Güzellikten Çirkinliğe

Bilmem gözünüze çarptı mı o güzel sahne. Yayıncı kuruluşun kameramanı gözden kaçırmıştı ama bir büyük gazetenin acar foto muhabiri o unutulmaz sahneyi belgeledi. Önce gözlerime inanamadım, ama bir daha bakınca hayal görmediğimi idrak ettim. Saracoğlu’ndaki son Fenerbahçe Beşiktaş maçında seyirciler arasında Beşiktaş armalı formasıyla bir seyirci maçı izliyordu. Sonrasında bu koyu Beşiktaş taraftarına sorulduğunda tribünde son derecede güzel ağırlandığını ve Fenerbahçelilerin en ufak bir tacizine maruz kalmadığını anlatınca, duyduğum mutluluğu sizlere anlatamam! İşte spor bu! Sportmenlik bu! Gezi olayları sonrasında İstanbul United diye birbirleri ile kucaklaşan taraftarların görüntüsü ile sergilenen güzel sahnelerin bir devamı bu. Tolga’nın annesine geçmiş olsun diyerek tribüne davet edilmesi, Fenerbahçelilerin bir başka güzel davranışı. Küçük bir azınlığın küfürlü tezahüratı ise eski alışkanlıkların kolay kolay kaybolmayacağını hatırlatıyor, ama bu güzellikleri ilk defa yaşamanın sevinci bunu bile ortadan kaldırmaya yetiyor! Rekabete kimsenin bir diyeceği olamaz, olmamalı. Rekabet olmazsa sporun güzelliği nasıl yaşanır? Gelelim bir başka tespit edilen sahneye. Güzellikten rekabetin çirkinliğe geçişine.
Galatasaray-Juventus maçında skorbord’da tribünde Fenerbahçe atkısı ile bir seyirci gösteriliyor. Belli ki bu Fenerbahçeli taraftar maça Galatasaray’ı desteklemek için gelmiş! Yine gazetedeki habere göre skorbord’da Sarı - Lacivert atkı görülünce, feryat figan küfürlü tezahürattan ortalık yıkılmış! Hani İstanbul United vardı? Nerede spor ve dostluk? Fenerbahçe ve Galatasaray’dan birisi olmazsa sen rakibini yendiğinde duyduğun mutluluğu nasıl yaşayacaksın? Bu kadar basit bir şeyi anlıyamıyor ve nasıl Fenerbahçe veya Galatasaray ölsün, bitsin diyor ve haykırıyorsun! İnsanlar nasıl bu kadar idrak yoksunu olabiliyor anlamak mümkün değil!
Ne diyeceğimi bilemiyorum artık! Acaba ne zaman insanlarımız bir Fenerbahçe - Galatasaray maçında bu çirkin sahneleri değil de güzellikleri görebilecek? İnşallah bir gün!