“Ünlü lisede zorbalık”, “WhatsApp yazışmaları sonrası kavga”, “Şampiyonlara akran dayağı...” Haber başlıkları buydu. Hatırlayalım, yaşananların özeti ise şuydu: İstanbul Erkek Lisesi’ndeki (İEL) bir grup 9. sınıf öğrencisinin, okulun kız öğrencilerine tecavüz etme planlarını da içeren yazışmaları ortaya çıktı. Bunu öğrenen 11. sınıf öğrencileri de 9. sınıftaki yedi erkek öğrenciyi darp etti.
Nihayetinde, 20 öğrenci cezalandırıldı. İddia o ki okul değiştirme cezası alan öğrenciler arasında tecavüz tehdidine maruz kalan kız öğrencilerden biri de vardı.
Yaklaşık bir ay önce bu konuyu yoğun bir şekilde konuştuk. Ama o sıralarda dikkat çeken bir soruyu irdelemeye fırsat olmadı: İktidar medyasının bu olayı şehvetle manşetlerine ve ana haber bültenlerine taşıma motivasyonu neydi? Salt habercilik mi ya da akran zorbalığına dair bir farkındalık yaratma arzusu mu? Keşke! Ama maalesef sanmıyorum, zira...
Geçenlerde, bir başka toplantı vesilesiyle İEL mezunu isimlerle sohbet etme şansım oldu. Hayıflandım, nasıl da unutmuşum ya da bilmiyormuşum bazı yaşananları:
1- İstanbul Erkek Lisesi 1884 yılında kurulduğunda, ilk adı “İlerlemenin Örneği” anlamına gelen Numune-i Terakki’ydi. Okulda işçinin çocuğuyla fabrikatörün çocuğu hep omuz omuza eğitim gördü. Hatta omuz omuza savaştı. Öyle ki 1915 yılında mezun olacak son sınıf öğrencilerinin tamamı henüz çocuk yaştayken Çanakkale Cephesi’nde şehit düşmüş bir okuldu. Nihayetinde üç başbakan, sayısız bürokrat, diplomat, gazeteci ve sanatçı yetişti İEL’den. Okul, AKP iktidarıyla birlikte adım adım hedef haline getirildi ve “ele geçirilmesi gereken” bir kale gibi görüldü.
2- İlk sızma girişimleri Fethullahçılar tarafından gerçekleştirildi. Öyle ki İstanbul Erkek Lisesi’ne özel bir yurt örgütlenmesi oluşturdular.
3- Okul mezunları İstanbul Erkek Liseliler Eğitim Vakfı ve İstanbul Erkek Lisesi Mezunlar Derneği çatısı altında buluşuyordu. Keza, onursal üyelikler ile birlikte 5 binden fazla mezun, o derneğe bağlıydı. Ancak 2014 yılında bir başka dernek daha kuruldu: İstanbul Erkek Liseli Mezunlar Derneği (İELİM). Yönetiminde eski Meclis Başkanı AKP’li Mustafa Şentop’un oğlu Selahaddin Şentop’un da olduğu İELİM, tahmin edileceği gibi iktidara yakın isimlerin buluştuğu bir dernekti.
4- İstanbul Erkek Lisesi’nde uzun yıllardır görev yapan ve okulla özdeşleşen birçok öğretmen ve yönetici zaman içinde uzaklaştırıldı. Örneğin, lisede 15 yıldır tarih öğretmenliği yapan Seyit Işık, “dine hakaret ettiği” gerekçesiyle görevden alındı. Köklü okulun müdürlüğüne ise daha sonra Berat Albayrak’ın kurucularından olduğu NUN Okulları’nı da yönetecek olan Hikmet Konar getirildi.
5- Müdür Konar’ın, Fethullahçıların Kutlu Doğum Haftası’nı okula sokma çabasının yanı sıra öğrenci konserlerini ve birçok söyleşiyi iptal etmesi, okulda gün geçtikçe tepkinin birikmesine neden oldu. Keza, bir mezuniyet günü öğrencilerin protestosuna maruz kaldı. Bu protestolar daha sonra kitleselleşti ve ülkedeki diğer liselere de sıçradı. İktidarın yanıtı ise öğrencileri anlamak yerine, liselere zırhlı polis araçları sokmak oldu.
6- Bu örgütlü tepkiyi dağıtmak için çabalayan iktidar aklı, çözümü öğrencilerin nefes alanlarına kazma vurmakta buldu. Depreme dayanıklılık için uzun yıllardır yıkılması beklenen ama bir türlü hakkında adım atılmayan okul vakfına ait pansiyon binası protestolar sonrasında yıkıldı. Okulun bir diğer köklü kurumu olan, 113 yıllık Sakarya İzci Grubu da adım adım pasifleştirildi.
Evet...
Liste uzayabilir. Ama sanırım anlaşıldı. Özetle, iktidar cephesi “akran zorbalığına” dair haklı tepkiyi kendisine merdiven yaparak başka bir mevzi kazanmaya çalışıyor. O mevzi ki İstanbul Erkek Lisesi’nin tarikatların ve iktidar yanlısı vakıfların oyun alanı haline gelmesi isteniyor. Böylesi dönemlerde “koç boynuzu” olmaya alışık eski Taraf gazetesi ekibinin de bu süreçte öne çıkması, okul mezunlarının şüphelerini haklı çıkarıyor.
