Sayın AKP Grup Başkanvekili Özlem Zengin,
Yeniden Refah Partisi’nin Cumhur İttifakı’na katılma koşulu olarak getirdiği kadına yönelen şiddetin önlenmesine dair 6284 sayılı yasayı değiştirme hamlesine ‘kırmızı çizgimizdir’ diyerek karşı çıkmıştınız.
Bu açıklamadan dolayı kendi camianızda hedef haline geldiğinizi, yüzlerce tehdit mesajı aldığınızı, yalnız hissettiğinizi söylemişsiniz.
Bu kapsamda “6284 tabii ki tartışılabilir, İstanbul Sözleşmesi çok tartışıldı. Doğrusu bu saldırılar Türkiye’de kadınları çok rahatsız ediyor’ demişsiniz.
Doğru. Türkiye'de kadınlar AKP iktidarından fazlasıyla rahatsız.
Yaklaşık 20 yılda 9 bine yakın kadın erkek eliyle öldürüldü, 100 binin üstünde kadın cinsel saldırıya maruz kaldı, 200 binden fazla cinsel taciz dosyası yargıya taşındı.
Sizin de parçası olduğunuz AKP iktidarı döneminde taciz katlanarak arttı, koruma talebiyle açılan dava sayısı 1.7 milyona dayandı.
Yaklaşık yarım milyon kadının koruma talepleri reddedildi.
Reşit olmayanla cinsel ilişki başlığı altında 146 bin çocuk istismar davası mahkemelere gitti.
Bunlar kayıtlara geçen resmi sayılar, buzdağının sadece görünen kısmı.
Sizin iktidarınız altında kadın, çocuk ve diğer dezavantajlı grupların korunmasını hedefleyen İstanbul Sözleşmesi hukuksuz bir biçimde feshedildi.
2020’deki bir meclis konuşmanızda AKP iktidara gelene kadar ‘Türkiye’de kadının adının olmadığını’ ileri sürmüştünüz.
Bugün mecliste bulunan kadın bir vekil olarak size seçme ve seçilme hakkını veren Atatürk devrimlerini elinizin tersiyle iterek…
Aynı konuşmada ‘AKP’yi inşa eden kadınlardır. O yüzden yaptığımız çalışmalarda kadınların hayatını kolaylaştırmak için gayret ediyoruz’ demiştiniz.
Ne yazık ki alet olduğunuz siyasetin tablosu bunun tam tersini gösteriyor.
Yobaz ve gerici paydaşlarınıza ödün verdikçe tüm kadınlara ihanet ediyor ve AKP’li kadınlar olarak en başta siz sırtınızdan bıçaklanıyorsunuz.
Siyasi ve kişisel çıkarlarınızı ilerletmek adına şiddet, korku, baskı ve cinayet terörü altında yaşayan milyonlarca kadının hayatlarını feda ediyorsunuz.
İstanbul Sözleşmesi için kadınlar sokaklara dökülürken sizin de isyan bayrağını en önde sallamanız gerekiyordu.
Devleti kanser gibi saran tarikatların elindeki çocuklara yönelen şiddet ve istismarı gördüğünüz anda makam koltuğunuza değil vicdanınıza sarılarak istifayı basmanız gerekiyordu.
6284 sayılı yasayla ilgili ‘Ben tartışılamaz demedim. Keşke daha insani, seviyeli, İslami bir ortamda tartışabilsek’ demişsiniz.
Hanımefendi,
Bizim sizinle uzlaşmaz çatışmamızın temeli tam da bu.
Kadınların hakları ne hukuki ne de siyasi zeminde hiçbir şekilde tartışma konusu olamaz.
Kadını koruyan yasaların dini çerçeveye nasıl uydurulacağı tartışması gerici bir siyasi adımdır.
Bu seçimler kadınlar için bir ölüm kalım sorunu.
Dönem kırmızı çizgilerin renginin koyulaştığı, safların sıklaştığı dönem.
Aydınlık ya da zifiri karanlık…
Karar sizin.
