Ebul-Alâ el-Maarri hicri 363 yılında bugünkü Suriye’de bulunan Maarrat en-Nu’man beldesinde doğdu. Çocukluğunda geçirdiği çiçek hastalığı nedeniyle kör oldu ve 11 yaşında şiir yazmaya başladı. Başlıca eserleri arasında Bağışlanma Risalesi, Luzûm Mâ Lâ Yelzem [Gereksizliğin Gerekliliği], el-Fusûl ve’l-Gâyât [Fasıllar ve Gayeler] ile Sıktu’z-Zend [Kavın Kıvılcımı] sayılabilir. Hicri 449 yılında vefat etti. Ölümünden bu yana 1573 yıl geçmesine karşın çağımızın çağdaşı bir şair.
Şiirleri Arapçadan Prof. Dr. Mehmet Hakkı Suçin (Gazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Arapça Eğitimi Bölümü) çevirdi.
ZITLARIN KALABALIĞI
Hiçbir fark yoktur dinimde itikadımda
Ağlayanın feryadıyla şarkı söyleyenin terennümü arasında
Ölüm habercisiyle müjdeleyicinin sesleri de
Birbirine benzer her yerde eğer kıyaslanırsa
Şu güvercin ağlıyor mu şakıyor mu
Şu ağacın eğik dalında
Adımlarını yavaş at, sanmıyorum ki
Cesetlerden başka bir şey bulasın toprakta
Ataları babaları çiğneyip geçmek ne çirkin
Üzerlerinden nice çağlar geçmiş olsa da
Kulların naaşları üzerinde kurum satmaktansa
Yürü yürüyebiliyorsan eğer semada
Ne lahitler defalarca şahit oldu
Kahkahalar atıldığına zıtların kalabalığında
Hayat biteviye zahmetli bir iştir
Gariptir ki onu arzulayanlar durmadan artmakta
Ölüm anında hissedilecek tek bir hüzün
Kat kat sevinçlere bedeldir doğum anında
Mahlukatın hayretten hayrete düşüyor
Ruhsuz bir şeyden üretilmiş hayvan karşısında
AĞIZLAR VE KALPLER
Ağızlar Allah’tan başka ilah yok der ama
Adil olmaktan uzaktır kalpler ve ruhlar
Biliyorum ki kaynağı yoktur ışığın
Öğretileriniz ki haramı helal kılar
Bulutların şimşek çakışına güvenmeyin
Kaderin kınından çekilmiş kılıçlardır onlar
Zamanın hadiseleri üzerine samimi düşünürsen
Yenilir sana en amansız görünen korkular
Herkes nasibini almış yanılgılardan:
Hanifler*, Yahudiler, Mecusiler, Hıristiyanlar
Artık ikidir dünyanın ehli: Birinin aklı var
Ama dini yok, diğerinin aklı yok ama dini var
UMURSAMIYORUM
Ben ki zamanımın sonuncusuyum ama
Getirdim ilklerin getiremediklerini
Cehaletin her tarafa bulaştığını görünce
Görmezden geldim öyle ki cahil saydılar beni
Gündüzüm gecemle yarışır onurda
Günbatımlarım kıskanır seherlerimi
Çok vakit aldı zamanın cilvelerine dair itirafım fakat
Umursamıyorum artık kötülük avcılarını
AKILDIR TEK İMAM
Ömürlerden ömür seçtiniz ey krallar
Ve hâlâ ömür ekliyorsunuz ömürlere insafsızca
Neden görmezsiniz ki yüceliğin yollarını
Bir kadın avcı da gidebilir savaşa
Fakat kimileri istiyor ki çıksın bir imam
Nutuk atsın dursun sağır dilsiz kıtalara
Beyhude! Tek bir imamı var insanın
O da akıldır yol gösteren sabah akşama
CAM
Güldük fakat ne sefihti kahkahalarımız
Oysa yalnız ağlamayı hak ediyor sakinleri yeryüzünün
Öyle kırıp geçiriyor ki bizi öngörülmezliği zamanın
Dönemeyiz aynı kalıba bir daha tuzla buz olmuş cam gibi
*Hanifler: İbrahim peygamberin yolundan giden, tek Tanrı inancını taşıyan kişiler. (ÇN.)
