TV’de, uzun caddelerden birinde bisiklet yarışçısı yüzlerce genç kadın, öbüründe aynı yaşlarda kalabalık bir erkek topluluğu, birbirinin önüne geçmeye çalışarak pedal çeviriyor. Kim kimi geçecek diye gözümü ekrandan alamıyorum. Oysa yarışanlar başka bir ülkenin insanı, ileriye geçmesi, geride kalması beni niye ilgilendirsin!
İçimden öyle geçiyor da neden düğmeye basıp ekranı karartmıyorum?
Gözüm birbirini geçmeye çalışan bisikletçilerde, içimde düğümlenen soruya yanıt arıyorum. James Joyce, Ulysses adlı romanında “Gönül ister, beden halsiz” der. İnsan bu; beden yaşlansa da, gençlik hevesi bir yerlerde yuvalanıp kalıyor. Sonunda yanıtı buluyorum: Beni çeken ne yarışma ne dönüp duran onlarca tekerlek; düşlem dünyamda gençlik heveslerimin şen günlerini yaşıyorum...
Toplum bireysel çıkışlarla değil, kitlesel katılımlarla kalkınır. İnsan, bedenini, beynini geliştirmedikçe, aklını kullanma bilincine ermedikçe “en iyi” olana varamıyor. Kültürel gelişimini önde tutan toplumlara bakıyorum; gençler ilkbaharda atletizm alanlarında, dağlara kar düştü mü kayaklarının üstünde. Tatillerini uzak ülkelerde geçiriyorlar.
İnsanın gelişimi gücünü masalsı mucizelerden almaz. Bin yıl da beklese başına gökten yaratıcılık elmaları düşmez. Sözü geleneğe bel bağlayanlara getireyim; gelenekler bilim ve sanat yolunda birbirini etkileyerek dönüşüyor “çağdaşlık” denen o koca kültür yumrusuna. O nedenle kimse bilimin karanlıkları delen ışığını köreltip köhnemiş anlayışlara saplanarak başarıya ereceğini ummasın!
Günışığı Kitaplığı
Ağaç yaşken eğilir deyimi, eğitimin bilgece yapılmış en doğru tanımlarından biridir. Gelişim küçüklükte başlar. İşte buna iyi bir örnek!
Günışığı Kitaplığı, bir ilkbaharda bir de sonbaharda öğretmenleri, kütüphane uzmanlarını, bilim insanlarını bir araya getirerek onlara eğitim-öğretim alanlarında çözüm arayacak ortamlar yaratıyor. Bu bağlamda bir de, her yıl 6., 7., 8. sınıf öğrencilerinin katıldığı bir öykü yarışması düzenliyor.
Yarışma, usta öykücü Zeynep Cemali’nin anısını yaşatmak amacıyla konulmuş. Yayınevi, 2011’den bu yana gerçekleştirdiği etkinliklerle geleceğin yazarlarının yetişmesine öncülük etmeyi, onları Türkçeyi zenginleştirecek, doğru kullanacak yolda yetiştirmeyi hedefliyor.
2018 yılı yarışmasının yazma konusu “kararlılık”. Öğrenciye yazmanın yolunu açmak için de yine Zeynep Cemali’nin Öykü Öykü Gezen Kedi adlı kitabından bir kılavuz cümle seçilmiş: “Keçi inadı tutan çocuğa laf geçiremeyeceğini anlayınca sustu.”
Öyküler
Yazı alanım elverseydi de Çiğdem Sezer, Fadime Uslu, Semih Gümüş, Turgay Fişekçi, Dr. Müren Beykan’dan oluşan seçici kurulun, 500 öğrenci arasından seçip Zeynep Cemali Öykü Yarışması Ödüllü Öyküler 2018’in ilk sayfalarında yer alan üç öyküden birini buraya aktarabilseydim...
Bu yılın genç öykücüleri:
• ODTÜ Geliştirme Vakfı Özel Ankara Ortaokulu 7. sınıf öğrencisi Ali Onur Özkan, “Kara İncir”/ “Günlük hayatın ritmini yalınlığın gücüyle ustalıkla yansıtabildiği, öyküleme ve doğal diyaloglarla betimlediği kişileri yaşayan karakterlere dönüştürebildiği için...”
• Özel Konya Alp Koleji (ODTÜ GVO) 8. sınıf öğrencisi Duygu Hatipoğlu, “Görüşürüz”/ “Kurgusu, soyutlama becerisi, imgesel anlatımının zenginliği, felsefi göndermeleriyle kendine özgü bir dil kullandığı için...”
• TED Ankara Koleji 6. sınıf öğrencisi Kaan Bayri, “Özel Çocuk”/ “Fantastik edebiyatın gereçlerini yetkin gözlem gücüyle birleştirerek, ayrıntı ve sembolleri özenle kullanabildiği için...”
