Dün Atatürk’ü andık; bu vesileyle, bugün, Atatürk konusundaki çok önemli iki yalana ve dört düşmana değinmek istiyorum.
Aslında tarihe ilişkin yalanlar, Lozan’da toprak kaybettiğimiz, Harf Devrimi ile bir gecede tarihimizden koparıldığımız gibi, siyasal, ekonomik, kültürel ve toplumsal çözümlemelerle birlikte ikiden çok daha fazladır.
Ama ben burada son zamanlarda üzerinde çok durulan iki “kuyruklu yalan” üzerinde durmak istiyorum:
***
Birinci yalan, Mustafa Kemal Paşa’yı, Anadolu’ya, İstiklal Savaşı yapması için Vahdettin’in yolladığı yalanı.
Mustafa Kemal, Emperyalistlerin işgaline karşı direnişi başlatmak için Anadolu’ya geçmeye karar verdikten sonra, Harbiye Nezareti’ndeki arkadaşlarıyla bunun yollarını oluşturur.
Bulduğu yol, Anadolu’ya bir Ordu Müfettişi olarak geçmektir.
Böylece bütün askeri makamlara emir yetkisine sahip olacaktır. Yine arkadaşlarının yardımıyla, bu göreve bir de masum görünen, “Sivili makamlarla yazışma” yetkisi ekletir; böylece bu yetkiyi de emir vermek olarak kullanacaktır.
Karadeniz Bölgesi’ndeki milliyetçilerin Pontusçulara karşı direnişi işgalci Emperyalistleri rahatsız etmiş ve İngilizler bunun üzerine Vahdettin’e baskı yaparak bunu durdurması için önlem almasını istemişlerdir.
Vahdettin, bu isteği yerine getirmek, milliyetçilerin direnişini engellemek için, Hükümet (aslında Harbiye Nezareti) tarafından hazırlanan, Mustafa Kemal’i Anadolu’ya gönderme kararını imzalar.
Yani gerçek, tarihi saptıran yalancı şeriatçıların iddia ettiklerinin tersine, Vahdettin’in Mustafa Kemal Paşa’yı, İstiklal Savaşı’nı başlatması için değil, tam tersine oradaki direnişi bastırması için Anadolu’ya gönderdiğidir.
***
İkinci yalan ne yazık ki Kemal Tahir gibi değerli bir “Osmanlıcı” romancımızın “Yorgun Savaşçı” kitabında da savunduğu, İstiklâl Savaşı’mızın Antiemperyalist bir savaş değil, basit bir Türk-Yunan muharebesi olduğu iddiasıdır.
Bu iddiaya karşı, Anadolu’yu işgal eden Emperyalistlerin hangi kentlerimizde hangi karakolları kurdukları, oralarda kaç asker bulundurdukları gibi gerçeklerle yanıt vermeye bile gerek yoktur...
Çünkü basit bir soru bu yalanı yerle bir eder:
İstiklal Savaşı’mız basit bir Türk-Yunan muharebesi idiyse, Lozan’da, karşımızda neden başta İngiltere, Fransa, İtalya ve hatta Japonya gibi yedi ülke ve gözlemci olarak ABD vardı ve Antlaşma, onlarla yapıldı!
***
Şimdi gelelim Atatürk düşmanlarına:
1) Ortadoğu, Balkanlar, Kafkaslar “Şeytan Üçgeni”nde, petrol bölgelerine komşu, Karadeniz’e çıkışı kontrol eden, Türkiye Cumhuriyeti gibi bir bölgesel gücün varlığını istemeyen, Osmanlı’yı işgal ederek topraklarını paylaşan ama Atatürk’e Kurtuluş Savaşı’nda yenilen, Emperyalistler.
2) Bugünkü Türkiye Cumhuriyeti’nden toprak isteyen, Aşırı Milliyetçi, Türk Düşmanı, Yunanlar, Ermeniler Ayrılıkçı Etnikçi Kürtler. (Aman dikkat; sadece toprak isteyen Aşırı Milliyetçi ve Etnikçileri kastediyorum. Sakın Yunan, Ermeni ve Kürt düşmanlığı biçiminde algılanmasın; bizim vatandaşlarımızın hepsi Cumhuriyet’in eşit haklara sahip vatandaşlarıdır ve öz evlatlarımızdır.)
3) Demokratik, Laik ve Sosyal Hukuk Devleti’ne karşı olan; Şeriat Devleti’ni savunan Siyasal İslamcılar.
4) Atatürkçü olduklarını iddia ederek, Atatürkçüleri, Demokratları, Devrimcileri, Sendikaları, Demokratik Toplum Örgütlerini, Demokrasiyi, Hukuku, Laikliği yok eden, Atatürkçülerin öldürülmelerini önlemeyen, Yunanistan, Kıbrıs, Avrupa Birliği ve NATO konularında Emperyalistlerin isteklerine boyun eğerek ulusal çıkarları perişan eden, Tarikatlarla, Cemaatlerle kol kola giren, Anayasa’ya zorunlu din derslerini sokan, “darbeci” sivil ve asker politikacılar.
***
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK:
1) Osmanlı’yı sömürerek ve bölerek parçalayan Emperyalistleri savaşla yenen...
2) Batı Dünyası’nın dört yüzyılda gerçekleştirdiği Endüstri Devrimi’nin Siyasal, Toplumsal, Ekonomik ve Kültürel temellerini bir Din-Tarım toplumunda 15 yılda atan...
GERÇEK BİR BÜYÜK DEVRİMCİDİR!
