Mizansen, yarar sağlamak, kişi/ kişileri yanıltmak amacıyla önceden hazırlanan yapmacık düzen, tiyatro olarak tanımlanır.
Senaryo, Erdoğan’ın süresiz başkanlığı, Cumhur İttifakı’nın bekası amaçlı; oyun, terörün ülkede sona erdiği bir dönemde sahneleniyor.
Yerel seçim yenilgisi, izleyen anket sonuçları, MHP oylarının bir bölümünün İYİ, Zafer, Anahtar partilerine yönelmesi, oy yitirilmesi, yandaş medyada reklama karşın Trump övgüsü dışında somut bir başarı olmaması, kamuoyunda kıpırdama, amaç doğrultusunda senaryoyu yenilemek gereğini doğurdu. Yenilenen senaryoda, Cumhur İttifakı’na yeni yoldaş bulma, iktidar alternatifini sürdürme, CHP’yi devreden çıkarma, din istismarını güçlendirmek, şiddet yer alıyor.
Yeni yoldaş olarak DEM uygun görüldü. DEM, TBMM’de üçüncü grup, yüzde 9-10 düzeyinde oy tabanı var, ödünle de yandaşlığa yatkın görülüyor.
Emperyalizmin gücü yalnız askeri, savaş tehdidi değildir. Ülkelerin, müttefikleri, iktisatta komprodor olarak tanımlanan işbirlikçileri, sürdükleri kuklaları (dummy) vardır. Bu bağlamda AKP, DEM, MHP yoldaşlığı oluşması doğal.
Bekayı sürdürme misyonunu Bahçeli misyon gereği üslendi. Bir zamanlar kapatılması, en azından Hazine yardımının kesilmesi istenmiş bir partiye el uzatılması gerekiyordu. El uzatmanın da gerekçesi, mottosu olmalıydı. Terörsüz Türkiye olarak bulundu, belki de fısıldandı. Süreç, Bahçeli’nin DEM sıralarını dolaşarak tokalaşması, Öcalan’ı kurucu önder olarak konuşmaya davet etmesiyle başladı. Sonra barış, kardeşlik, demokrasi gibi sözcüklerle süslenen TBMM’de kurulan komisyon, süreçte bir adımdı. Yasal düzenlemeler yapıldığında süreçte ileri bir aşamaya geçilmiş olacak.
Kamuoyu baskısıyla da Kılıçdaroğlu kumpasından kurtulmuş, hareketlenmiş, askeri darbe ile kapatılmış, yöneticilerine siyasal yasak getirilmiş CHP, 1992 yılında yeniden açıldıktan sonra ilk kez 2024 yerel seçimiyle yeniden birinci parti konumuna yükselmiştir.
Ciddi bir iktidar alternatifi olan CHP’nin de devreden çıkarılması gerekiyordu. Yargı ablukası, kuşatması; CHP’yi suçlayan CHP’den transferler, CHP içinde Kılıçdaroğlu döneminden kalma “münafık” kadroyu harekete geçirme politikası izlenmeye başlandı. Büyük bir ihtimalle, CHP’nin seçime girmesini engelleyecek ya da eski yönetimle girmesini sağlayacak yargı kararı Demokles’in kılıcı gibi seçim sürecinin başlangıcına değin sallanacak.
PKK’nin silah bırakması talebine, uygulamasına da açıklamaları da irdelemek gerekiyor.
PKK hangi tarihlerde örgütlenmeye başladı? Hangi ülke/ülkeler PKK donanımını destekledi? PKK’nin elindeki silah ve araçlar, hangi ülke/ ülkeler yapımı? Türkiye’deki PKK örgütlenmesiyle ABD’nin BOP (GOP) projesini uygulamaya koyduğu dönem arasında senkron, eşzamanlılık var mı? Kim/kimler, “aşmamak koşuluyla” Öcalan’ı teslim almamızı sağladı? Teslim alınan ülke nasıl belirlendi? Bu ve benzeri soruların yanıtını en azından MİT’in bilmesi de gerekir.
Türkiye’de 1970’li yılların ortalarından itibaren yaşanan olaylarla, gelişmeler ile ABD’nin BOP (GOP) projesi arasında illiyet bağı kurmak gerekir.
“Kürt sorunu” nedir? Ne zaman ortaya atılmış, kimler tarafından desteklenmiş, desteklenmektedir? Bu soruların yanıtları da olayı netleştirir.
60 yılı aşkın süre kamuda, üniversitelerde, özel kesimde çalıştım. İzlenimin gereği ülkede kesim, kurum, etnik grup ayrımı yapmıyorum. Bir tarafta çalışan, üretken olan, özveri gösteren, her alanda ülke değerlerini korumaya çalışan bir kitle, bir tarafta da gösterişçi istismarcı kitle var. İkili oynayan istismarcılara yatkın, amorf kitle de mevcut. Kişilerin söylemleri değil, konumları ve fiilen yaptıkları onları ele verir.
Sorunu çözmek için, önce sorunu kanıtlayarak belirlemeli, emperyal güçlerin mottosuna kapılmadan irdelemek gerekir. İrdelendiğinde “terörsüz Türkiye” söylemlerinin, PKK’nin silah bırakmasının bir mizansen olduğu, gerçek amacı ve sorunu yöneltim olduğu anlaşılır.
