İnançlar üzerinden, hepsini birden sonuna kadar kullanabilme sayesinde, iktidarlarını koruyabilenlerin önlerini açmaları sayesinde mi? Yoksa pasta paylarını paylaşamadıkları için birbirleriyle savaşmaları mı daha belirleyici bilemem. Gözlemleyebildiğimiz bu ramazan günlerinde ülkenin her köşesindeki, büyüklü küçüklü tüm camilere en küçük yaşlardan çocukların taşınması seferberliği yaşanıyor.
Çocukları toplayıp getirme görevi verilenlerin kulakları öylesine sıkılmış, denetimleri öylesine güçlü olmalı ki... Kızlı, erkekli, şıklıkta yarışılmış örtünmeleriyle gülerek fotoğraf karelerine poz vermeleri öğütlenen çocuklar, karenin içinde görünmek zorunluluğunu duyan görevlilerinin uyarılarına uyarak sevimli ve güler yüzle poz vermek gereğini duyuyorlar. Uzun uzun sürdürülen fatağraf çekmeleri sonrasında ancak arlarından geçilmesine yol bulunabiliyor.
Bir grup gerçeğinde, caminin geçmişi üzerinden anlamlı hiçbir bilgilendirme olmaksızın aralarında neşe içinde pikniğe çıkmış havalarında güle oynaya otobüslerine bindirilirken yeni gelen bir diğer grup aynı yerde pek çok kare birden çekilecek yeni fotoğraflar için sıraya diziliyorlar. Doğrusu, tarikatlar üzerinden, en çarpıcılarının, sınırlı ölçeklerde haber konusu yapılan üste çıkma yarışmalarının bu yoğunlukta yaşandığının örneklerinin, en azından kamuoyuna birbirlerini suçlar boyutlarıyla yansıtılmasına alışkın değildik.
İktidarlarının ayakta kalması, ömrünün uzatılmasının bir göstergesi, yansımaları mı? Yoksa pastanın büyümesinde, diğer kaynakların tüketilmesinin bir sonucu olarak çaresiz tek çıkış yolu olarak mı görülüyor? Yakından izleyenlerin satır aralarını okumalarından çıkan tablonun yansımaları mı?
***
Dünya ölçeğinde “dostum Trump”ın zikzaklarına, saatlerle değişen oyunlarının kurgularına; dinler, ırklar, mezhepler üzerinden oynanan oyunların yanardönerliklerine bakarsak yaşamlarımıza karabasan gibi çökmüş bu kirli siyasal düzen, çıkar çatışmalarının oyunlarında yok yok... Meslekten gelen deformasyonla gelişmelerin içyüzü üzerinden olabildiğince en sağlıklı, doğru bilgileri toparlama çabasında okumalar için çırpınıp durdukça...
Bizim ülkemizin geleceğinin içinde, yaşayanlarımız olarak en doğru bilgilere ulaşabilme çabalarımızda, sizi bilmem ama kendi adıma, hâlâ Filistin halkının yanında, kurtarma çabalarında mı? Yoksa el altından Trump ile İsrail’in bu en kirli iktidarlarının tutkularının arkasındaki siyasetin peşinden sürüklenmekte olduğumuzun ayrımına varamıyorum. Kitlelerin uyutulmasında en etkili afyon, kör inançlar, kirli çıkarlara oturtulmuş inançlar, tarikatlar üzerinden siyaset yapılması olduğuna göre de...
Ülkemizdeki yaşam koşullarının, nüfusumuzun yüzde doksanlarına ulaşan çoğunluğu için, yağma düzeninin kaçınılmaz sonuçlarıyla yaşam karabasana dönüştüğüne göre... Büyükler, çocuklarını yaşatma sorumluğu, zorunluluğu içinde olanların çoğunluğu nefes alamaz koşullarda, çıkış arayışlarının peşinde, derdinde... Torunlar, çocuklar üzerinde oynamanın dışında bir çözüm üretilemeyen zamanlardayız değil mi?
Çocukları, parklarda bile eğlendirebilecek, bir yerlere götürebilecek, armağanlar alabilecek durumlara düşmüşsek? Ramazan günleri bahane, tarikatların aralarındaki yarışlarını kulanarak camilere taşıtmak güzel fikir, bir gezi, eğlence yaratıyor olmak değil mi?
