İnternette ya da medyada hakkımda yazılıp çizilen kötü sözleri pek umursamam, zaten çoğu kez haberim de olmaz. Fakat sağ olsun, yayıncım ve sevgili arkadaşım Elif Akkaya bunların izini sürmekten vazgeçmiyor ve anında da bana haber veriyor. Önceki bir gece geç saatte arayıp “Hocam, yine lince uğramışınız!” dedi. Ne linciymiş? Bilgileri gönderdi.
İlki “Takvim” gazetesi Instagram hesabından. Bir konuşmamdaki sözlerim öne çıkarılarak şöyle takdim ediliyor: “CHP yandaşı sözde edebiyatçı Ataol Behramoğlu, Osman Kavala ve Selahattin Demirtaş için tehditte bulundu.” Ardından sözlerim yazılı olarak konulmuş: “Osman Kavala, Selahattin Demirtaş, Atatürkçü generaller hapiste olduğu sürece yediğimiz ekmek, içtiğimiz su bize haramdır.”
İkinci çıkış, Twitter’da Zeki Bahçe isimli (sanırım şair!) birinden. Onun sözleri doğrudan değil dolaylı bir hücum. (Adam şair ne de olsa). Şöyle diyor: “Bu ülkeye ihanet edenlere, teröre destek verenlere, yedikleri de içtikleri de haram zıkkım olsun.”
Üçüncü saldırı A Haber’in Twitter hesabından. Başlık müthiş: “CHP’nin kadrolu tetikçisi iş başında!” Vay canına! Ben neymişim! Yukarıda alıntıladığım sözlerimin yorumu ve takdimi ise şöyle: “CHP yandaşı sözde edebiyatçı Ataol Behramoğlu’ndan skandal sözler! Osman Kavala, Selahattin Demirtaş ve FETÖ güzellemesi yaptı.”
Dördüncü salvo yine Twitter’da Ersoy Dede diye birinden. Bu kişi sınırlama getirdiği için ne dediğini göremedim. Ama ardından gelen yorumlar bunların nasıl bir şey olabileceğini gösteriyor.
“Takvim”den başlayalım. Orada ve A Haber’de bana “sözde” edebiyatçı diyenler her kimlerse, onların şiir yazmayı deneyip ellerine yüzlerine bulaştırarak bu hevesten vazgeçmiş kişiler olduklarına kalıbımı basarım! Bana sataşmaları, en hafifinden, uzanamadıkları ciğere pis diyen kedi örneğinden farksızdır. Benim nasıl bir edebiyatçı olduğum ya da olmadığım bellidir. Geçelim.
Tehditte bulunmaya gelince alıntılanan sözlerin neresinde tehdit var?
Ekmek yemeyip su içmeyecek olmamız onlara tehdit olarak mı görünüyor?
Demek bu kadar seviyorlar bizi!
Fakat amaç elbette farklı. “Tehdit” lafıyla savcıya göz kırpıyorlar. Yani ajan provokatörlük, kışkırtıcı ajanlık. Çamur at izi kalırcılık.
A Haber denen kurum ya da kişinin iftirası ise daha açık ve vahim. FETÖ’yü övüyormuşum! Sözünü ettiğim hapisteki Atatürkçü generaller, değerli dostum Çetin Doğan ve arkadaşlarıdır. Laikliğin, Atatürkçülüğün savunucuları. A Haber kafa karışıklığı yaratmak istiyor. Yine kışkırtıcı ajanlık, kana susamışlık, utanmazlık.
Son olarak, “sahibinin sesi” bir paçavrada orta yaşlı bir “çakal” (o kim olduğunu anladı) hakaretlerini sıralamış. Hepsiyle mahkemede hesaplaşacağız.
Bu ve benzer iftiraları atanlar, sözde medya mensupları, insanlık değerlerini yitirmiş kimselerdir.
Hitler’in propaganda memuru Goebbels’in “rahle-i tedrisat”ından (öğrenciliğinden) geçmiş, insanlık, ahlak, adalet düşmanlarıdır...
Fakat yazımın başlığını oluşturan “çöp insanlar” sözüyle tarif ettiklerim, bu gibilerin peşinden sürüklenerek bana hakaretler yağdıran gerçekten bir çöp insan sürüsüdür.
Örneğin şöyle sözlerle: “Buna biraz kemik atın, hadsiz, yeteneksiz, sözde edebiyatçı, terör sevici, ne idüğü belirsiz, geberin, okumuş embesil, sanatçı kılıklı, yaşamanız bile haram, haramzade, vatan haini vb...”
Gerçek bir çöp, insan çöplüğü... Böyle bir Türkiye yoktu. Ya da vardı da bilmiyorduk. İnternet sayesinde ortaya çıktı.
Bu çöp insanlarla ve yol göstericileriyle mahkemelerde hesaplaşıyorum. Bu kez de öyle olacak. Fakat adli para cezaları gelince “uzlaşma” adı altında yalvarmaya başlıyorlar. Adreslerime savcılıklardan gelen “uzlaşma” konulu yazılardan usandım. Bana kalsa ne haliniz varsa görün, layığınızı bulun der geçerim. Fakat konu artık, başta Uğur Poyraz olmak üzere değerli, sevgili avukatlarımın görev alanındadır.
Benim yapabileceğim ise bu gibilerin (ve yol göstericilerinin) çöp insan olmaktan çıkarak doğru dürüst insan olma yoluna girmelerini dilemek olabilir.
