II. Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan düzen, ABD tarafından, sinsi ve acımasız yöntemlerle yıkılıyor. Artık hukuk, “güçlünün hukuku”, kanun, “orman kanunu.” Birçok ülkede vatandaşların malı, hakları hatta canı tehdit; devletlerin tüm varlıkları, daha güçlü devletlerin pervasız saldırısı altında.
DESPOT YÖNETİMLER, HAYDUT DEVLETLER
Bu kötü gidişin sorumluları, ortaçağ zihniyetiyle kendi halkına her türlü baskıyı reva gören Taliban Afganistan’ı gibi despotik devletler yanında, uygarlık ve demokrasi havarisi (!) geçinen; “demokrasi getirmek” savıyla devletleri dağıtan, barbarca yöntemlerle ortadan kaldırdığı yöneticiler yerine daha kötülerini getiren, ABD gibi devletlerdir. Bunlara, bir imparatorluğu, ardından da Marksist ideoloji altında zorla topladığı birliği yitiren ama imparatorluğu ihya etme düşlerine kapılan Rusya’yı; Yeni Osmanlıcı AKP iktidarını ve başkalarının kurduğu devletin ilk gününden, Ortadoğu hâkimiyeti peşinde koşan İsrail’i de eklemek yerinde olur.
KURTLAR SOFRASI
Bu dünya “kurtlar sofrası”dır. Gerileme dönemine girmiş olan ABD, önüne gelene saldırmaktadır. Bunu kendisine hak gören Trump, üstelik bir de külhanbeyi ağzıyla, “49 kişiyi öldürdük. Teslim olsunlar yoksa daha fenasına hazır olsunlar. Ben en güçlüyüm” gibi, seviyesizliğini, görgüsüzlüğünü sergileyen laflar etmeyi marifet saymaktadır.
ABD’nin aşağılayıcı tutumundan şikâyetçi olan ancak İran’a saldıran ABDİsrail ikilisinin arkasında saf tutan hatta İran’ı kınayan AB’nin önde gelen üyelerine ne demeli? Yeteneksiz, donanımsız liderler kendi ülkelerini ve halklarını rezil ederler.
ABD’nin İran’a, ABD Kongre’sinden bile onay almadan gerçekleştirdiği saldırıya karşı tavır alamasa da İran’ın kendisini savunma hakkını da yok sayıp ABD’ye destek verirken, “saldırının uluslararası hukuka uygun olduğunu” söyleyen İngiltere Başbakanı Starmer ibretlik bir vaka. ABD ve İsrail’e arka çıkan Almanya Başbakanı Merz’in bir yandan Çin’e yanaşması ise tam bir şaşkın davranışı. Starmer ile Merz’in aksine, ABD’ye karşı tavır alan İtalya’nın kadın Başbakanı Meloni’ye bakınca, Pers Kralı Kserkes’in, Bodrum deniz savaşında Amiral Artemisia için ettiği, “Bugün kadınlar erkek, erkekler kadın gibi savaştı” sözleri akla geliyor.
KÖRFEZ ÜLKELERİ
Körfez ülkeleri ABD üslerini, Şii olduğu için düşman gördükleri İran’a karşı güvence olduğu için istediler. Filistin halkı İsrail tarafından anayurtlarından kovulup, çoluk çocuk, erkek kadın katledildiklerinde sessiz kaldılar. İsrail’e karşı mücadelede Ürdün ve Mısır’ı yalnız bıraktılar. Nil’den Fırat’a kadar Ortadoğu üzerinde gözü olan İsrail ile önce el altından, sonra açıkça işbirliği yaptılar. ABD baskısıyla Abraham Anlaşmaları’nı imzalayıp İsrail’in safına geçtiler. Şimdi İran, kendisine saldırıda kullanılan ABD üslerini vuruyor diye şikâyet ediyorlar! Bu savaşta, sonunda onları da yok edecek taraflara katılarak, İsrail’in artık açıkça dile getirdiği, Türkiye Cumhuriyeti’ni hedef alan planına da destek veriyorlar. Geçmişte Osmanlı’ya karşı İngiltere ile bir oldukları gibi bugün de uzun vadede onları İsrail yayılmacılığına karşı koruyabilecek tek gücün, halklarının hayranlık duyduğu, demokratik, laik Atatürk Türkiye’si olduğunu göremiyorlar.
TÜRKİYE’YE DERSLER
Son gelişmeler, Suriye ve İran, dünyanın görülmedik bir belirsizlik, hukuksuzluk dönemine girdiğini, bu belirsizlik ve hukuksuzluğun, Türkiye’yi çevreleyen bölgelerde, en yüksek düzeyde ve Türkiye’nin güvenliğini ve çıkarlarını olumsuz etkileyecek nitelikte olduğunu gösteriyor.
Artık ABD ve NATO’nun güvenirliği tartışmalıdır. ABD, NATO ve Türkiye’ye bir ortak olarak bakmayan AB, Türkiye’nin yaşamsal çıkarlarına aykırı tutumlar almakta, düzenler içinde bulunmakta tereddüt etmiyorlar.
Türkiye’nin bu durumunda, AKP iktidarının yönetim zafiyeti ve izlediği iç ve dış politika önemli yer tutmaktadır. Her alanda güçlü ve potansiyeli yüksek bir ülke olan Türkiye’nin hayatta kalabilmesi ve çıkarlarını koruyabilmesi için gelişmeleri doğru değerlendirmesi; 24 yıldır devam eden ağır yönetim zafiyetinden kurtulması; demokratik, laik, sosyal hukuk devleti niteliğini yeniden kazanması; üniter yapısını koruması; ülkenin madenlerinin ve doğal kaynaklarının yabancılara teslim edilmemesi, verilenlerin geri alınması; köprü, otoyol vb. altyapı tesislerinin yabancılara satışının durdurulması, satılanların geri alınması; çöken ekonominin, kamucu bir yaklaşımla düzeltilmesi, dış borç batağından kurtulunması; bunları yapabilecek bir yönetimin işbaşına gelebilmesi için hemen adil, şeffaf, demokratik seçimlere gidilmesi şarttır. Bunlar yapılamazsa, artık açıkça Ortadoğu’da son hedef olarak gösterilen Türkiye Cumhuriyeti’nin, ciddi varoluş sorunları ile karşılaşması kaçınılmaz olacaktır.
