Cumhurbaşkanlığı rejiminde yıllardır sorgulamasız sürdürülebildiği, yapılanların yanlarına kâr kaldığı varsayılan haksızlık hukuksuzlukların yarattığı olumsuzlukların dayanılmaz yükselişi ile içeriden yaratılan çürümüşlüğün saklanamayacağı günler geldi de geçti. Yandaşları başta, karşıtlarından çok daha kaygılı saklanmaya çalışılan gerçekler, günümüz koşullarından gün gün çok çarpıcı olumsuz boyutları ile yükselişte. İktidarlarının sürdürülebilirliği, siyasetteki vicdansız ayırımcılıkları, kayırmacılıkları, yağmacılık düzeninin, haksızlıkları, hukuksuzluklarının saklanabilirliği, algılayabildikleri boyutlarının çok ötesine gitti.
Ülkemizde çoğunluk için yaşanılabilirlik koşullarını hangi ağır boyutlarda dibe vurdukları gerçeği ile ancak son yaşanan yerel seçim sonuçları ile yüzleşmiş oldular. Öfke, panikle verdikleri tepkiler ise kazananları sınırsız cezalandırma duygularını yükselttikçe yükseltti. Atalarımız “Keskin sirke küpüne zarar” özdeyişini boşuna üretmemişler. İnsanoğlu herkesi kendi gibi bilirmiş. Halkımızın nefes almak üzere seçimlerde oyunu verdiklerinin tümün kapsar bir öfke, cezalandırma yöntemleri ile seçtiklerini, en güçlülerini, en direngenlerini en başa alarak bir yılı aşan bir sürecin içinde, sözcüklerin tam karşılığı en haksız, en hukuksuz en ağır koşullarda cezaevlerine tıkarak olumlu geri dönüşler alabilmeyi düşlüyorlar.
Gerçeğinde ülkemizin yaşayanlarını, hızla artan ağır koşullarda bir yaşamın içine sürüklemekle eskisi gibi son dakika seçim yemi ile de kandırabilme şanslarının olabileceğini varsayıyorlar.
***
Uzaktan bakabilince Trump’ın hangi boyutlarda bir çılgınlığı yaşadığına dünya kolayca tanıklık edebiliyor. Ne de olsa yapılanlarla hâlâ “Büyük Amerika” düşünü görmek başka, Amerikalıların dünya çapında insanlığa, insan haklarına verilen zararları, milyonlar değil, milyarlarla insana yaşatılanları genellikle umursamaz yaşayacak kadar egoist olabildikleri gerçeğini bilmek başka. Kendi yaşamlarına geri dönüş yaşandığında da ne kadar hızla çark edebildiklerine birçok kez tanıklık etmiş olmak çok başka.
İkiz Kuleler vurulduğunda nasıl da dünya Müslümanlarının topuna birden düşmanlık duyguları yaşadıklarını unutmadık. Vietnam yenilgisi, daha doğrusu Vietnam sendromu olarak bilinen yaşlarına geri dönüşü ile çark edilişe de tanıklık etmek çok başka. Bir ara Afganistan’da bile Taliban ile savaşmaya girişip zoru görünce eskisi gibi Afganistan’ı yeniden ülke halkına, en ağırı ile kadınlara ödetilmekte olunan ağır bedeller ile yaşanması kaçışına da çok kısa aralıklı olarak tanıklık etmiş olmamız ile yüzleşmemiz çok başka.
Şimdilerde insan hakları, hele de öncelikle kadın hakları üzerinden, İran yönetimi ile savaşma inatları çok kirli, sabıkalı bir oyunun parçası olmuyor mu? Aklı başında, dünya çapında gerçeğinde çok güçlü olan, insan hakları savunucuları uzun yıllardır sesiz kalmışlardı. Karabasan yaşam dünya çapında boyutlar kazanınca her yerden birden başkaldırılarda bir diğerine geçiş yapar boytlar kazandı. En başında artık Büyük Amerika’yı da sardı. AB ülkeleri daha önceden harekete geçmişlerdi. Şimdi hep bir ağızdan “İran’ı ancak İranlılar kurtarabilir” sesleri yükselişte..
