1) Ana stratejinin “Millet İradesi”nin gerçekleştirilmesi için, eşit, adil ve şeffaf bir seçim hedefine yönelik olduğu asla unutulmamalıdır.
2) İlk yapılacak iş “sandık güvenliği” için gerekli, hukuksal, toplumsal, ekonomik ve siyasal her türlü önlemin alınması ve seçmene bunun ayrıntılı olarak anlatılarak halk desteğinin ve işbirliğinin sağlanmasıdır.
Kamuoyu, bugüne kadarki seçimlerde başta CHP olmak üzere muhalefetin bu konuda yeterince aktif ve etkin olamadığını düşünmektedir.
3) Bu iktidar ülkeyi 23 yılda tam bir iflasa sürüklemiş, ayrıca “Demokratik Laik ve Hukuk Devleti olan Cumhuriyet Rejimi”nin altını oymuştur.
Bu süreç, AKP iktidarının öncesi ve sonrası ile karşılaştırmalı olarak bıkmadan ve usanmadan kamuoyu ile paylaşılmalıdır.
CHP, Özgür Özel’in liderliğinde sürdürdüğü mitinglerde ve açıklamalarda, bunu oldukça etkili olarak yapmaktadır.
Ama bu konuda öteki muhalif partilerden tam bir destek aldığı söylenemez.
4) Bu İktidarın sadece Hukuk ve Yargı alanında değil, iç ve dış politikanın her alanında hem zaman içinde hem aynı anda, birbiriyle çelişen, birbirini yanlışlayan, engelleyen eylem ve söylemleri, yine bıkmadan ve usanmadan kamuoyuyla paylaşılmalıdır.
Çünkü bu özelliği İktidarın, vaatleri açısından güvenilir olmadığının kanıdır.
CHP, mitingler zinciri ile bu yöntemi de önemli ölçüde uygulamaktadır ama bu konuda da yalnız bırakılmış bir görünümdedir.
5) Toplum, yargı aracılığıyla tam bir baskı altına alınmış ve insanların yaşam biçimleri bile tehdit edilir hale gelmiştir.
Yaşam biçimlerimize baskı yeterince vurgulanamamaktadır.
6) İktidar toplumu, bütünüyle denetim altına aldığı medya aracılığıyla, gerçeklere aykırı bir biçimde yönlendirmektedir.
İktidar medyasının gerçeklere aykırı bu yapısı, eylem ve söylemlerinden örnekler verilerek, kamuoyuna daha ayrıntılı, daha sık ve daha etkin olarak anlatılmalıdır.
Bu konu üzerinde çok az durulmaktadır.
7) CHP’nin Meclis’in açılışına katılmama eylemi, İktidarı tam anlamıyla panikletmiş, bu açıdan etkili olduğu görülmüştür.
CHP ve öteki muhalefet partileri bu konuda daha eşgüdüm içinde olmalı rejimi koruyucu eylem ve söylemleri Meclis içinde de gerçekleştirmelidirler.
CHP bu konuda çok yalnız bırakılmıştır.
8) Buraya kadar özetlediğim konularda, Demokratik Toplum Örgütleri, Sendikalar, Meslek Odaları, Meslek Örgütleri, Üniversiteler, son derece dağınık ve etkisiz bir yapı ve adeta eylemsizlik sergilemektedirler.
Oysa korunması gereken rejim, onların varlıkları için “Hayat memat meselesidir!”
9) İktidar, birbirini destekleyen bu “yağmacı ve baskıcı” yönetimi sürdürmek için, bir yandan tek kişiye bağlı yönetim biçimini en şiddetli biçimde uygular, insanları hapse bile atarken, öte yandan “Barış” söylemiyle, hem Emperyalizmin Ortadoğu planına destek vererek hem de Kürt oylarını alarak, Anayasa’yı değiştirmek ve sona ermiş olan siyasal ömrünü uzatmak istemektedir.
Bu çelişki başta CHP olmak kaydıyla, muhalefet partileri tarafından yeterince vurgulanamamıştır.
Oysa bu baskı ve yağma yönetiminin, herhangi bir konuda Barış üretmesinin hiç de olanaklı olmadığı başta Kürtler olmak üzere, seçmene çok rahatça anlatılabilir.
10) Demokratik Laik ve Sosyal Hukuk Devleti olan Cumhuriyet Rejimi’nin korunması için, hem sağındaki hem de solundaki partiler tarafından, CHP bu konuda desteklenmelidir.
Sosyalist partilerin bazıları, “Demokratik ve Laik Cumhuriyet Rejimi”ne, “Hukuk Devleti”ne sahip çıkmakta kararlılık göstermekle birlikte, sağdaki muhalefette ve Kürt siyasetinde, bu konuda ciddi bir eylemsizlik gözlenmektedir.
Bu rejim iyice yıkıldığında, bu partiler, tarihsel sorumlulukları altında ezileceklerdir.
