Geçen haftanın dünya ölçeğinde çok sıcak geçen gündeminde, ABD Başkanı Trump’ın iddialı çıkışıyla, Ortadoğu’da barışın sağlanabileceği umuduyla gelişmelere yoğunlaşmıştık. Geçmiş dönemlerde de ABD başkanlarının aynı çerçevedeki girişimlerine tanıklık etmiş olan bizim gibi eski kuşaklar, deneyimlerini paylaşmak sorumluluğu ile kimi sonuçlar üzerinden gelişmelerin sorgulanmasını yapmak gereğini duymuştuk.
En anlamlı neden analizlerinin sahipleri üzerinden, barış için geçmiş süreçlerde yapılmış olanların; “çok az ve çok geç olduğunun” altını çizmek zorunda kalmıştık. Yine de Trump’ın iddialı girişimi ile haftayı kapsayan gelişmelerin yoğunluğu, çok yüksek katılımlı etkinlikler kaçınılmaz dünya, ülkemiz gündemi yerinde de ana haberleri içinde ağırlıklı yaşanması kaçınılmazdı. “Az gittik, uz gittik bir arpa boyu yol gidemedik” gerçeği ile yüzleşmemizin bu kadar çabuk olabileceğine tanıklık etmek yürekleri burkuyor.
Kaçınılmaz gerçekler üzerinden günlük yaşamakta olduğumuz gelişmeler içinden, satır başları alınması kaçınılmaz kimi gerçeklerin altını çizmek gerek. Dünya ölçeğinde yaşamakta olduğumuz çarpıcı, tehdit dolu gelişmelerin tümü içinde... Öncelikli bölgemizde yaşamakta olduğumuz travmatik acılar, hele de Hamas toprakları ile Filistin topraklarında odaklanmış olanların büyüklüğü, bombardımanların ötesinde açlıktan ölenlerin dudak uçuklatan, çocuk, kadın ölümleri karşısında, barıştan yana yolun başından bir adım öteye atılamamış olması gerçeğinden yola çıkmak kaçınılmaz değil mi? Hele de dünya çapında bir duyarlılıkla yola çıkılmış, bu kadar çok sayıda ülke sorumluluğu paylaşma kararlılığı içindeyken?
***
İsrail’in, barış görüşmelerinin en yoğun yaşandığı Mısır’da yapılmakta olan toplantı süreçlerinin saatleri içinde bile ateşkesi gerçekleştirmeyerek Filistin toprakları üzerindeki yeni silahla saldırılarında yeni yaralanma, ölenlerin olmasına yol açması sürpriz sayılmamıştı. Ustalıkla barışa geçiş takvimi işletilmesinden yararlanılmıştı. Sonrası beklendiği üzere esirlerin yaşıyor ya da ölmüşlerin cesetlerinin verilmesi koşulu işletilirken çamura yatmalar gündeme girdi.
İsrail dün bu yazının verilme saatlerine kadar, gerçekler biline biline yok sayılarak, aklımızla oynanarak, kapıların açılmasına yönelik koşulların tümünü yok saymayı seçti. Türkiye de içinde gönüllü ülkeler, izin bekliyorlar. Trump’ın sesi çıkmıyor. Maymun iştahlılıkla belki de içinden kotaramayacağı bu iş için yeni oyuncaklarla çıkış yolları arıyor. Örneğin dünün sıcak gündemine göre, Ukrayna başkanı ile görüştü. Önceki gece de Putin’le görüştüğünün altını çizdi. Yeni oyuncaklarından biri galiba bu ilişkiler üzerinden rol üstlenme de olabilecek.
Altı çizilmesi kaçınılmaz bir haberimiz de geçtiğimiz çarşamba günü gelişti. İsrail’in başbakanı Netanyahu için, yolsuzluk, rüşvet üzerinden açılmış davanın duruşma günüymüş. Uyanıklıkla öncesinden yurtdışı bir görüşme ayarlamış, onu gerekçe yaparak erteleme istemiş. Ancak mahkeme isteğini reddedince yurtdışı gezisini iptal ederek ifade vermek zorunda kaldığının haberini izledik.
Açlıktan ölmeye devam edenlere, hâlâ ancak Mısır kapısı üzerinden yardımlar gönderilebiliyor. Elbette çok yetersiz kalıyor. Türkiye’den gönderilmiş yardımların konvoyları da hâlâ Mısır kapısında sıra bekliyor. Elbette oradan da hâlâ bombalardan sonra açıkta kalanlar için kalıcı çadırlara bile izin yok. İroni gibi bir örneği de geçemeyeceğim, cumhurbaşkanımızın eşi İstanbul’da bir hafta sürecek, atık gıdaların sıfıra indirilmesi uluslararası etkinliğinin başkanlığını yapıyor...
