplum olduğumuz için sonuçlar kazanan ve kaybeden tabanda duygusal tepkilerle karşılanıyor.
Bu noktada yazınımıza başvurmakta fayda var. Cumhuriyet Kitapları’ndan yayımlanan, Erol Toy’un bir kitabı aklımıza geldi: “Son Seçim”
Romanın kahramanı bir toprak ağasının yanında çoban olarak çalışan ailenin çocuğu İlyas, yerleşik olmak, kendi toprağını kazanmak için yaşamı boyunca mücadele verir. Yaşamın getirdikleri, birkaç yer değiştirmesine neden olur. Son yerleştiği yerde bataklığı kurutur, toprağı işler... Tapu kadastro işlemleri sırasında bir partili mütegallibe, İlyas’ın 40 yıl emek verdiği toprakları üzerine yazdırır. İlyas mahkemeye verir ve topraklarının tapusunu alır. Ailesine, “Burası taşındığımız son yer, sahip çıkacağız ve başka bir yere bir daha göç etmeyeceğiz” der. Hedefine ulaşan İlyas, mahkeme çıkışında öldürülür. Ancak toprağına köklerini salmıştır, “son seçimi” kazanmıştır.
Unutmayın, başarmayınca, kazanmayınca hiçbir seçim, son seçim olmaz.
