Uzun süre tartışıldıktan sonra ansızın gerçekleşen İmralı görüşmesinin yeni bir sürecin başlangıcı olduğunu dün vurgulamıştık.
İktidar ortakları dahil partilerin bakış açısına göre farklı görüntüler ortaya çıkıyor. Ya da beklenti farklılıkları bulmacanın parçalarının birleşmesini engelliyor.
Dün Meclis’ten parti kulislerine kadar İmralı sonrasının yansımalarını okumaya çalıştık. Kısa, orta, uzun vadede beklentilerin güncellendiği bir tablo dikkatimizi çekti.
Terörsüz Türkiye’nin bu ülkede yaşayan tüm sağduyulu yurttaşların özlemi olduğunu bir kez daha vurgulayalım. Bu vurgunun hemen altına da şu cümleyi not etmek durumundayız:
Süreç hâlâ perdeli işliyor!
Bir başka deyişle, daha ilk günlerde paylaştığımız gibi kamuoyu gelişmelerin ve tarafların beklentilerinin en çok yüzde 25’ini biliyor.
***
Resmi bir zabıt açıklanmadığı ya da bire bir görüşme yapanlar konuşmadığı sürece Öcalan’ın ne dediğini, hangi konuların konuşulduğunu net bir şekilde bilmek olanaksız.
Ancak başkent kulislerinde dalgalananları birleştirdiğimizde şu bilgi parçacıklarını paylaşmak mümkün:
- Görüşmeye katılan parti temsilcileri genel başkanları tarafından çerçevesi çizilmiş herhangi bir değerlendirme içinde olmamış. Daha çok gelinen noktanın umut verici olduğunun altı çizilmiş.
- Öcalan’ın, “Artık ileri bir aşamaya geçmek gerekiyor” cümlesinin devamı çok fazla sorgulanmamış.
- Suriye gündeme gelmiş. Öcalan, “Suriye’nin bütünlüğü korunmalı. SDG Suriye ordusuna entegre olmalı. Kürtlerin varlığı anayasal güvenceye alınmalı. Kürtlerin yaşadığı dört parçalı coğrafya netlik kazanmalı” diye özetlenebilecek bir söylemde bulunmuş.
Görüşmenin tarafları ne kadarını kamuoyu ile paylaşır bilemeyiz ama gerçekten çok tartışmalı bir dönemin başladığına ilişkin gözlemlerimizin pekiştiğini söyleyebiliriz. Öyle anlaşılıyor ki DEM Parti yapılan İmralı görüşmesini tamamlanmış bir komisyon işlevi diye değil de yenilenebilecek bir görüşme zinciri diye bakıyor. Daha net ifade etmek gerekirse DEM Parti görüşmelerin devamından yana. Bu konuda MHP’den olur almışlar gibi bir hava var.
AKP ise konuya ülkenin batısında örtük yaklaşırken Güneydoğu’da, özellikle Diyarbakır’da, “Asıl mimar biziz” havasında.
***
Öcalan’ın vurgu yaptığı daha ileri aşamanın ne olduğunu öngörmek için uzman olmaya gerek yok. Önümüzdeki günlerde yasal-anayasal pek çok değişiklik tartışması yaşayacağız.
Bütün mesele şu:
Türkiye’nin hiçbir temel sorununu çözememiş bir iktidar, bu konuda toplumsal rıza üretebilecek bir yol haritası çizebilir mi?
Bizce bu soruyu en çok DEM Partililerin sorması gerekir.
Burada tek tek sıralamaya gerek yok. Sorunları çözmek yerine kullanarak bugünlere gelmiş bir iktidar şimdi toplumsal bir mutabakatla yol alınması gereken bir konuda ayrışmayı önceleyerek ilerlemeye çalışıyor.
İçimizde bunlar yaşanırken Suriye’de de dört ülkenin mutabakatıyla adımlar atılıyor. Şara yönetiminin başta ABD olmak üzere İsrail ve Suudi Arabistan’la koordineli hareket ettiğini görüyoruz. Suriye, İsrail, Suudi Arabistan ve ABD denkleminde Türkiye’nin daha çok tamamlayıcı güç olarak devrede tutulduğu söylenebilir.
Türkiye, Suriye’nin kuzeyine altyapı yatırımlarından insani yardıma kadar milyarlarca liralık harcama yaptı. Belli bir askeri güç de bulunduruyor ama Esad’ın devrildiği 8 Aralık’ın yıldönümü yaklaşırken ortada güven verici bir tablo yok. İktidarla Şara yönetimi sarılmakla darılmak arasında gidip geliyor.
İçimizde, dışımızda parçalar birleşmiyor ama çatı Amerika yapımı!
