Çağdaş Demokratik Devlet vatandaşlarının eğitimlerini çağın gereklerine göre belirlemek zorundadır:
Endüstri Devrimi’ne kadar, eğitim, ailenin ve monarkın belirlediği koşullarda, genellikle aile ve aileye ek olarak din adamları ve/veya din kurumları tarafından, ideolojik olarak din ve mezhep için, teknolojik olarak da tarımsal üretimi öğretmek için yapılırdı.
Endüstri Devrimi’nden itibaren eğitimin hem kurumları hem de ideolojik ve teknolojik odakları değişti:
Ailelerin, din adamlarının ve din kurumlarının yerini, çağın gereklerine göre eğitim veren okullar aldı.
İdeolojik olarak din ve mezhep hedefli eğitim, (bazı istisnalar dışında) yerini, milliyet, ırk, dil, vatan, vatandaşlık ve demokrasi gibi kavramlara, teknolojik olarak da çağın gerektirdiği teknik ve bilimsel eğitime bıraktı.
Bilişim Devrimi ile birlikte insanlık, Endüstri Devrimi’nde tomurcuklanan Eşitlikçi Demokrasi’yi geliştirdi ve bütün ailelerin, aşiretlerin, dinlerin, mezheplerin, ırkların, milliyetlerin eşitliğine dayalı bir ideolojiyi benimseme yolunda adımlar attı.
Teknolojik olarak da, bilgisayarları ve robotları üreten ve denetleyen bilgisayarlar ve robotlar ile bunları geliştiren ve denetleyen yapay zekâ dönemine girdi.
***
Ama insanlığın bu evrimi, ileri teknoloji ve ona bağlı olarak eşitlikçi ideoloji geliştiren toplumlar (devletler) için geçerli bir çizgiyi yansıtıyor.
Üstelik bu toplumlar ve devletler de, sınırlı dünya kaynaklarının paylaşımında karşı karşıya kaldıkları rekabet savaşımında, bir yandan kendilerine teknolojik üstünlük sağlayacak yatırım ve eğitim olanaklarını geliştirirken, öte yandan bu savaşımda zor kullanmak, yani sıcak savaş yapmak için, ideolojik gerekçeler yaratmak amacıyla, çağ gerisi kimlik siyasetlerini, hem kendi toplumlarında hem de sömürmek istedikleri toplumlarda istismar etmeye başladılar.
***
Bizim açımızdan sorun, İktidarın, çağın gereklerine uygun teknolojik ve bilimsel eğitim yapmak yerine, kendi ideolojisini topluma empoze etmek için, Din/Tarım Toplumu dönemindeki kimliklere dayalı eğitim yapmasında ortaya çıktı.
İktidarın oy desteğini artırmak için giriştiği bu eğitim, ne yazık ki gençlerimizi uluslararası rekabet koşullarından mahrum ettiği için rağbet görmedi.
Ayrıca, Cumhuriyet değerlerine aykırı olduğu için de, seçmenin çoğunluğunu etkilemekte başarısız kaldı.
İşte tam bu sırada Emperyalizmin Ortadoğu’ya müdahale projesi devreye girdi ve savaşta açığa çıkan, Din/Tarım kültürünü taşıyan milyonlarca “sığınmacı” ülkemize ithal edildi.
“Sığınmacıların” bir bölümü, oralardaki tarikatlar, cemaatler ve silahlı siyasal gruplar gibi örgütlenmelere mensup oldukları için, hem toplumumuzu çağ gerisi ideolojilere geri götürmekte etkili oluyorlar hem de son Yalova olayında görüldüğü gibi, ciddi bir güvenlik riski de oluşturuyorlar.
Dilerim ülkemiz, yüz yıllık barış döneminden sonra, son 20 yılda yapılan hatalarla, Ortadoğu’da, Kuzeydoğu Avrupa’da ve Güney Amerika’da görülen istikrarsızlıkların ve kanlı olayların içine sürüklenmez!
