Cumhuriyet tarihinin 53’üncü af yasası Meclis’ten geçti. Son 70 yıldır çıkarılan af yasalarında olduğu gibi, iktidar kendisini bizzat hâkim yerine koyup fiilen yargılama yaptı, kimin cezasının ne kadarının yok sayılacağı, nereden nereye indirileceği, kimlerin kesinlikle ama kesinlikle affedilmeyeceği itina ile yasaya işlendi.
Cumhuriyetin ilanından hemen sonra 26 Aralık 1923’te ve Cumhuriyetin 10’uncu yılı nedeniyle çıkarılan afta genel bir düzenleme yapılmış, cezaevleri büyük ölçüde boşalmıştı. Daha sonra 1950’den başlamak üzere çıkarılan afların hemen tümü istisnaları içeriyordu. Ancak Anayasa Mahkemesi, bir ölçüde eşitliği sağlayacak düzenlemeler yaparak çerçeveyi genişletti.
Meclis’ten geçen 70 maddelik af yasasının 48-53. maddeleri iktidarın çizdiği ayrıntıları içeriyor. Buna göre, hırsız, gaspçı, sahtekâr, çete kurucusu çıkacak. AKP-MHP’ye göre bu suçlar affedilirse toplum galeyana gelmez.
Bunun yanında sağduyulu herkesin üzerinde birleştiği, uyuşturucu, cinayet, cinsel istismar, silahlı terör suçları kapsam dışında. Bu genel kabul gören bir bakış.
***
Ancak iktidar, kendisine muhalefet eden herkesi terörist ilan ettiği için terör suçları kapsamına gazeteciler dahil hemen herkes girebiliyor. Eğer önceki gece saat 03.00 sıralarında özel bir madde eklenmeseydi, bu konudaki bakışımız kimilerince önyargılı bulunabilirdi. İktidar sabaha karşı şu maddeyi ekledi:
“MİT Kanunu’na muhalefetten yargılananlar infaz indiriminden yararlanamazlar!”
Son anda eklenen bu madde, Barış Pehlivan, Barış Terkoğlu, Murat Ağırel, Hülya Kılınç’ın ne pahasına olursa olsun hapiste tutulması için yasayı kelepçelemekten başka bir şey değil. Aslında bu kadar dolandırmak yerine şöyle bir madde ekleseler daha dürüstçe olurdu:
“Adı geçen gazeteciler ikinci bir karara kadar hapiste kalacaktır. Hiçbir yasal düzenlemeden yararlanamazlar. Yararlanmaları teklif dahi edilemez.”
Bu yasaya parmak kaldıran AKP-MHP’liler dahil herkes biliyor ki, o gazeteciler MİT Kanunu’na muhalefetten değil, gerçekleri yazmaktan hapisteler.
Yasayla cezaevlerine bir organ daha ekleniyor:
İnfaz hâkimliği!
Hukukun tam bir tarafsızlık içinde, iktidar kıskacından uzak işlediği bir ülkede gerekli bir kurum. Bunu uygulayan ülkelerde karar sadece bir hâkime değil bir kurula bırakılıyor. O kurul, örneğin 5 yıl daha hapiste yatması gereken bir kişinin toplum içine karışabilecek duruma geldiğine karar verebiliyor, tahliye ediliyor. Tam tersi de mümkün. Kurul, cezası dolan kişinin bir süre daha hapiste gözlem altında tutulmasını isteyebiliyor.
AKP’nin getirdiği infaz hâkimliği erken tahliyelere karar verebilecek. Yasanın ruhu dikkate alındığında bu kurumun ipinin kimde olacağını öngörmek zor değil. Yanılmayı diliyoruz ama cezaevlerinin demir kapısına bir iktidar eleği konacak!
***
AKP’ye göre bu düzenleme af değil, infaz indirimi. İşlevi af, hem de özel af! Eğer af yasası olarak getirse nitelikli çoğunluk yani beşte üç oy gerekiyor. Adı infaz indirimi olursa salt çoğunluk yetiyor.
Yasa Meclis’ten geçti, bundan sonra ne olacak?
TBMM Adalet Komisyonu üyesi, CHP Grup Sözcüsü Zeynel Emre ile konuştuk. CHP Anayasa Mahkemesi’ne (AYM) başvuracak. Hazırlıklar başladı. Muhtemel önümüzdeki hafta. Emre şöyle diyor:
“Yasanın anayasaya aykırı çok maddesi var. Kimi küçük düzeltmeler yapılmasını sağladık ama bu yetmez. AYM’nin daha eşitlikçi bakacağını düşünüyoruz.”
AYM’nin af kapsamını genişletmesi AKP-MHP’nin “şu şu suçları da CHP affettirdi” gibi bir propaganda malzemesi üretmesine neden olabilir.
İktidar zaten CHP’yi, “bir kısım” medyayı koronadan daha zararlı görecek kadar akli melekelerini yitirmiş durumda.
CHP’nin kim ne der diye bakmaksızın akıl, mantık, hukuk ne diyorsa onu yapması gerekir.
