Sadece hakem kararlarına odaklanıp genel resmi kaçırıyoruz. Ve kısır bir döngü içinde tartışıp birbirimizle kavga
edip duruyoruz. Çünkü sonuçlara bakıyoruz yalnızca, nedenlere değil. Hakemlerin hangi zihinsel ve ruhsal koşullarda görev
yapmaya çalıştıklarını hiç dikkate almıyoruz. Karar verirken kendilerini rahat hissedip hissetmediklerini bilmiyoruz.
Bu yüzden değil mi genç hakemeler, yeni görev alan hakemler işlerini düzgün yapıp
kendilerini göstermeye çalışıyor, ama zaman ilerleyip biraz palazlandıklarında, ortamı biraz tanımaya başladıklarında tutunabilmek
için olumsuz yönde değişime uğruyorlar. Ondan sonra bazı pozisyonları bir türlü göremiyorlar, karar vermekten korkuyorlar
ve pası hemen VAR’a atıyorlar. Ya da tam tersine, hiç VAR’a gitmiyorlar bile.
Oyun soğuyor
VAR derseniz o da başka bir âlem. Zaten aynı hakemler bir sahada bir VAR odasında
değil mi? Anlaşılan orada da korku dağları bekliyor. Öyle olmasa bir ofsayt incelemesi için beş dakika geçer mi? Ama geçiyor
maalesef. En son Beşiktaş-Malatya maçında mesela. Malatya’nın ilk golü gereksiz yere VAR’a gitti. Tamam kontrol için gitti
diyelim. Ama biz oturduğumuz yerden bile ofsayt olmadığını gördüğümüz pozisyon için bu kadar beklemek niye? Sonucundan emin olduğumuz bir pozisyon için bizi esneyerek dakikalarca bekletmek niye?
Ama aynı maçta 3 tane, biri net penaltılık pozisyon var, hiçbiri için VAR devreye bile
sokulmadı. Sokulsa alınacak karardan mı korkuldu yoksa?
Ondan sonra Sergen Yalçın maçın teknik analizini yapıyor; yok bu maçta taktik
değiştirmiş, hücum futbolundan vazgeçmiş, insanlar zaten bizim memlekette sadece
sonuca önem verirlermiş, öyleyse güzel futbol oynamanın bir faydasını görememiş bugüne
kadar falan.
Tamam bu şekilde başarılı olursunuz ama bu rastlantılara bağlı olur. Ve bir de Yaşar
Kemal Uğurlu gibi oyunun durmasına, temponun düşmesine, zaman geçirmelere
aldırmayan, tersine bunları teşvik eden bir hakemin olmasına.
Hakem anti futbola prim vermese, pozisyonları doğru değerlendirebilse, zaman çalan
Malatyalılara müsamaha göstermese, Abdullah Avcı intihar edercesine orta alanı boşaltıp teknik kapasitesi çok zayıf Güven’i
oyuna dahil etmese, 12 şuta rağmen yalnızca bir isabetli şutu olan o Beşiktaş’ı bile 2-0 yenmek mümkün olabilir miydi?
Adalet güzelleştirir
Takımların performansı bir yana hakem yönetimlerinin de futbolu güzelleştirmek yönünde
olması şart. Futbolu katleden, haksız rekabete çanak tutan tutumlara pirim vermekten vazgeçmeleri şart.
Futbol oynamak isteyenle futbolu durdurmak isteyeni aynı kefeye koyduğunuzda sahadaki
futbolun katledilmesine göz yummuş oluyorsunuz. Bu da ortamı geriyor. Ondan
sonra duruma sinirlenen futbolculara kart göstermek daha da büyük haksızlık.
Önemli olan tüm bunlara neden olmayacak şekilde futboldan yana tutumunuzla otoritenizi maçın ta başında kurabilmek. Bunlar sahada güzel futbol oynanması için, adaletli futbol oynanması için hakemlerin zaten yapması gerekenler.
Ama işte bu noktada yine saha dışı faktörler devreye giriyor. Asıl değişmesi gereken hakemleri şaşkına döndüren futbol sistemimiz. Çünkü hakemleri baskı altına alan bu sistem devam ettiği müddetçe sadece bazı kişiler güçlenir buna karşın güdümlü futbolumuz en iyi olasılıkla yerinde saymaya devam eder.
