Raylı ulaşım sistemlerinden yararlananlardansanız, siz de benzer pek çok gelişmeye tanıklık etmiş olabilirsiniz. Siz sadece seyredenler arasında kalmış olsanız da yolcuların söz konusu acıları yaşayanlara nasıl gönüllü yardımcı olabilmek için çırpındıklarını izlemekten haz almış olarak izlediğinizin ayrımına bile varamamış olabilirsiniz. Katar sınırlarının içindeki bir Amerikan üssünün İran tarafından bombalanması sonrasında, kendi evleri bile olsa kalanların kenti terk etmek üzere bavulları ile koşturmalarının kalabalıklarını izlemişsinizdir.
Aradan iki-üç gün geçmiş olarak bavulları ile İstanbul ulaşım ağının içinde yolculuk yapanlarla, dil bilenlerin onlara yardımcı olma çabaları, gönüllü özverilerinin diyalogları hiç eksilmedi. Aktarmalı uçaklarla İstanbul’a kadar varmış olmanın özgüveni ile kendilerini doğrudan İran’a kadar gidecekleri otobüslere kadar götürebilmek için gönüllü olanların diyalogları, çoğulcu katılımlarla sürüp gidiyordu. İran’a ailelerini yanına bir an önce ulaşabilmenin sabırsızlığında olanların kadınlarının hâlâ başlarını örtme gibi bir telaşın içinde olmamaları dikkatimi çekmişti. Başarabildikleri uzun maceralı yolculuğun yorgunluğunu değil sevincini paylaşıyorlardı.
Sınır kapıları üzerinden sayısız haberlerden ise İran’dan çıkış yapanların çok azınlıkta, girenlerinin büyük çoğunlukta olduklarını izleye izleye ezberlemiştik. Bizim bölgede ekmeğinin savaşımını yapan esnaf ise bayramda ekonomik toparlanmalarına yarayan İranlı turistlerin gelememelerinden yakınmaktaydılar.
***
Dünün kuşkusuz bizim geleceğimiz üzerinde de çok ağır bedelerinin olması beklenen, Amerika-İsrail üzerinden vitrinde öne çıkmış, İran’la karşılıklı savaş üzerinden gelişmelerin boyutları, bir yandan dünya, insanlık adına kalıcı acı sonuçlarının çelişkili ancak katlanmakta olan olumsuz sunuçlarının verileriyle iç karartırken... Diğer yandan emperyalist çıkarlar adına düşlenmiş kazanımlarındaki tersine gelişmelerin de yaşanmakta oluşunun güçlenişinin sesleri, dünya ölçeğinde, öncelikle de kendi ülkelerinin içinden yükseliyor.
Fazlaca düş görmeden, emperyal güç tutkunlarının asla yollarından dönmek gibi bir karar almaları söz konusu olmasa da ülkelerinin içindeki çıkar düzeninin korunamıyor olması ile bağlantılı zorunlu geri dönüşlerin sinyalleri geliyor. Elbette insanların bir yanı ile çok egoist, diğer yanı ile insanca yaşam özlemleri arasındaki iç dinamiklerin işleyişlerinin katkıları ile madalyonun yüzü, gelgitler içinde anlamlı değişimler geçiriyor.
***
İçimize dönük, Dünya ölçeğindeki oyunların ekonomik, olumsuz sonuçları da cabası, haksızlık, hukuksuzluklar yumağında Amerika’daki düzenin de üzerinde güce ulaşmış, dünyada bir örneği olmayan ucube başkanlık yönetim modelinin kendi sınırlarını da çiğneye çiğneye 2000’lerden günümüze, otoriterlikte katlanan uygulamalarıyla yarattığı düzenin getirdikleri ile yaşatılanlar var.
Haksızlık, hukuksuzluklarda, artık bu vurgun, keyfi düzenin ayakta kalamayacağının algılanması, paniği içinde, freni patlamış bisikletten düşmemek üzere, sürmekten vazgeçemeyişin, her yeni gün, sınırsız yeni haksızlık, hukuksuzluk yollarının yaratılması örnekleriyle yüzleşip duruyoruz. Doğrusu yaşanan her yeni haksızlık, hukuksuzluğa karşı duruş zorunluluğu ile birlikte, görevlerimiz, ortak sorumluluklarımız, toplumsal güçlenme zorunluluklarımız da katlanıveriyor.
Giderek daha güçlü bir kenetlenme içinde, hak arama gücümüzü katlamaktan başka da çıkış yolumuz yok. Kolay gele
