Dünya 2026’ya Venezüella ve İran türbülansıyla girdi. Bir kâbuslar silsilesi ile kapanan 2025 ve daha ürkütücü krizlere gebe olan 2026’ya ben gene de bir “umut meşalesi” yakan Zohran Mamdani’nin yemin töreni ile merhaba demek istiyorum.
Törende duygusallığıyla fark yaratan bir siyahi konuşmacının sözleri kaldı aklımda; “Korkmak için pek çok neden var” dedi sözlerini gözyaşları içinde bitiren konuşmacı:
“Ama umutlu olmak için de bir o kadar neden var. Umut ve korku aslında iç içe. Umut ihtimalleri kucaklamak, korku ise olabileceklere prim vermemektir. İç içe geçen bu duruşlar içinde tercih sizindir. Benim tercihim umuttan yana.”
Umuttan yana olmak istediğim için bu “Zohran konusunu” önemsiyorum.
Kamuoyu yoklamalarında yüzde 1 başarı beklentisi ile yola koyulan, bir yıl öncesinde hiç kimsenin tanımadığı Zohran Mamdani, “olmaz” denileni gerçekte başardı ve bir numaralı destekçisi Bernie Sanders’ın sözleriyle: “ABD başkanı ve oligarkların koyduğu tüm engellerin üstesinden, modern ABD tarihindeki en büyük siyasi şoku yaratarak geldi.”
Mamdani’nin Wall Street’in kalbi New York belediye başkanı seçilmesi, tam da böyle bir peri masalı gibi dünya çapında heyecan ve dalga yarattı.
1 Ocak günü kutup soğuğunda bu heyecan dalgası nedeniyle New York belediyesinin önüne 4 bin kişiyi toplayan yemin töreni, Viyana Filarmoni’nin yeni yıl konseri gibi yürekleri ısıtan bir gelişme oldu.
Parkasının içinde donmamak için gömülen 84 yaşındaki Bernie Sanders’ı izlerken “İnşallah zatürree olmaz” dememek imkânsızdı. Oradaki herkesin Sanders gibi, bir tutku etrafında buluştuğu belliydi.
Sözü öncelikle, Demokrat Parti’nin “ilerici kanadı”nın diğer önde gelen ismi Alexandria Ocasio Cortez aldı. Mikrofonu aldıktan sonra kürsüden inmeyen ve lafı uzatan bir imamın girizgâhını dinledik. İmamın arkasında da bir dizi başka dinlerin temsilcileri sıralanmıştı. Onlar yalnız baş sallamakla yetindiler.
EKMEK, GÜLLER VE MAVİ KUŞLAR
Derken en sevimli bölümde, bizatihi kendileri gökkuşağını andıran çocuklar tarafından seslendirilen “Gökkuşağının üstünde bir yerde mavi kuşlar uçar/ Somewhere over the rainbow” şarkısını dinledik.
Konuşmaların arasına serpiştirilen müzikler arasında dikkat çeken diğer parça da 1912’de ABD’de “işçi haklarının” simgesi olarak lanse edilen “Ekmek ve Güller/Bread and Roses” oldu.
84 yaşındaki Yahudi senatör Bernie Sanders’ın, 34 yaşındaki en genç belediye başkanı Mamdani’ye Kuran’a el bastırarak yemin ettirmesi en çarpıcı andı.
Hem kuşaksal fark hem dini kimlik farkları bağlamında bu, şimdiye dek henüz hiç yaşanmamış ve bir daha tekrarlanması pek kolay görünmeyen bir an olarak kayıtlara geçti.
“Amerika, Hıristiyan Beyazlarındır” iddiasındaki “beyaz” MAGA’cılara bu sahnenin ardından bildiğiniz kal geldi. Yıllardır sadece İncil üzerine yemin edilen bir ülkede, “Kuran’a el basarak” belediye başkanlığına çıkan bir siyasetçi profili, kutuplaşma ile reyting yapan TV-talkshow’cularla YouTube’cuları coşturdu.
Kutsal kitapların yarıştırılmadığı laik yemin törenlerinin, bu çeşit siyasi araçsallaştırmaların önünü almada ne derecede etkili ve isabetli olduğu böylelikle bir kez daha test edilmiş oldu.
İDEOLOJİNİN DÖNÜŞÜ
Genç belediye başkanının konuşması, dakika bir gol bir üzerine yapıştırılmaya çalışılan “köktenci” iddialarının aksine, son derecede birleştiriciydi.
Mamdani “kendisine oy vermeyen ve kuşkuyla yaklaşan New Yorkluların da belediye başkanı olacağını” özetle söyledi ve şöyle devam etti:
“Yeni bir çağın, yeni bir başlangıcın eşiğindeyiz. Dönüştürmek fırsatı böyle nadir olarak ele geçer. Önümüzde şimdi bir fırsat var. Bana bu konuşmayı hazırlarken yarattığım beklentileri aşağı çekmem yönünde telkinde bulunanlar oldu. Hayır, bunu yapmayacağım. Cesaretle yöneteceğiz. ‘Güçlü hükümet zamanları geçti’ diyenler buradan beni duysun. Belediye başkanlığı sarayı, New Yorkluların yaşam koşullarını iyileştirmek için elindeki tüm imkânları kullanacak. (1930 buhranı sonrasında) Bu kentte doğan ‘New Deal/Yeni Düzen’ dili ile konuşacağız. Ben demokrat bir sosyalist olarak seçildim. Ve öyle de yöneteceğim. Siyasi kimliğimden taviz vermeyeceğim. Yaptıklarımızla dünyaya ilham verecek ve örnek olacağız.”
Zohran Mamdani ile “yeni dünya”nın merkezi New York’a, siyasetin ve ideolojilerin geri dönüşünü izliyoruz.
Bu ne kadar sürer ve Mamdani’ye ne süre tanınır göreceğiz.
İsrail, New York’un çiçeği burnunda belediye başkanına “Yahudi düşmanlığı” kontenjanından şimdiden çok vahşi bir cephe açtı bile.
Ama “mavi kuşların uçtuğu bir ufkun varlığına inanmak” bile insana kendisini iyi hissettiriyor.
Eğer bu bir tercihse varın 2026’yı bu tercihle karşılayalım.
