CHP’nin 39. olağan kurultayı, partinin ilkelerini, ideolojisini, kurumsal kimliğini özümsemiş olan parti üyelerinde ve seçmenlerde hayal kırıklığı yarattı.
Bunun nedenleri şöyle özetlenebilir:
1) Program kurultayı, seçimleri içeren kurultayla birleştirildi. Oysa program ayrı bir kurultayda ele alınmalıydı ve kurultay öncesinde kapalı kapıların ardında değil, kurultayda kamuoyuna açık ve ayrıntılı biçimde tartışılmalıydı.
2) Program çalışması için aylar öncesinden resmi bir komisyon kurulmalıydı ve bu komisyonun başkanı ve üyeleri partinin yetkili organları tarafından seçilip kamuoyuna açıklanmalıydı.
3) Programın kısa bir sürede oybirliğiyle kabul edilmesi genel başkan Özgür Özel tarafından övünülecek bir şey gibi sunuldu. Oysa partinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ten bu yana program kurultaylarında her zaman demokratik ve uzun süreli bir tartışma ortamı yaşanmıştır.
4) Özel böylece 2024 tüzük kurultayındaki tavrını program kurultayında da sürdürdü. Özel, tüzüğün delegelerin büyük çoğunluğunun oyunu almasıyla övünmüştü. Oysa onaylanan tüzük önseçim, çarşaf liste, mahalle kongreleri, parti içi eğitim gibi konularda birçok antidemokratik madde içeriyordu.
5) Programda, bazı olumlu unsurlara rağmen, laikliğin ve üniter yapının korunması ve laik-bilimsel eğitime dönülmesiyle ilgili somut uygulamalar konusunda büyük eksikler vardı. “CHP İlke ve Demokrasi Hareketi”nin girişimiyle laiklik ve eğitim konusunda bazı kurultay delegeleri ve milletvekilleri değişiklik önergesi verseler de bu dikkate alınmadı, kısa ve soyut bir eklemeyle yetinildi.
6) Partinin kadrolarının belirlendiği parti meclisi seçiminde, Özel’in anahtar listesinde, liyakat sahibi kişilerle birlikte, liyakat yerine biat ölçütüne göre belirlenmiş birçok kişi yer aldı. Ayrıca listede partinin laiklik, devletçilik/kamuculuk ve milliyetçilik/ ulusçuluk ilkeleriyle bağdaşmayan kişilere de yer verildi.
7) “CHP İlke ve Demokrasi Hareketi”, partinin temel ilkeleriyle kadrolarının uyumu doğrultusunda pusula işlevi gören alternatif bir liste çıkardı. Bu listede, bazı parti üyelerine aday olmaları çağrısında bulunuldu, kendileri aday olarak önerildi, resmen aday olup çarşaf listede yer alanlar da parti meclisi üyeliği için kurultay delegelerine önerildi. Ancak genel merkez ve il başkanları bu listenin dikkate alınmaması için delegelere talimat verdiler, delegelerin özgür iradesine müdahale ettiler.
8) Özel de bu yönde baskı uyguladı, yüksek bir oyla genel başkan seçildikten sonra yaptığı konuşmada, parti meclisi seçimlerinde de aynı oranda bir desteğin sağlanması çağrısında bulundu. Ancak Özel’in listesi firesiz seçilmiş olsa da yaklaşık 350-400 kurultay delegesi bu çağrıyı dikkate almadı, Özel’in anahtar listesinde yer almayan adaylara da oy verdi.
9) Özel, “Türkiye ittifakı”nı parti meclisine taşıdıklarını, listede “Kürt demokratların, muhafazakarların, sosyalistlerin, milliyetçi demokratların, liberallerin, solun farklı renklerinin” olduğunu açıkladı ve hepsinin partinin programıyla uyumlu olduğunu iddia etti. Oysa parti meclisi partinin kurumsal kimliğiyle ilgilidir, “Türkiye ittifakı” ise genel ve yerel seçim sandığında, ittifak protokolünde, seçim bildirgesinde kurulacak bir şeydir. Ayrıca bu kadar farklı kesimin partinin programıyla uyumlu olması kategorik olarak olanaksızdır.
10) Eski milletvekillerinden ve eski parti meclisi üyelerinden oluşan kurultay onur üyelerinin tüzük gereği söz hakları olduğu halde, onur üyeleri divana ve kürsüye geçişi olmayan bir tribünde yer almak zorunda bırakıldılar, kürsüye çıkabilmek için güvenlik görevlileriyle tartışmak zorunda kaldılar.
11) Özel, kurultaydaki konuşmaları dinleyeceğine kendi konuşmasını yaptıktan sonra salondan çıktı, onunla birlikte delegelerin de birçoğu salonu terk etti.
12) Siyaseti kariyer ve kişisel çıkar işine dönüştürenler, yaşanan tüm yanlışların karşısında sessizliklerini korudular.
Özetle, “değişim” iddiasıyla yola çıkan kadro da CHP’de hiçbir şeyi değiştirmedi!
